Αν έχεις τύχη (λαχείο) διάβαινε και ΟΠΕΚΕΠΕ περπάτει
Σουρεαλιστικές καταστάσεις εκτυλίσσονται στη χώρα
Σουρεαλιστικές καταστάσεις εκτυλίσσονται στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όπου η πολιτική κονίστρα φροντίζει επιμελώς να επιβεβαιώνει πως ανθίζουν εξαιρετικής ποιότητας φιντάνια.
Επί παραδείγματι, εκείνοι οι γνήσιοι επίγονοι του Σωκράτη και του Ευκλείδη (όχι του Τσακαλώτου, του άλλου του παλιού), που όταν όλος ο υπόλοιπος γνωστός κόσμος φύτευε βρούβες στο «ισόγειο», εκείνοι είχαν ήδη φτάσει στο «ρετιρέ» αφού είχαν ήδη σκαρώσει τα… πολυώροφα χωράφια, ξεκλειδώνοντας ταυτόχρονα και τις αντίστοιχες πολυεπίπεδες επιδοτήσεις από τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης. Για να μην πω από τα πακέτα Ντελόρ. Before it was cool, δηλαδή. Πολύ πριν εμφανιστούν οι σημερινοί συνεχιστές τους. Όταν ο «Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων», δεν υπήρχε καν ως ιδέα.
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ απλώς ενσωματώθηκε όλη η συμπυκνωμένη τεχνογνωσία ετών. Μέχρι που εμφανίστηκε αυτή η ενοχλητική Κοβέσι. Και η άλλη η Τυχεροπούλου, που μόνο τυχερή δεν μπορεί να θεωρηθεί από τη στιγμή που αποφάσισε να μιλήσει για όσα έχουν δει τα μάτια της.
Τουναντίον, όπως αποδεικνύεται και από τις καταθέσεις στην Εξεταστική της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ορισμένοι εκ των «πρωταγωνιστών», δεν είχαν απλά την τύχη με το μέρος τους αλλά… βουνό από τετράφυλλα τριφύλλια.
Συγκεκριμένα, όπως έγινε γνωστό από τις καταθέσεις, δύο εκ των πρωταγωνιστών, που τα ονόματά τους συνδέθηκαν με ζουμερές επιδοτήσεις, εκτός από πολυσχιδείς επιτυχημένοι αγρότες, υπήρξαν (μαζί με τους ανθρώπους του συγγενικού περιβάλλοντος τους) συγκλονιστικά τυχεροί. Πέρα από το «λαχείο» των επιδοτήσεων δηλαδή, έχουν πιάσει και το κανονικό.
Και μάλιστα, μία οικογένεια εξ υμών, παραπάνω από μία φορές.
Η πιθανότητα να πιάσει κανείς το λαχείο είναι, ως γνωστόν, μικρή. Πόσο πιθανόν είναι να το κερδίσει παραπάνω από μία, δύο ή τρεις φορές;
Ρωτήσαμε λοιπόν την τεχνητή νοημοσύνη (ChatGPT) που επιχειρεί να ρίξει περισσότερο φως: «Αν εννοείς το μεγάλο τζακπότ η πιθανότητα να κερδίσει το ίδιο άτομο τρεις φορές είναι πρακτικά μηδαμινή — αλλά όχι εντελώς μηδενική».
Και γράφει παρακάτω: «Σε πρακτικό επίπεδο, πιο ρεαλιστικά πολλαπλές νίκες που βλέπουμε στην ειδησεογραφία συνήθως οφείλονται σε: πολύ (sic) αγοραστική δραστηριότητα του νικητή, σε μικρότερης αξίας παιχνίδια (ξυστά), ή — σπάνια — σε απάτη/ειδική περίσταση».
Το δια ταύτα; Και με τη βούλα της Τεχνητής Νοημοσύνης, ως οικογένειες, ήταν εξαιρετικά τυχεροί. Σύγχρονοι Γκαστόνε.
Άτυχοι
Γιατί κάποιοι άλλοι, σίγουρα, δεν μπορούν να ισχυριστούν το ίδιο. Όπως για παράδειγμα η συντριπτική πλειονότητα που κοιτάζει καταπρόσωπο το «τέρας» του κόστους διαβίωσης που έχει εκτροχιαστεί μέσα στο ατελείωτο σπιράλ κρίσης που πυροδοτήθηκε από την παγκόσμια ύφεση του 2008. Αλλά για την Ελλάδα δεν τελείωσε ποτέ. Για όλους τους άλλους είναι παρελθόν, εδώ απλά κάθε τόσο κάνουμε ξανά τα βαφτίσια. Από τη Lehman Brothers έως την κρίση της Covid19 και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Δεν χρειάζεται καμία Eurostat να επιβεβαιώσει πως μετά τον μύθο της δήθεν ισχυρής Ελλάδας, από το 2004 και εντεύθεν, τα εισοδήματα και η ποιότητα ζωής έχουν εισέλθει σε κυκεώνα καταβαράθρωσης. Οποία έκπληξις.
Ωστόσο, το τι συνέβη πανευρωπαϊκά όλα αυτά τα χαμένα (για την εγχώρια αγορά) χρόνια, ναι, προκαλεί αίσθηση. Και τούτο διότι, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, τα εισοδήματα των Ευρωπαίων εκτοξεύτηκαν (ή έστω αυξήθηκαν) την εικοσαετία 2004-2024, πλην ημών. Α, και των Ιταλών.
«Ευτυχώς», να λέμε, που δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για τη Βουλγαρία γιατί (πιθανότατα) θα φώτιζαν ακόμα περισσότερο τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η χώρα και σε αυτόν τον δείκτη. Ακόμα και έτσι, όμως, αναδεικνύεται πως ο τελευταίος όροφος στην ευρωπαϊκή πολυκατοικία έχει πλέον νέο ένοικο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, κατά 5% μειωμένο είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα των εν Ελλάδι νοικοκυριών. Προσθέστε «ολίγη» από ακρίβεια (τύπου… 400%) και το αποτέλεσμα σκιαγραφεί το αόρατο χέρι που εξανεμίζει ως τις 15 του μήνα τα καθαρά 1.150 ευρώ –περίπου- του μέσου μισθού.
Ως εκ τούτου, Black Friday «γιορτάζεται» στην Ελλάδα κάθε μήνα. Διότι για τους πολλούς είναι η (κάθε) «Μαύρη Παρασκευή» κατά την οποία πρέπει να τετραγωνίσουν τον κύκλο για να βγει ο λογαριασμός. Με κάποιο μαγικό τρόπο. Ελπίζοντας ταυτόχρονα σε μία… προεδρική χάρη. Στην τυχαιότητα, εν ολίγοις. Όπως οι δύο ευτραφείς γαλοπούλες κάθε χρόνο στον Λευκό Οίκο. Εν αντιθέσει με όλες τις άλλες, που έχουν την τιμητική τους την ίδια ημέρα. Ούσες στο μενού.
Ως γνωστόν, αν έχεις τύχη (και λαχείο) διάβαινε και ΟΠΕΚΕΠΕ περπάτει…
Δεν υπάρχουν σχόλια