Αερολιμένας Ελευθέριος Βενιζέλος. Σάββατο μεσημέρι. Πτήση με τη SKY express με προορισμό τη Μυτιλήνη.

Τσεκάρω το εισιτήριο μου και παραδίδω ένα μισοάδειο σακ – βουαγιάζ βάρους πέντε κιλών. Η υπάλληλος μου λέει ότι επειδή το σακ – βουαγιάζ είναι πιο μακρύ από το προβλεπόμενο στο εισιτήριο μου, δεν δέχονται να το μεταφέρουν δωρεάν. Θα πρέπει να πάω σε ένα γκισέ της SKY express και να πληρώσω. Σημειωτέων ότι το αλέ ρετούρ εισητήριο δεν ήταν φτηνό. Κόστισε εκατόν ενενήντα οκτώ ευρώ.

Όταν διαμαρτυρήθηκα και της είπα ότι μιλάμε για πέντε κιλά εκείνη μου είπε «το λέει». Προφανώς κάπου κάτι θα λέει. Κάποια ψιλά γράμματα, ή κάτι παρόμοιο. Δεν τα έβγαλε η υπάλληλος της SKY express από το μυαλό της. Προκειμένου να ξεμπερδέψω και θεωρώντας ότι δεν θα βγάλω άκρη πήγα να πληρώσω. Φανταζόμουν ένα «λογικό» ποσό έως είκοσι ευρώ περίπου. Στο γκισέ της SKY express ο υπάλληλος μου ανακοίνωσε ότι για το σακ – βουαγιάζ βάρους πέντε κιλών έπρεπε να πληρώσω ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΥΡΩ. Όταν διαμαρτυρήθηκα έντονα μου είπε κι αυτός ότι «το λέει». Πλήρωσα καθώς δεν υπήρχε οποιαδήποτε διάθεση να με ακούσουν. Ήταν απολύτως απόλυτοι. Σκέφτηκα ότι δεν είναι δυνατόν να μαλώνω με εργαζόμενους – μπορεί και ορισμένου χρόνου – που τα ψίχουλα που τους δίνει η εταιρία είναι γι’αυτούς πολύ σημαντικά. Δεν φταίνε αυτοί. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Στο λεωφορείο – που μας μετέφερε προς το αεροπλάνο – συζητούσα το συμβάν και μια κυρία μου είπε ότι και εκείνη πλήρωσε για μια αποσκευή ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΥΡΩ. Ενώ στην διαδρομή Μυτιλήνη – Αθήνα για την ίδια αποσκευή δεν πλήρωσε τίποτα. Της είπαν ότι το εισιτήριο της διαδρομής Μυτιλήνη – Αθήνα περιλάμβανε δωρεάν μεταφορά αποσκευής, ενώ το δρομολόγιο Αθήνα – Μυτιλήνη δεν περιλάμβανε. Και έπρεπε να πληρώσει ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΥΡΩ επιπλέον.

Αναρωτιέμαι αυτή η ασυδοσία από που εκπορεύεται; Γιατί από όπου και να το δει κανείς περί ασυδοσίας πρόκειται. Ο καταναλωτής – πελάτης είναι εντελώς απροστάτευτος στον παραλογισμό της εταιρίας και την αδηφαγία της. Σου πετάνε ένα «το λέει» και θεωρούν ότι είναι ok. Όταν μέσα στον συνωστισμό του μετρό βάλω το χέρι μου σε μια ξένη τσέπη και πάρω πενήντα ευρώ – και το καταλάβει ο ιδιοκτήτης – θα μπλέξω άσχημα. Εδώ η εταιρία «νόμιμα» βάζει το χέρι της στη τσέπη μας και παίρνει ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΥΡΩ . Ένα μεροκάματο. Και δεν μπλέκει. Ίσα – ίσα είναι και από πάνω. Επειδή κάπου «το λέει».

Η SKY express που ξέρει όλα τα σωστά και μας λέει ότι «το λέει», δεν μας λέει όταν με δική της ευθύνη καθυστερεί η βραδινή πτήση λόγω «καθυστερημένη άφιξης του αεροπλάνου» τότε τι γίνεται; Όταν λόγω της καθυστέρησης φτάνουμε στην Αθήνα όταν έχουν σταματήσει τα δρομολόγια του μετρό και αναγκαζόμασρε να πληρώσουμε εξήντα ευρώ για ταξί. Τότε τι λέει η SKY express; Τίποτα δεν λέει. Μονά – ζυγά δικά τους. Κι αν σ’αρέσει.

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, όλες οι αεροπορικές εταιρίες τά ίδια κάνουν. Αισχροκερδούν και κανένας δεν τους ελέγχει.

Κανένας δεν τους βάζει χέρι. Κανένας δεν προστατεύει τον καταναλωτή.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι αυτό το πράγμα ακριβώς. Είναι το παμφάγο σύστημα που ευημερούν οι επιχειρήσεις και μεγιστοποιούν τα κέρδη τους. Άνευ κανόνων και όρων. Σε βάρος της πλειοψηφίας των πολιτών. Σε βάρος κυρίως των λαϊκών τάξεων. Ποιος θα νοιαστεί να μαζέψει αυτούς τους κυρίους; Μήπως ο Μητσοτάκης; Μήπως ο Χατζηδάκης; Ή ο Πιερρακάκης;

Εδώ γελάμε κλαίγοντας από τα γέλια. Αυτοί όλοι δεν είναι δικοί μας αντιπρόσωποι. Είναι αντιπρόσωποι των μεγάλων εταιριών.

Γι’ αυτούς νοιάζονται και αυτούς φροντίζουν. Κι οι εταιρίες τους το ανταποδίδουν…

Για πέντε κιλά βάρος του σακ – βουαγιάζ χρέωση ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΥΡΩ. Για μια αποσκευή από Μυτιλήνη προς Αθήνα καμία χρέωση.

Για την ίδια αποσκευή από Αθήνα προς Μυτιλήνη χρέωση ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΥΡΩ. Σίγουρα η εταιρία θα έχει κάποια σουρεαλιστική εξήγηση…

«Σ’ ευχαριστώ ω εταιρεία. Εν αφθονία μου παρέχεις, στέγη, τροφή και προστασία. Σ’ ευχαριστώ ω εταιρεία…»*

*Διονύσης Σαββόπουλος


tvxs.gr