Αντώνης Ελευθεριάδης / Μας κοστίζει (σε/η) ανθρωπιά
Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
Βρισκόμαστε σε μια παγκόσμια υγειονομική κρίση. Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι μέχρι το 2030 θα υπάρχει έλλειψη σε 13 εκατομμύρια νοσηλευτές.
Η υγεία παραμελείται από τις κυβερνήσεις σε μια αδυσώπητη και κυνική επιδίωξη για δημοσιονομικό περιθώριο για επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές για τους λίγους.
Ταινία του 2025 που αποτυπώνει την σοβαρότητα της κατάστασης είναι η Heldin (Ηρωίδα). Μια αφοσιωμένη νοσοκόμα, υπηρετεί ακούραστα σε ένα υποστελεχωμένο νοσοκομείο της Ελβετίας. Αν αυτό συμβαίνει στην Ελβετία, με σύγχρονα μηχανήματα και μεθόδους, τι να πουν οι υπόλοιποι;
Το The Pitt, εκπληκτική αμερικάνικη σειρά, μας σοκάρει για τους ίδιους λόγους.
Η άρχουσα τάξη δεν ενδιαφέρεται για την ανθρωπιά – δεν είναι ένα στατιστικό στοιχείο που προσμετράται στους ισολογισμούς – αλλά για την μείωση του κόστους με κάθε τρόπο.
Δεν είναι μόνο οι πολιτικοί, είναι οι CEO, είναι οι ολιγάρχες είναι το 1% που επιβάλλει απάνθρωπες αντιλήψεις και απάνθρωπους ρυθμούς.
Τα στελέχη που επιβάλλουν αυτούς τους ρυθμούς δεν προσφέρουν τίποτα παραγωγικό, παρά μόνο έχουν θυσιάσει τον προσωπικό τους χρόνο, τον χρόνο με τις οικογένειες τους και απαιτούν από όλους να πράξουν το ίδιο.
Οι εταιρείες λειτουργούν με ελάχιστο ανθρώπινο προσωπικό, αδιαφορώντας πλέον για το κοινωνικό τους ρόλο, παρά μόνο για την μεγιστοποίηση του κέρδους.
Ηλικιωμένοι, άρρωστοι και άνθρωποι με ιδιαιτερότητες δεν έχουν θέση στην σημερινή κοινωνία. Η ΑΙ, τα bots, μηχανήματα, αυτοματοποιημένες τηλεφωνικές γραμμές, υποκαθιστούν την ανθρώπινη επαφή.
Οι υπόλοιποι υποστελεχωμένοι παλεύουν να ανταπεξέλθουν στις ολοένα μεγαλύτερες απαιτήσεις και κουρασμένοι κάνουν λάθη και συγκρούονται με αυτούς που εξυπηρετούν, καθώς κανείς δεν έχει υπομονή.
Σε δείγμα 514 νοσηλευτών από 4 δημόσια νοσοκομεία (Ευαγγελισμός, Νίκαιας, Πανεπιστημιακό Λάρισας και Γ. Παπανικολάου), το 64,4% των ερωτηθέντων παραδέχτηκε ότι είχε κάνει λάθος στη χορήγηση φαρμάκου τον τελευταίο χρόνο.
Τα πιο συχνά λάθη σχετίζονται με λάθος φάρμακο (33,7%), λάθος δόση (16%) ή λάθος ώρα χορήγησης (15,4%).
Το 34,0% πιστεύει ότι τα περισσότερα λάθη γίνονται στην απογευματινή βάρδια, ενώ το 26,1% θεωρεί πως δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις βάρδιες.
Ο αναπληρωτής καθηγητής του ΕΚΠΑ Πέτρος Γαλάνης σημειώνει ότι στην Ελλάδα αντιστοιχούν μόλις 4,2 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 8,5.
Παράλληλα, το 48% των νοσηλευτών είναι άνω των 44 ετών, γεγονός που επιβαρύνει τη σωματική και ψυχολογική κόπωση.
Τα Τέμπη είναι μια καθημερινότητα στην κοινωνία μας, απλά δεν εμφανίζονται παντού με την ίδια σφοδρότητα. Οι απώλειες στο σύστημα υγείας είναι καθημερινές και όχι εφάπαξ.
Η κοινωνία μας νοσεί και πρέπει να αντιδράσουμε με ένα νέο υπόδειγμα.
ΥΓ: Στο πρόσφατο άρθρο του στο ΒΗΜΑ ο Σάλλας τονίζει ότι στην Ελλάδα ζούμε το “παράδοξο της φτώχειας εν μέσω ανάπτυξης”. Η οικονομία ανακάμπτει, αλλά η καθημερινή ευημερία των πολιτών δεν ακολουθεί τον ίδιο ρυθμό. Η ανισότητα δεν είναι μόνο στατιστικό φαινόμενο, είναι δομικό χαρακτηριστικό του ελληνικού μοντέλου ανάπτυξης. Δεν δικαιολογείται το 70% των νέων, να δηλώνει ότι δεν μπορεί να αποταμιεύσει ούτε 100 ευρώ τον μήνα.
Για να απαντήσει σε αυτό μια κυβέρνηση θα μπορούσε να αυξήσει τον φόρο μερισμάτων από 5% σε 15%. Ουσιαστικότερο θα ήταν, νομοθετική ρύθμιση για καθιέρωση ενιαίου φόρου 0,6% – 0,7% επί της καθαρής περιουσίας, με εξαίρεση την πρώτη κατοικία, την αφαίρεση των δανείων και μη φορολογούμενο όριο 1 εκατ. ευρώ. Θα λαμβάνονται υπόψη περιουσιακά στοιχεία όπως ακίνητα, μετοχές, καταθέσεις, ομόλογα, κ.λπ.
Σύμφωνα με εκτίμηση στοιχείων από ΤτΕ, Clarksons Research, UBS Global Wealth Report 2024, ΕΛΣΤΑΤ, Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, ο πλούτος των ενήλικων Ελλήνων (8.800.000) ανέρχεται σε 1,25 τρις ευρώ. Το 1% του πληθυσμού αυτού, κατέχει περιουσία 375 δις ευρώ ενώ 815 δις ευρώ είναι η περιουσία του 10%. Το ετήσιο έσοδο από την επιβολή ενός τέτοιου φόρου, εκτιμάται ότι θα είναι μεταξύ 2,5 και 3 δις ευρώ. Θα ήταν μια σημαντική βοήθεια για ενίσχυση της προσπάθειας αντιμετώπισης διαφόρων μορφών ανισοτήτων.
Έναν πατριωτικό φόρο δηλαδή.
Δεν υπάρχουν σχόλια