ΣΤΗΝ ΦΡΕΓΑΤΑ «ΚΙΜΩΝ» ΠΛΕΟΝ ΤΟ «ΠΛΕΩ, ΜΕΘ’ ΟΡΜΗΣ ΑΚΑΘΕΚΤΟΥ.»

Δεν υπάρχει, εξ όσων γνωρίζω, προοδευτικός ραγιαδισμός ούτε αριστερός γραικυλισμός. Απλώς κάποιοι “ρεαλιστές” βλέπουν την Τουρκία ως πανίσχυρη υπερδύναμη έναντι της οποίας κάθε άμυνα είναι μάταιη κι αδίκως ξοδευόμαστε. Δεν μιλούν όμως καθαρά σε αυτή την χρονίζουσα συζήτηση περί εξοπλισμών και κρύβονται πίσω από το δάκτυλο τους, όπως στην πρόσφατη συζήτηση για την 4η Belh@rra. Προφανώς δεν  θα συμφωνούσαν και πολλοί μαζί τους αν μιλούσαν δίχως μισόλογα για ένα αμυντικό δόγμα τύπου Κόστα Ρίκα. Από την εποχή της 3ης του Σεπτέμβρη του 1974 η Εθνική Ανεξαρτησία αποτελεί την διακηρυγμένη αδήριτοπροϋπόθεση όλων των υπολοίπων στόχων, τιθέμενη σε μια σαφή λεξικογραφική προτεραιότητα. Οπότε είναι τουλάχιστον ασυνάρτητη η αμφισβήτηση της αξίας της ενίσχυσης της εθνικής άμυνας της χώρας (πχ φρεγάτες) με την χρήση του γνωστού ‘αριστερόμετρου’ και με την επίκληση των ιδανικών της ενωμένης προοδευτικής παράταξης. Κάτι τέτοιο εκφεύγει πάσης πολιτικής λογικής. Παραμένουν φαίνεται ανεπίδεκτοι παρά την πολιτική καταστροφή που έχουν προκαλέσει οι ανιστόρητες εμμονές τους στην εκχώρηση κάθε ζητήματος εξωτερικής κι εσωτερικής ασφάλειας στην δεξιά παράταξη, συμπλέοντας έτσι με το αφήγημα της εθνικοφροσύνης και μάλιστα σε μια πατρίδα που η εν λόγω παράταξη συχνά ακρωτηρίασε ή ταπείνωσε. Στα πλαίσια αυτά προσωπικά θεωρώ πολύ τιμητικό το να μου αποδίδεται ξεχωριστός ρόλος στην υπόθεση της πατριωτικής Αριστεράς κι αν τυχόν κανείς τουςδεν το έχει ήδη προσέξει η κατεύθυνση αυτή προεξάρχει πλέον ακόμη και στο προσφιλές, σε αυτούς, rebranding.  ΟΙ ΠΟΛΛΑΠΛΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ Η υποδοχή της φρεγάτας «ΚΙΜΩΝ» από τον «ΑΒΕΡΩΦ», ασχέτως του ποιος ηγείται του κράτους σήμερα, ενέχει σοβαρούς εθνικούς συμβολισμούς και μακάρι το τιμημένο πνεύμα του «ΑΒΕΡΩΦ» να συνοδεύει τους πλόες  και του νέου αποκτήματος του ΠΝ. Είθε να πλέει πάντα «μεθ’ ορμής ακαθέκτου», όπως έλεγε το τηλεγράφημα του Παύλου Κουντουριώτη το 1912, κι άμποτε να κυβερνάται κι ο «ΚΙΜΩΝ» πάντα από Κουντουριώτηδες. Αν όμως ο θρύλος του τεχνικά προηγμένου «θωρηκτού»ξεκίνησε με την καθοριστική συμβολή του στην απελευθέρωση του Ανατολικού Αιγαίου (με τις φαλαινίδεςτου), σίγουρα κορυφώνεται με την άρνηση του πληρώματος του (1941) να προχωρήσει στην βύθιση του, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια των Γερμανών. Το πλήρωμα τότε στασίασε αψηφώντας τις διαταγές κι απέπλευσε χωρίς καν τον πλοίαρχο του, προκειμένου να διασωθεί ο γερασμένος πια «Μπαρμπα-Γιώργος» και να συνεχίσει να μετέχει του αντιφασιστικού αγώνα. Έτσι, το πλοίο που το πλήρωμα του το θεωρούσε πια κάτι σαν προσφιλές του πρόσωπο, αυτό το δημιούργημα των Ιταλών εργατών του Λιβόρνο, μάχεται στον Ινδικό μέχρι την τελική αντιφασιστική νίκη κι είναι ακριβώς αυτό που το 1947 ως κύκνειο άσμα, παραλαμβάνει από τους Ιταλούς τα Δωδεκάνησα. Το μήνυμα λοιπόν είναι διττό προς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία κι ορθά το σκέφτηκε όποιος διοργάνωσε την τελετή. Τα πλοία , τα κανόνια κι η τεχνολογική υπεροχή αποκτούν έννοια μόνο με το κατάλληλο έμψυχο δυναμικό. τον άξιο κυβερνήτη αλλά και το πλήρωμα του που στον ΑΒΕΡΩΦ έφτασε να ταυτίζεται ηθικά σε τέτοιο ανεπανάληπτο βαθμό. Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω και νουν νοείτω.

ΣΤΗΝ ΦΡΕΓΑΤΑ «ΚΙΜΩΝ» ΠΛΕΟΝ ΤΟ «ΠΛΕΩ, ΜΕΘ’ ΟΡΜΗΣ ΑΚΑΘΕΚΤΟΥ.»

Δεν υπάρχει, εξ όσων γνωρίζω, προοδευτικός ραγιαδισμός ούτε αριστερός γραικυλισμός. Απλώς κάποιοι “ρεαλιστές” βλέπουν την Τουρκία ως πανίσχυρη υπερδύναμη έναντι της οποίας κάθε άμυνα είναι μάταιη κι αδίκως ξοδευόμαστε.… pic.twitter.com/YkEWnLlkys

— Θεοδώρα Τζάκρη (@Theodora_Tzakri) January 17, 2026