Τσίπρας στον Economist: Χρειαζόμαστε μια νέα εθνική πυξίδα, έναν νέο πατριωτισμό, ένα νέο αναπτυξιακό σοκ! Οι 9 άξονες του νέου σχεδίου
- Προγραμματική πλατφόρμα με 9 άξονες για να βγει η κοινωνία και η χώρα από την βαθιά κρίση θεσμών δημοκρατίας και κοινωνίας παρουσίασε στο συνέδριο του Economist ο Αλέξης Τσίπρας. Ένα «προσοχή, αδιέξοδο» αναβοσβήνει πάνω από τη χώρα επεσήμανε ο πρώην πρωθυπουργός
Στην ανάγκη χάραξης μιας «νέας εθνικής πυξίδας» που θα καθοδηγήσει τη χώρα με μακροπρόθεσμο σχέδιο και συνεννόηση αναφέρθηκε ο Αλέξης Τσίπρας στο συνέδριο του economist και του power game, περιγράφοντας ταυτόχρονα την μετεξέλιξη και την εμβάθυνση της έννοιας του νέου εθνικού πατριωτισμού που είχε αναφερθεί και πρόσφατα.
Ένα «προσοχή, αδιέξοδο» αναβοσβήνει πάνω από τη χώρα επεσήμανε ο πρώην πρωθυπουργός
Αναφερόμενος στους άξονες που πρέπει να κινηθεί το επόμενο διάστημα η ελληνική οικονομία προτείνει μεταξύ άλλων την δημιουργία ενός ταμείου με μία μόνο προτεραιότητα: Τη στήριξη των νέων γενεών.
Με χρήματα που θα αντληθούν από τα πολύ υψηλά εισοδήματα μέσα από εισαγωγή της πατριωτικής εισφοράς και μέσω της αναδιανομής ώστε οι έχοντες να συμβάλλουν στο μέλλον αυτού του τόπου. Με στόχο στηριχθεί η νέα γενιά. Δηλαδή τη στήριξη της Παιδείας, την έρευνας και της καινοτομία, αλλά και της νεανικής στέγης.
«Χρειαζόμαστε έναν νέο πατριωτισμό»
Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο Αλ. Τσίπρας «χρειαζόμαστε έναν νέο πατριωτισμό. Που κατανοεί την υγιή οικονομία, το στέρεο και σύγχρονο παραγωγικό μοντέλο, την κοινωνική συνοχή, την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και το κράτος, ως όρο για την ασφάλεια και την πρόοδο της πατρίδας μας».
Ταυτόχρονα προτείνει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο και την χρηματοδότησή του μέσα από τη δημιουργία ενός εθνικού ταμείου σύγκλισης με στόχο την κατεύθυνση και υλοποίηση επενδύσεων σε τομείς στρατηγικής προτεραιότητας, της σύμπραξης του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, και της μόχλευσης ιδιωτικών κεφαλαίων.
Οι 9 άξονες του Εθνικού Σχεδίου Ανάταξης
Συνολικά παρουσίασε τους εννέα βασικούς άξονες του Εθνικού Σχεδίου Ανάταξης με ορίζοντα πενταετίας με στόχο την ευημερία και γιατί όπως ανέφερε χωρίς κοινωνική συνοχή, δεν υπήρξε και δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη.
Στους άξονες αυτούς περιλαμβάνει: Ισχυρό και δίκαιο κράτος, Αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, Στήριξη της εργασίας, Ανθεκτικότητα και ενεργειακή ασφάλεια, Δημογραφική ανθεκτικότητα, Μείωση ιδιωτικού χρέους, τεχνολογική αναβάθμιση και ψηφιακή αυτονομία, Αναδιανομή και Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, Εθνική Ασφάλεια.
Σχέδιο, με ορίζοντα το 2030
«Από το κράτος αρχίζει, εκ των πραγμάτων, κάθε προσπάθεια ανάταξης και ανασυγκρότησης» σημείωσε και υπογράμμισε πως «από το κράτος αρχίζει, εκ των πραγμάτων, κάθε προσπάθεια ανάταξης και ανασυγκρότησης». Για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου είπε πως «είναι πρωτίστως έργο του κράτους, να κατευθύνει την οικονομία, με μια δέσμη κινήτρων και αντικινήτρων, στο δρόμο της παραγωγικότητας, της καινοτομίας, της αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών, ώστε η ανάπτυξη να αποκτήσει ένα σταθερό βηματισμό». Μίλησε για μια αγορά εργασίας γεμάτη αντεργατικές διατάξεις και απαγορεύσεις και έκρινε αναγκαία την «πλήρη επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων», ως «απαραίτητο όρο για δίκαιες συνθήκες εργασίας και αξιοπρεπείς αμοιβές». Σε μια εποχή που η κλιματική κρίση αρχίζει να μας δείχνει τα δόντια της, «η Ελλάδα οφείλει να ενισχύσει την ανθεκτικότητα στις υποδομές της» ανέφερε στον τέταρτο άξονα.
Πρότεινε πλέγμα μέτρων για την δημογραφική ανθεκτικότητα, μείωση του ιδιωτικού χρέους «πριν οδηγηθούμε στο μοιραίο», τεχνολογική αναβάθμιση και ψηφιακή αυτονομία «με ένα διεθνές δίκτυο επιστημόνων της διασποράς. Και γενναία αύξηση των δαπανών για την έρευνα και τη καινοτομία». Αξιοποίηση ενός μέρους των αδιάθετων του Ταμείου Ανάκαμψης, ύψους περίπου 5 δισ. ευρώ και της αξιοποίησης του Υπερταμείου, της Αναπτυξιακής Τράπεζας και του Ταμείου Παρακαταθηκών, ώστε να δημιουργήσουμε ένα Νέο Εθνικό Ταμείο για την χρηματοδότηση της Αναπτυξιακής διαδικασίας. Τέλος, στο ένατο άξονα πρότεινε την ενίσχυση της Εθνικής μας Ασφάλειας λέγοντας πως η Ελλάδα «οφείλει να ανακτήσει την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που υλοποίησε τη περίοδο 15-19. Να λειτουργήσει ως ενεργειακός και εμπορικός κόμβος Ευρώπης-Ασίας-Αφρικής. Να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια. Να στηρίξει όλες τις προσπάθειες να σταματήσει η τραγωδία στη Γάζα. Και να χτίσει στρατηγικές σχέσεις πέραν της ΕΕ: με Ινδία, Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Κίνα και Ρωσία».
Σπέρνουμε κοινωνική αδικία, θερίζουμε αδιέξοδο
Σε άλλο σημείο της παρέμβασή του, σημείωσε πως «η χώρα χρειάζεται άμεσα ένα μεγάλο αναπτυξιακό σοκ. Ένα σοκ εφάμιλλο των αντίστοιχων της περιόδου Τρικούπη και Βενιζέλου.Διαφορετικά, θα χάσει οριστικά το τρένο της σύγκλισης και θα βρεθεί εκ νέου σε συνθήκες υπαρξιακής κρίσης» επεσήμανε γιατί όπως ανέφερε αν επιμένουμε να σπέρνουμε κοινωνική αδικία, εργασιακή απορρύθμιση, διαφθορά και απληστία των κερδών, θα θερίσουμε αδιέξοδο».
Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε ο Τσίπρας στην κυβέρνηση
Με αιχμηρό λόγο και σκληρή κριτική κατηγόρησε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πως έχει όλη την ευθύνη γιατί δεν έκανε τίποτε από αυτά που η οικονομία χρειάζεται.
Παρέθεσε συγκεκριμένα στοιχεία που δείχνουν ότι η Ελλάδα απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τους μέσους όρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο αλλά και σε ζητήματα θεσμικής λειτουργίας και δημοκρατίας.
Χαρακτήρισε δείκτες ντροπής όλους τους δείκτες που δείχνουν την προϊούσα κοινωνική και οικονομική αποσάθρωση και έθεσε ως κεντρικό χαρακτηριστικό της διακυβέρνησης Μητσοτάκη τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
«Χρόνο με το χρόνο, απομακρυνόμαστε από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πριν την κρίση, το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ελλάδα ήταν κοντά στο 80%, του μέσου όρου της Ε.Ε. Σήμερα είναι κοντά στο 60%» υπογράμμισε και τόνισε ότι θα πρέπει να υπάρξουν άμεσα αποφάσεις, τώρα, που θα αλλάξουν τη ρότα του σκάφους, γιατί οδηγούμαστε στα βράχια.
«Είναι κενό γράμμα ό,τι κι αν λέμε για καλύτερη Ελλάδα το 2030, αν δεν αποκαταστήσουμε την δυνατότητα του κράτους να υπάρχει και να λειτουργεί με δικαιοσύνη» ανέφερε.
Κατηγόρησε την κυβέρνηση πως «δεν έκανε τίποτα από αυτά που η οικονομία χρειάζεται και η κοινωνία έχει ανάγκη» λέγοντας πως «Χτίζει μία κοινωνία χασμάτων. Κοινωνία του 1/5. Μόνο αυτό το κομμάτι ζει καλά και αποταμιεύει». Εξήγησε πως η «οικονομία και η χώρα εκπέμπουν SOS».
«Όποιος θέλει να ακούσει ευχάριστα πράγματα, να περιμένει την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ»
Τόνισε πως η ομιλία του έχει στόχο «να είναι χρήσιμος για τον τόπο και το μέλλον του», αλλά αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι ευχάριστος.
«Όποιος θέλει να ακούσει ευχάριστα πράγματα, μπορεί να περιμένει την αυριανή ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Εκεί, θα δώσει τη δική του εικόνα, κατασκευασμένη από φωτεινά χρώματα, αισιοδοξία, και κάποιες παροχές. Πακέτο παροχών, διαβάζω ότι θα εξαγγείλει. Θα επιστρέψει, δηλαδή, ένα μέρος από το τερατώδες πρωτογενές πλεόνασμα, που στο πρώτο επτάμηνο άγγιξε τα 8 δις», σημείωσε.
Έδειξε τα λάθη υπογραμμίζοντας πως «το παραγωγικό μας μοντέλο βασίζεται κυρίως στο real estate και στον τουρισμό» και στηλίτευσε τη «γενικευμένη διαφθορά» που «είναι χωρίς προηγούμενο στη Μεταπολίτευση».
Σημείωσε πως «οι ανισότητες διευρύνονται. Το 2015 – 2019 υπήρξε βελτίωση στους βασικούς κοινωνικούς δείκτες, εν συνεχεία η πορεία ήταν αντίθετη. Εχουμε δείκτες ντροπής. Είμαστε 24οι στην αποτελεσματικότητα του δημοσίου, 26οι σε αγοραστική δύναμη».
Δεν τον αγγίζει το τοξικό κλίμα
Ο Αλέξης Τσίπρας πήρε το «όπλο» του και δεν άφησε τίποτα να πέσει κάτω. «Σας ομολογώ, ότι είχα μια ανησυχία, καθώς θέση της κυβέρνησης, που ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες από τον εκπρόσωπό της, είναι πως για όσα λέω ενδιαφέρονται μόνο βιαστές, εμπρηστές και εν γένει εγκληματίες. Ευτυχώς, βλέποντάς σας, κατάλαβα ότι η ανησυχία μου ήταν αβάσιμη. Μπορώ, απλώς να πω, ότι η τοξικότητα βλάπτει σοβαρά το δημοκρατικό διάλογο» είπε ενθυμούμενος τοποθέτηση του Παύλου Μαρινάκη προ ημερών.
Εμπιστοσύνη στις δυνάμεις που έχει η χώρα
Με την κυβέρνηση να περιτριγυρίζεται από σκάνδαλα και τη διαφθορά να καλπάζει ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις που έχει η χώρα λέγοντας πως «μπορούν να γίνουν αλλαγές που άμεσα θα κάνουν καλύτερη τη ζωή της μεσαίας τάξης και των λαϊκών στρωμάτων και δεν θα εμποδίσουν την υγιή επιχειρήματικότητα» ενώ από την άλλη «θα πλήξουν μόνο τα συμφέροντα που ζουν σήμερα από τη διαπλοκή και διαφθορά που συντηρεί η ΝΔ». Υπάρχουν πόροι, υπάρχουν θεσμικά δυνατότητες, είπε και συμπλήρσε πως «κανένα εμπόδιο δεν θα υπάρξει από την ΕΕ, το ζήτημα είναι η πολιτική βούληση και τελικά η απάντηση στο ποιους και ποια συμφέροντα θέλουμε να υπηρετεί η κυβέρνηση του τόπου».
Σημείωσε πως ο μοναδικός στόχος της κυβέρνηση «είναι η εκλογική πελατεία και η ψηφοθηρία». Εξήγησε πως πρόκειται για μία πολιτική –την αποκάλεσε δημοσιονομικό μερκαντιλισμό- «που συσσωρεύει πόρους που στερεί από τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και την πραγματική οικονομία, ώστε να χρησιμοποιήσει μέρος τους με τη μορφή επιδομάτων και ευκαιριακών παροχών στην προσπάθεια αύξησης της εκλογικής επιρροής».
«Η διαφθορά που ξεκινάει από θύλακες της κυβέρνησης διαβρώνει το κράτος»
Αναφερόμενες στις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις σκανδάλων και συνολικά για τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνηση σημείωσε ότι υπάρχει ένα τεράστιο ηθικό ζήτημα «που στις μέρες μας έχει γίνει κυρίαρχο πολιτικό, κοινωνικό, αλλά και οικονομικό ζητούμενο. Την εντιμότητα. Γιατί η διαφθορά που ξεκινάει από θύλακες της κυβέρνησης διαβρώνει το κράτος. Γιατί η αναξιοκρατία, που ξεκινάει από το Μαξίμου διαβρώνει την εμπιστοσύνη στο κράτος. Γιατί η μεροληψία, η εύνοια για τους «δικούς μας», για τους έχοντες, για συγγενείς και φίλους, για κομματικούς παράγοντες, που ξεκινάει από την εκτελεστική εξουσία, απλώνεται στη Δικαιοσύνη, και απαξιώνει το κράτος»
Να κάνουμε καλύτερη την πατρίδα μας
Τέλος μίλησε χαρακτηριστικά για ένα νέο όραμα συνεισφοράς για να κάνουμε καλύτερη την πατρίδα μας. «Ακούω, συχνά, όλοι πιστεύω το ακούμε, το στερεότυπο της απογοήτευσης: Αυτή είναι η Ελλάδα…
Ιδίως όταν βλέπουμε την κρατική αναποτελεσματικότητα αλλά και την αδικία, την αναξιοκρατία, τη διαφθορά. Όταν βλέπουμε τα επιδοτούμενα κομματικά στελέχη να κυκλοφορούν με τις Πόρσε.
Από την άλλη όμως υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα, που πρέπει να αναδείξουμε.Της δημιουργίας, της αλληλεγγύης και του φιλότιμου.Του γνήσιου πατριωτισμού.
Η Ελλάδα της αξέχαστης Αθηνάς Παπαχρήστου, που δώρισε το υστέρημά της για την αγορά ενός ασθενοφόρου. Αυτή είναι η Ελλάδα!»
Έχουμε υποχρέωση να συμβάλουμε όλοι, ώστε αυτή η φράση να γίνει από μοιρολατρία υπερηφάνεια τόνισε.
- Αναλυτικά αποσπάσματα από την ομιλία του Αλ.Τσίπρα στο συνέδριο του Economist: The Fifth Thessaloniki Metropolitan Summit
-Σας ομολογώ, ότι είχα μια ανησυχία, καθώς θέση της κυβέρνησης, που ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες από τον εκπρόσωπό της, είναι πως για όσα λέω ενδιαφέρονται μόνο βιαστές, εμπρηστές και εν γένει εγκληματίες.
Ευτυχώς, βλέποντάς σας, κατάλαβα ότι η ανησυχία μου ήταν αβάσιμη.
Μπορώ, απλώς να πω, ότι η τοξικότητα βλάπτει σοβαρά το δημοκρατικό διάλογο.
-Όποιος θέλει να ακούσει ευχάριστα πράγματα, μπορεί να περιμένει την αυριανή ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Εκεί, θα δώσει τη δική του εικόνα, κατασκευασμένη από φωτεινά χρώματα, αισιοδοξία, και κάποιες παροχές. Πακέτο παροχών, διαβάζω ότι θα εξαγγείλει.
Θα επιστρέψει, δηλαδή, ένα μέρος από το τερατώδες πρωτογενές πλεόνασμα, που στο πρώτο επτάμηνο άγγιξε τα 8 δις. Ενώ για το 2024 ήταν 6,4 δις ευρώ πάνω από τον στόχο.
Και κύρια πηγή της μεγάλης και συστηματικής αυτής υπέρβασης, αποτελούν τόσο οι έμμεσοι φόροι όσο και ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων – φόροι που κατά κανόνα επιβαρύνουν δυσανάλογα τα ευάλωτα και μεσαία εισοδηματικά στρώματα.
-Θα αποκαλούσα την πολιτική της κυβέρνησης δημοσιονομικό μερκαντιλισμό – που συσσωρεύει πόρους που στερεί από τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και την πραγματική οικονομία, ώστε να χρησιμοποιήσει μέρος τους με τη μορφή επιδομάτων και ευκαιριακών παροχών στην προσπάθεια αύξησης της εκλογικής επιρροής. Με μοναδικό στόχο είναι η εκλογική πελατεία και η ψηφοθηρία. Έχω ωστόσο την αίσθηση ότι αυτή τη φορά δεν πρόκειται να πετύχει τον στόχο της αυτή η επιλογή.
-Kαμιά εξαγγελία, και καμιά παροχή, γενναία, ή λιγότερο γενναία, δεν πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο, τη μεγάλη εικόνα.
Που είναι όχι μόνο απογοητευτική. Αλλά και δυσοίωνη.
Και μας τραβάει απαιτητικά από το μανίκι: Να υπάρξουν αποφάσεις, τώρα, που θα αλλάξουν τη ρότα του σκάφους, γιατί οδηγούμαστε στα βράχια.
-Χρειάζονται θεμελιώδεις αποφάσεις αλλαγής οικονομικού, και κυρίως παραγωγικού μοντέλου.
Αποφάσεις που απαιτούν πολιτική βούληση, σωστή ανάγνωση των καιρών, κοινωνική ευαισθησία και εναρμονισμό με τις νέες ανάγκες και τις νέες απαιτήσεις.
Ένα σχέδιο ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, που θα δώσει τη δυνατότητα να μεταστρέψουμε τη σημερινή πορεία διεύρυνσης των ανισοτήτων, διαρκούς απόκλισης της οικονομίας μας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και μετατροπής της Ελλάδας σε βαλκανική εκδοχή καθυστέρησης.
Γιατί αυτή είναι η πορεία μας. Σε όλους τους τομείς. Στην οικονομία, τους θεσμούς, το πολιτικό σύστημα.
-Πριν από 7 χρόνια, η πατρίδα μας βγήκε από μια οικονομική και κοινωνική κρίση, που είχε προσλάβει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης. Θυμόμαστε, όλοι φαντάζομαι, πως και ποιοι την είχαν οδηγήσει εκεί. Και ποιοι και πώς κατάφεραν, αξιοποιώντας με αποφασιστικότητα και εντιμότητα τις θυσίες του ελληνικού λαού, να την απαλλάξουν από την επιτροπεία, και να πετύχουν μια πρωτοφανή ευνοϊκή ρύθμιση του χρέους της, ούτως ώστε να ανακτήσει την οικονομική της κυριαρχία, αλλά και την οικονομική και γεωπολιτική της αξιοπιστία.
Αυτή η έξοδος στο ξέφωτο, ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα, να πορευτεί πια, χωρίς τις παθογένειες που οδήγησαν στην κρίση. Δυστυχώς, όμως, μια χαμένη ευκαιρία.
-Σήμερα, η πατρίδα μας πορεύεται για μια ακόμη φορά με πυξίδα τις παλιές χρεοκοπημένες συνταγές.Με ένα εντελώς ξεπερασμένο παραγωγικό μοντέλο, που βασίζεται στο real estate και τον τουρισμό.
Με μια ρηχή οικονομία, και μια φτηνή και άδικη ανάπτυξη, που βασίζεται στη κατανάλωση λίγων. Με ένα διαβρωμένο κράτος, που όχι μόνο δεν προστατεύει τον πολίτη, αλλά εμποδίζει και την υγιή επιχειρηματικότητα. Και με μια γενικευμένη διαφθορά, που δεν αφήνει ανέγγιχτο κανένα τομέα της δημόσιας και οικονομικής ζωής. Και είναι χωρίς προηγούμενο, την περίοδο της μεταπολίτευσης, σε έκταση, σε μεγέθη, και σε βάθος.
-Χρόνο με το χρόνο, απομακρυνόμαστε από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Πριν την κρίση, το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ελλάδα ήταν κοντά στο 80%, του μέσου όρου της Ε.Ε.Σήμερα είναι κοντά στο 60%. Ο μέσος μισθός υπολείπεται περισσότερο από 50% από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό, ενώ η αγοραστική δύναμη είναι 30% μικρότερη. Και οι ανισότητες είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της Ελλάδας του 2025. Το οξύμωρο δε, είναι ότι, μετά την έξοδο από τα μνημόνια και τις απείρως πιο ευνοϊκές δημοσιονομικές δυνατότητες, οι ανισότητες, αντί να συρρικνώνονται, διευρύνονται.
-Οι δείκτες της προϊούσας κοινωνικής και οικονομικής αποσάθρωσης, προάγονται σε δείκτες ντροπής, αν προσθέσει κανείς ότι:
Είμαστε 24οι στους 27 της ΕΕ, στην αποτελεσματικότητα του Δημοσίου.
25οι στην ταχύτητα απονομής της δικαιοσύνης.
26οι σε αγοραστική δύναμη.
-Τα γνωρίζει η κυβέρνηση όλα αυτά; Το ακούει κανείς στο Μέγαρο Μαξίμου, αυτό το καμπανάκι; Ή μόνο άλλα έχουν συνηθίσει να ακούνε, που δεν έπρεπε να ακούνε;
– Επιτρέψτε μου να αρχίσω όμως από ένα ηθικό ζήτημα. Που στις μέρες μας έχει γίνει κυρίαρχο πολιτικό, κοινωνικό, αλλά και οικονομικό ζητούμενο. Την εντιμότητα. Γιατί η διαφθορά που ξεκινάει από θύλακες της κυβέρνησης διαβρώνει το κράτος.
Γιατί η αναξιοκρατία, που ξεκινάει από το Μαξίμου διαβρώνει την εμπιστοσύνη στο κράτος. Γιατί η μεροληψία, η εύνοια για τους «δικούς μας», για τους έχοντες, για συγγενείς και φίλους, για κομματικούς παράγοντες, που ξεκινάει από την εκτελεστική εξουσία, απλώνεται στη Δικαιοσύνη, και απαξιώνει το κράτος. Κι όλα αυτά έχουν τραυματικές συνέπειες όχι μόνο στη σχέση εμπιστοσύνης του πολίτη με το κράτος, αλλά και στην οικονομία.
Στην ανάπτυξη. Είναι κενό γράμμα ό, τι κι αν λέμε για καλύτερη Ελλάδα το 2030, αν δεν αποκαταστήσουμε τη δυνατότητα του κράτους να υπάρχει και να λειτουργεί με δικαιοσύνη. Και αν δεν ανακτήσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης της κοινωνίας με το κράτος.
Αυτό σημαίνει, πρώτα απ’ όλα, ότι πρέπει από το σημερινό «επιτελικό κράτος» της διαφθοράς, των πελατειακών σχέσεων, της κοινωνικής μεροληψίας, αλλά και της ανικανότητας, να περάσουμε αποφασιστικά σε ένα κράτος φιλικό στην ανάπτυξη και τον πολίτη.
-Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει όλη την ευθύνη. Γιατί δεν έκανε τίποτε από αυτά που η οικονομία χρειάζεται και η κοινωνία έχει ανάγκη.
Με μια ακραία κοινωνική μεροληψία, μια βαλκανική θα έλεγα εκδοχή των “trickle down economics”, που τη διαπερνά η εκτεταμένη διαφθορά, χτίζει μια κοινωνία που εύλογα και με βάση επίσημα στοιχεία και μετρήσεις, μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ως κοινωνία των χασμάτων.
Μια κοινωνία του ενός πέμπτου, στην οποία το προνομιούχο ένα πέμπτο έχει τη δυνατότητα να ζει πλούσια, ή τουλάχιστον με τόση αυτάρκεια, ώστε να μπορεί να αποταμιεύει.
Και στον αντίποδα η μεγάλη πλειοψηφία, τα τέσσερα πέμπτα, είτε τα βγάζουν πέρα ίσα-ίσα και με μεγάλη δυσκολία, είτε δεν τα βγάζουν πέρα και πνίγονται στα χρέη.
Με έναν πληθωρισμό που εξαϋλώνει τον μισθό και το εισόδημα, όχι μόνο των πιο αδύναμων οικονομικά, αλλά και των μεσαίων στρωμάτων.
-Τα 1300 ευρώ ενός μισθού σήμερα, αντιστοιχούν σε 900 ευρώ το 2019. Δηλαδή, ο μισθός, έχει χάσει το ένα τρίτο της αξίας του.
Την ίδια στιγμή, όμως, που ο μέσος Έλληνας δεν τα βγάζει πέρα, παρακολουθεί τα τρομακτικά υπερκέρδη, που αποκομίζουν τα καρτέλ και οι «μεγάλοι παίκτες». Μόνο οι δέκα μεγαλύτερες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, είχαν πέρυσι ρεκόρ κερδών δεκαπενταετίας: 11,5 δισεκατομμύρια συνολικά.
-Ευημερία και ανάπτυξη, χωρίς κοινωνική συνοχή και στοιχειώδη δικαιοσύνη, δεν υπήρξε ποτέ και ούτε μπορεί να υπάρξει.
Με όρους ρεαλισμού, εμπειρίας, ακόμα και τεχνοκρατικής, αν θέλετε, οικονομικής προσέγγισης, οικονομική ανάπτυξη και ευημερία χωρίς στοιχειώδη δικαιοσύνη, αίσθημα ασφάλειας του πολίτη, προστασία βασικών του δικαιωμάτων, όπως η υγεία και η παιδεία, δεν υπήρξε και δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει.
-Στην πατρίδα μας αυτή την εποχή, ανατρέπεται ακόμα και η γνωστή ρήση, ότι μπορεί να μην ευημερούν άνθρωποι, αλλά ευημερούν οι αριθμοί. Ούτε και οι αριθμοί πλέον ευημερούν.
Το έλλειμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, από τα 2,9 δις το 2019, έφτασε τα 15,1 δις το 2024. Εισάγουμε, υποθηκεύοντας το μέλλον.
-Μια οικονομία που στερείται σοβαρών άμεσων ξένων επενδύσεων, και δημιουργεί πλούτο – τροφοδοτώντας την ιδιωτική κατανάλωση – κυρίως μέσω της αύξησης των τιμών της ακίνητης περιουσίας και του τουρισμού, είναι μη βιώσιμη.Και επιπλέον, παράγει και αναπαράγει ανισότητες.
-Αν στα παραπάνω, που εντελώς ενδεικτικά παρέθεσα, συνυπολογίσουμε τη σκανδαλώδη αναδιανομή εις βάρος των καταναλωτών με το καρτέλ του ρεύματος, το υψηλό ιδιωτικό χρέος, την απαξίωση της εργασίας, τη στεγαστική κρίση, τη δημογραφική γήρανση και τους κινδύνους της κλιματικής κρίσης και των γεωπολιτικών ανισορροπιών, τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι η οικονομία και η χώρα εκπέμπουν ήδη SOS.
Σαν μια τεράστια φωτεινή επιγραφή που αναβοσβήνει πάνω από τη χώρα: Προσοχή, αδιέξοδο!
-Η χώρα χρειάζεται άμεσα ένα μεγάλο αναπτυξιακό σοκ. Ένα σοκ εφάμιλλο των αντίστοιχων της περιόδου Τρικούπη και Βενιζέλου.Διαφορετικά, θα χάσει οριστικά το τρένο της σύγκλισης και θα βρεθεί εκ νέου σε συνθήκες υπαρξιακής κρίσης.
Χρειάζεται Εθνικό Σχέδιο Ανάταξης με ορίζοντα πενταετίας.Ένα σχέδιο, με ορίζοντα το 2030 και στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια, την αναδιανομή, τη δικαιοσύνη αλλά και την αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας των θεσμών και της δημοκρατίας.
-Οι 9 βασικοί άξονες του Εθνικού Σχεδίου Ανάταξης: Ισχυρό και δίκαιο κράτος , Αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, Στήριξη της εργασίας, Ανθεκτικότητα και ενεργειακή ασφάλεια, Δημογραφική ανθεκτικότητα, Μείωση ιδιωτικού χρέους,Τεχνολογική αναβάθμιση και ψηφιακή αυτονομία, Αναδιανομή και Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, Εθνική Ασφάλεια.
-Χρειζόμαστε ένα νέο και διαφορετικό δημοσιονομικό μείγμα, που θα διορθώνει τις μεγάλες αδικίες στην κατανομή των φορολογικών βαρών και θα ενισχύει τη βιώσιμη ανάπτυξη, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη σταθερή μείωση του δημόσιου χρέους.
-Χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση των πόρων χρηματοδότησης αυτών των στόχων πρέπει να στηριχθεί από τους έχοντες.Μίλησα για την Ελλάδα των μεγάλων ανισοτήτων. Της μεγάλης πλειοψηφίας που δυσκολεύεται, αλλά και μιας μειοψηφίας μεγάλου πλούτου.
Ήρθε η ώρα αυτή η μειοψηφία να συμβάλει για την ανάταξη της χώρας.Τα πολύ μεγάλα εισοδήματα, ανεξάρτητα από την πηγή τους, να στηρίζουν τον τόπο, με την εισαγωγή μιας Πατριωτικής Εισφοράς.
Αυτή η εισφορά θα κατευθύνεται σε έναν ειδικό κλειστό λογαριασμό, ένα Ταμείο με μία μόνο προτεραιότητα: Τη Στήριξη των Νέων Γενεών.Δηλαδή τη στήριξη της Παιδείας, την έρευνας και της καινοτομία, αλλά και της νεανικής Στέγης.
Γιατί δε μπορεί να είσαι ευκατάστατος πατριώτης και να μη σε νοιάζει το μέλλον αυτού του τόπου.
-Ακούω, συχνά, όλοι πιστεύω το ακούμε, το στερεότυπο της απογοήτευσης: Αυτή είναι η Ελλάδα…
Ιδίως όταν βλέπουμε την κρατική αναποτελεσματικότητα αλλά και την αδικία, την αναξιοκρατία, τη διαφθορά. Όταν βλέπουμε τα επιδοτούμενα κομματικά στελέχη να κυκλοφορούν με τις Πόρσε.
Από την άλλη όμως υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα, που πρέπει να αναδείξουμε.Της δημιουργίας, της αλληλεγγύης και του φιλότιμου. Του γνήσιου πατριωτισμού.Η Ελλάδα της αξέχαστης Αθηνάς Παπαχρήστου, που δώρισε το υστέρημά της για την αγορά ενός ασθενοφόρου. Αυτή είναι η Ελλάδα !
Πιστεύω ότι έχουμε υποχρέωση να συμβάλουμε όλοι, ώστε αυτή η φράση να γίνει από μοιρολατρία περηφάνεια.
Όταν βλέπουμε ένα σπουδαίο έργο, μια πράξη κρατικής αποτελεσματικότητας, ένα βήμα πολιτισμού, μια πρωτοβουλία πατριωτισμού και αλληλεγγύης.
-Μας απασχολεί όλους το αύριο της πατρίδας μας. Το αύριο θα το καθορίσει η σπορά του σήμερα. Αν επιμένουμε να σπέρνουμε κοινωνική αδικία, εργασιακή απορρύθμιση, διαφθορά και απληστία των κερδών, θα θερίσουμε αδιέξοδο και νέα υπαρξιακή κρίση.
-Η ανάγκη να μπει η χώρα σε ένα άλλο δρόμο, να υιοθετήσει ένα άλλο παραγωγικό πρότυπο, χρειάζεται επιμονή, αγώνα, ακόμα και συγκρούσεις με το παλιό, που από τη φύση του αντιστέκεται.
Μια τέτοια θεμελιώδης αλλαγή, δεν μπορεί να επιβληθεί από τα πάνω. Ή μόνο από τα πάνω. Χρειαζόμαστε μια Νέα Εθνική Πυξίδα.
Χρειαζόμαστε έναν Νέο Πατριωτισμό. Που κατανοεί την υγιή οικονομία, το στέρεο και σύγχρονο παραγωγικό μοντέλο, την κοινωνική συνοχή, την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και το κράτος, ως όρο για την ασφάλεια και την πρόοδο της πατρίδας μας.
Και σε αυτή τη προσπάθεια είναι ανάγκη να συμβάλουν όλες οι παραγωγικές κοινωνικές τάξεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια