Εμμανουήλ Καραλής: Όταν οι επιτυχίες «θυμίζουν» στoν Μητσοτάκη ότι υπάρχουν αθλητές
Ο πρωθυπουργός χειροκροτεί τον Καραλή, αλλά ξεχνά όσους παλεύουν μόνοι τους
15/09/2025, 20:01
Ο Εμμανουήλ Καραλής έγραψε ιστορία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Τόκιο, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο με άλμα πάνω από τα 6 μέτρα. Η Ελλάδα πανηγύρισε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε να τον συγχαρεί, γράφοντας στα κοινωνικά δίκτυα πως «μας σήκωσε ψηλά».
Το ερώτημα όμως είναι απλό: πού είναι το κράτος στις μέρες που οι αθλητές δεν έχουν χορηγούς, προπονούνται σε γυμναστήρια που στάζουν νερά και παλεύουν μόνοι τους για να σταθούν στο διεθνές προσκήνιο; Γιατί κάθε φορά που έρχεται ένα μετάλλιο, θυμούνται να τους αποθεώσουν, αλλά μετά τους αφήνουν να παλεύουν σε άθλιες συνθήκες;
Ο Καραλής είναι το παράδειγμα της θέλησης και του ταλέντου που νίκησε τις δυσκολίες. Αλλά για πόσο ακόμη θα βασιζόμαστε αποκλειστικά στη δύναμη και στην αντοχή των ίδιων των αθλητών; Γιατί αν οι επιτυχίες είναι συλλογικές, τότε και η ευθύνη της πολιτείας για την καθημερινότητά τους θα έπρεπε να είναι συλλογική και όχι ανύπαρκτη.
Η περίπτωση της Όλγας Φιάσκα είναι χαρακτηριστική. Μια αθλήτρια που έδωσε τον καλύτερό της εαυτό, χωρίς ουσιαστική στήριξη, αναγκάστηκε να τραβήξει μόνη της το βάρος, όπως συμβαίνει σε δεκάδες ακόμη παιδιά που κυνηγούν τα όνειρά τους στον στίβο, στην κολύμβηση, στην άρση βαρών.
Η ανάρτηση του πρωθυπουργού μπορεί να κερδίσει μερικά «likes». Αλλά δεν καλύπτει τα χρόνια κενά στις υποδομές, την αδιαφορία για τις ανάγκες των αθλητών, ούτε τη σιωπηρή εγκατάλειψή τους όταν οι κάμερες σβήνουν.
Και δεν είναι η πρώτη φορά: τα ίδια θα δούμε και με την Εθνική μπάσκετ. Χθες, μετά τη μεγάλη νίκη και το μετάλλιο στο Eurobasket, υπουργοί όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Θάνος Πλεύρης –μαζί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης– έσπευσαν στα social media να καρπωθούν λίγη από τη δόξα του Γιάννη Αντετοκούνμπο και της ομάδας.
Όμως η πραγματικότητα είναι σκληρή: αν οι γονείς του Γιάννη έφταναν σήμερα στην Ελλάδα με τον ισχύοντα νόμο Μητσοτάκη–Πλεύρη, θα κατέληγαν στη φυλακή ή θα απελαύνονταν άμεσα. Καμία «ιστορία επιτυχίας» δεν θα υπήρχε. Και ας μην ξεχνάμε, οι Αντετοκούνμπο κάποτε χλευάστηκαν ακόμη και για το όνομά τους από τον ίδιο τον Άδωνι Γεωργιάδη, όταν τους αποκαλούσε ειρωνικά «Ακενοτούμπο».
Η Ελλάδα δεν αξίζει μόνο στιγμιαία υπερηφάνεια. Αξίζει μια πολιτεία που να στηρίζει συστηματικά όσους σηκώνουν τη σημαία της στα μεγάλα στάδια του κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια