Οι εκλογικές περιφέρειες δεν είναι λατιφούντια των πολιτικών
Η δράση των πολιτικών οφείλει να εξυπηρετεί αποκλειστικά την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Τελικά σαν χώρα δεν έχουμε μπει μόνο σε μια κρίση αντιπροσώπευσης, σε μια κρίση θεσμών και κρίση προτύπων εξέλιξης , αλλά έχουμε χάσει και τα πολιτικά αυτονόητα.
Ένα περιστατικό ξυλοδαρμού 72χρονου που συνέβη σε πλοίο στο λιμάνι των Χανίων ανέδειξε το μέγεθος ενός μεγάλου πολιτικού προβλήματος. Κατά πόσο δηλαδή οι εκλογικές περιφέρειες θεωρούνται ιδιοκτησία (λατιφούντια) των εκλεγμένων πολιτικών. Μήπως έχουμε μείνει στην εποχή της φεουδαρχίας; Μήπως ακόμη οι πολιτικοί μας δεν έχουν καταφέρει να αποβάλλουν το μοναρχικό αυτοπροσδιορισμός τους; Μήπως ακόμη υπάρχουν «ιερές οικογένειες» που αντλούν το όνομά τους και τη δύναμη του από την ανάγλυφη μετώπη των αρχαίων μνημείων μας; Μήπως υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που υπερβαίνουν τα κριτήρια ελέγχου και χρησιμεύουν ως ασπίδες σε ψηφοφόρους τους;
Ας δούμε όμως τι συνέβη με το παραπάνω περιστατικό. Ο αρμόδιο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας πληροφορούμενος το συμβάν, έδωσε εντολή να διεξαχθεί Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) για τον Λιμενάρχη Χανίων, καθώς και για τη διερεύνηση πειθαρχικών ευθυνών του πληρώματος του πλοίου, εντός του οποίου συνέβη το συμβάν. Η ΕΔΕ βέβαια διετάχθη καθώς ο Λιμενάρχης Χανίων δεν προέβη στον απαιτούμενο σχηματισμό δικογραφίας για το πλήρωμα του πλοίου, ούτε ενημέρωσε άμεσα την ηγεσία του Υπουργείου και του Λιμενικού Σώματος, όπως προβλέπεται από τους ισχύοντες κανονισμούς. Η απόφαση του αρμόδιου υπουργού πυροδότησε την κ. Ντόρα Μπακογιάννη να βγει σε τηλεοπτικό κανάλι και να δείξει την ενόχληση της σχετικά με την απόφαση του αρμόδιου υπουργού γιατί στην εκλογική της περιφέρεια ένας καθόλα άξιος Λιμενικός (κατά την εκτίμηση της) ελέγχεται.
Επικαλούμενη και την ενόχληση των άλλων εκλεγμένων Βουλευτών του νομού Χανίων και με την ασφάλεια των κατακτημένων προνομίων της, αλλά και με προμελετημένη αυθάδεια θα απευθυνθεί προς τον υπουργό κ. Κικίλια, λέγοντας: «Δίνει μια μάχη ο Μητσοτάκης, λέει ότι οι φαινόμενα αλαζονείας πρέπει να παταχθούν και να ‘το. Στα Χανιά το έχουμε και το έχουμε ακέραιο. Αυτή την εικόνα, η οποία τώρα αδικεί μια ολόκληρη κυβέρνηση. Μία κυβέρνηση που έκανε χθες αυτό, θα μου πείτε δεν είναι Αθήνα, δεν είναι το κέντρο, ποιος να ασχοληθεί και τα λοιπά με τα Χανιά, με ένα λιμενάρχη. Μα η εξουσία ασκείται και με ανθρωπιά. Δεν ασκείς την εξουσία αλαζονικά. Πέρασε η εποχή αυτή, την ασκείς με αξιοπρέπεια και με ανθρωπιά. Και λυπάμαι πάρα πολύ, μα πάρα πολύ, για αυτό το συμβάν, διότι πραγματικά έχει φέρει μια τεράστια αναστάτωση».
Απαντώντας ο κ. Κικιλίας θα πει: «…Δεν μπορεί να ζητά κανείς να κάνουμε ότι δεν συνέβη τίποτε “για λόγους ανθρωπιάς”. Η ανθρωπιά δεν είναι άλλοθι για συγκάλυψη. Διατάχθηκε ΕΔΕ που είναι θεσμική διαδικασία, όχι τιμωρία». Προσθέτοντας επίσης : «Αλαζονεία θα ήταν το αντίθετο, να μη διερευνηθεί το συμβάν επειδή αφορά κρατικούς υπαλλήλους… Έχουμε κράτος δικαίου, όχι καφενείο φίλων και γνωστών [… ] Αδυνατώ να αντιληφθώ τη λογική της αποδοχής των ξυλοδαρμών ως απλά ένα σύνηθες φαινόμενο. Αυτός είναι ο νόμος της ζούγκλας. Έχουμε κράτος δικαίου, όχι καφενείο φίλων και γνωστών. Ειδικά για τον Λιμενάρχη Χανίων, είθισται στη διαδικασία μιας ΕΔΕ, να μην παραμένει στη θέση ευθύνης ο διερευνώμενος, για να μην παρακωλύεται η έρευνα».
Και όμως η μεταμοντέρνα συνταγματική μοναρχία μας, υπερέχει εκείνης του Λουδοβίκου Φιλίππου της Ορλεάνης. Εδώ κάποιοι ίσως έχουν την άποψη που διέθεταν οι μονάρχες του 17 ο αιώνα, ότι είναι «ελέω Θεού». Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη ως «κληρονομικού δικαίου Βασίλισσα» και με στάση «Miles gloriosus», ως υπέρτατος δικαιοκρίτης (κάτι δηλαδή σαν τον Λουδοβίκο ΙΔ’) κρίνει, επικρίνει και αποφασίζει για ό,τι συμβαίνει στην πολιτική. Γίνεται τιμητής και κήνσορας του δικαίου και του αδίκου.
Ας θυμίσουμε εδώ ότι όταν ο πανίσχυρος βασιλιάς Φρειδερίκος ο Μέγας της Πρωσίας, ζώντας στο παλάτι του στο Πότσδαμ (18 ος αιώνας) ενοχλήθηκε κάποτε από το θόρυβο των πτερυγίων ενός μύλου που γύριζαν από τους ανέμους της πεδιάδας και δεν τον άφηναν να κοιμηθεί, έστειλε τους αυλικούς του να πουν στο μυλωνά να πάρει ένα αντίτιμο για την αξία του μύλου και να εξαφανιστεί, τότε λοιπόν, ο μυλωνάς απάντησε λέγοντας: “Es gibt noch Richter in Berlin”, δηλαδή: «Υπάρχουν ακόμα δικαστές στο Βερολίνο». Μ’ άλλα λόγια κανείς δεν είναι υπεράνω των νόμων και κανείς πολιτικός δε μπορεί να υπερβαίνει τη θεσμική πράξη. Οι παρεμβάσεις των πολιτικών σε υποθέσεις δικαιοσύνης, ή ελέγχου, παραπέμπουν σε συνταγματική μοναρχία εκεί όπου υπήρχε ο διαχωρισμός μεταξύ ισχυρού κράτους και αδύναμης κοινωνίας. Η δράση των πολιτικών οφείλει να εξυπηρετεί αποκλειστικά την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
*Απόστολος Αποστόλου. Καθηγητής Πολιτικής και Κοινωνικής Φιλοσοφίας
Δεν υπάρχουν σχόλια