Ποιοι και γιατί πανηγυρίζουν με το πόρισμα της πυροσβεστικής για τα Τέμπη
Η επιστημονική τεκμηρίωση είναι πάντα απαραίτητη για να ξεκαθαρίζονται τα γεγονότα. Αλλά από αυτό το σημείο μέχρι το πανηγύρι που στήθηκε, η απόσταση είναι τεράστια.
29/08/2025, 13:18
Έξι μήνες μετά την έρευνα στο Κουλούρι, το πόρισμα της Πυροσβεστικής για τη φωτιά στα Τέμπη παραδόθηκε στον ανακριτή. Ένα πόρισμα που, όπως όλα δείχνουν, αποκλείει το σενάριο μεταφοράς εύφλεκτου φορτίου και, κατ’ επέκταση, τις θεωρίες περί «παράνομου φορτίου» που τροφοδότησαν μήνες συζητήσεων.
Μέχρι εδώ, όλα καλά. Η επιστημονική τεκμηρίωση είναι πάντα απαραίτητη για να ξεκαθαρίζονται τα γεγονότα. Αλλά από αυτό το σημείο μέχρι το πανηγύρι που στήθηκε από κυβερνητικά στελέχη, φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, «γνωστούς» σχολιαστές του Twitter και τηλεοπτικά παράθυρα, η απόσταση είναι τεράστια. Γιατί, αλήθεια, τι ακριβώς πανηγυρίζουμε;
Μιλάμε για μια τραγωδία με 57 νεκρούς. Μιλάμε για ένα δυστύχημα που αποκάλυψε χρόνια αδιαφορίας, εγκληματικές παραλείψεις και διαχρονική ανεπάρκεια στον σιδηρόδρομο. Και όμως, κάποιοι βρήκαν ευκαιρία να σηκώσουν σημαίες νίκης επειδή «δεν υπήρχε παράνομο φορτίο».
Το αφήγημα είναι ξεκάθαρο. «Η κυβέρνηση δικαιώθηκε. Η αριστερά έλεγε ψέματα. Οι συνωμοσιολόγοι εκτέθηκαν. Η αλήθεια αποκαταστάθηκε».


Ο Άδωνις στο Τουίτερ, οι κονδυλοφόροι του ΣΚΑΪ και του Πρώτου Θέματος, τα δεξιά τρολ στο X και οι «γνωστοί σχολιαστές» όπως ο Σίλας Σεραφείμ, ο Νίκος Σωτηρόπουλος και ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου σπεύδουν να βαφτίσουν την τραγωδία «επικοινωνιακή δικαίωση και νίκη» της κυβέρνησης.



Σαν να μιλάμε για ένα ντέρμπι που κερδήθηκε και όχι για μια εθνική τραγωδία.
Αυτή η στάση δεν είναι απλώς άκομψη. Είναι χυδαία. Γιατί, πίσω από τα ρεπορτάζ και τις δηλώσεις, πίσω από τα τηλεοπτικά πάνελ που κλείνουν με χαμόγελα και «έκλεισε κι αυτό», υπάρχουν οικογένειες που ακόμα περιμένουν απαντήσεις για το πώς φτάσαμε εδώ.
Υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα ξυπνούν και κοιμούνται με την εικόνα των παιδιών τους να στοιβάζονται σε μαύρες σακούλες. Υπάρχει η ανάγκη να αποδοθούν πραγματικές ευθύνες, όχι να κλείσουν οι λογαριασμοί με επικοινωνιακές νίκες.
Η θεωρία του παράνομου φορτίου αποπροσανατόλισε, ναι. Έδωσε έδαφος σε εύκολες συζητήσεις που βόλεψαν όσους ήθελαν να φύγει η συζήτηση από το ουσιώδες. Απ’ το ότι το σύστημα ήταν σάπιο, ότι τα συστήματα ασφαλείας δεν λειτουργούσαν, ότι άνθρωποι προειδοποιούσαν και αγνοήθηκαν. Αλλά η απόρριψή της δεν λύνει το πρόβλημα. Ούτε αθωώνει εκείνους που έπαιξαν με τις ζωές επιβατών και εργαζομένων, είτε από αμέλεια είτε από ιδιοτέλεια.
Κι όμως, βλέπουμε μια κυβέρνηση που βιάζεται να «κλείσει» την υπόθεση επικοινωνιακά. Ένα κομμάτι του δημόσιου λόγου που αντιμετωπίζει το πόρισμα σαν πολιτική νίκη. Σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο να ειπωθεί, τίποτα άλλο να διερευνηθεί. Σαν να μην περιμένουμε ακόμη τις τελικές αναλύσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους.
Αυτό το «πανηγυρικό κλίμα» είναι που δείχνει, με τον πιο ωμό τρόπο, ότι η τραγωδία των Τεμπών παραμένει για κάποιους απλώς μια αφορμή για πολιτικά παιχνίδια. Οι ίδιοι που δεν είδαν ποτέ το πρόβλημα στις ράγες, οι ίδιοι που έκαναν πως δεν άκουγαν τις φωνές των εργαζομένων για τις ελλείψεις, τώρα κουνάνε το δάχτυλο σε όσους «τόλμησαν» να αμφισβητήσουν.
Η μνήμη, όμως, δεν είναι εργαλείο για χειραγώγηση. Τα Τέμπη δεν είναι γήπεδο για να μετράμε πόντους και «νίκες». Είναι πληγή που δεν θα κλείσει αν δεν βγουν όλα στο φως, η αλήθεια δεν ειπωθεί στο ακέραιο και όσο οι υπεύθυνοι παραμένουν στο απυρόβλητο.
Δεν υπάρχουν σχόλια