14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΩΣΤΗ

 

ΑΘΗΝΑ 10/01/2026

Τιμούμε την 14η Ιανουαρίου, ως Ημέρα Θυσίας του Διασώστη. 

Τιμούμε όλους τους συναδέλφους μας που, εκτελώντας το καθήκον τους, έχασαν τη ζωή τους. 

Αποτίουμε τον φόρο τιμής και την αναγνώριση που πραγματικά τους αξίζει.

Η ημέρα αυτή είναι βαθιά χαραγμένη και πρέπει να παραμείνει χαραγμένη στη μνήμη όλων των εργαζομένων του Ε.Κ.Α.Β. 

Δεν είναι μια απλη ημερομηνία, δεν είναι ευκαιρία για δηλώσεις και φωτογραφίες από αυτούς που χρόνια τώρα μας αφήνουν απροστάτευτους.

Είναι ημέρα μνήμης και οργής.

Μνήμης για τους συναδέλφους μας που δεν γύρισαν ποτέ από τη βάρδια.

Οργής για τις συνθήκες που εξακολουθούν να μετατρέπουν τη δουλειά μας σε επικίνδυνη αποστολή, χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.

Οι τραγικές απώλειες συναδέλφων μας ανέδειξαν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες πολιτικών επιλογών που αντιμετωπίζουν την ανθρώπινη ζωή ως κόστος: ιδιωτικοποίηση κρίσιμων τομέων του ΕΚΑΒ, εγκληματικές ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα, ανυπαρξία ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας και εντατικοποίηση της εργασίας. 

Οι θάνατοι συναδέλφων μας δεν ήταν «κακιά στιγμή» ούτε μεμονωμένα περιστατικά, αλλά αποτέλεσμα διαχρονικής υποχρηματοδότησης, υποστελέχωσης και συστηματικής απαξίωσης της δημόσιας επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας και των ανθρώπων της.

Η πραγματική τιμή στη μνήμη των πεσόντων διασωστών δεν βρίσκεται σε λόγια, επετειακές φιέστες και κενές δηλώσεις.Βρίσκεται:

 

• στην ουσιαστική ενίσχυση του Ε.Κ.Α.Β. με σύγχρονα και αξιόπιστα μέσα διακομιδής και αναβάθμιση του εξοπλισμού (ιατροτεχνολογικού, εξοπλισμού μεταφοράς ασθενών κ.ά.).

 

• στη μαζική στελέχωση με μόνιμο, επαρκώς καταρτισμένο προσωπικό, ώστε να καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες και να σταματήσει η εξουθένωση των εργαζομένων.

 

• στην ένταξη της ειδικότητας του Διασώστη – Πληρώματος Ασθενοφόρου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ως αναγκαίο βήμα για την αναβάθμιση, τον εκσυγχρονισμό και την επιστημονική κατοχύρωση του κλάδου.

 

• στη λήψη ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας, για την πρόληψη επαγγελματικών ασθενειών και εργατικών ατυχημάτων, με ψυχοκοινωνική υποστήριξη και συνεχιζόμενη εκπαίδευση.

 

• στην ηθική και υλική αναγνώριση της προσφοράς μας, με αξιοπρεπείς μισθούς που ανταποκρίνονται στην επικινδυνότητα και τη βαρύτητα του έργου μας.

 

• στην ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, με αναδρομική ισχύ για όσους εργάζονται στις αντίστοιχες συνθήκες με μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και του ωραρίου εργασίας — ως ελάχιστη αναγνώριση, μέτρο προστασίας και στοιχειώδη δικαιοσύνη.

 

Χωρίς την ικανοποίηση των αυτονόητων αιτημάτων μας, καμία αναφορά σε «τιμή» και «αναγνώριση» δεν μπορεί να θεωρηθεί ειλικρινής.

Για εμάς, η 14η Ιανουαρίου είναι ημέρα μνήμης ευθύνης και αγώνα!

 

 

ΤΑΞΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ Ε.Κ.Α.Β.