Η Ν.Δ. και το σύνδρομο του «εσωτερικού εχθρού»
ΟΣΑ διαδραματίστηκαν με αφορμή την επίσκεψη
του Άδωνη Γεωργιάδη στο Γενικό Κρατικό Νο-
σοκομείο της Νίκαιας δεν αποτελούν ένα ακόμη
« θερμό επεισόδιο» της πολιτικής επικαιρότητας.
Αποκαλύπτουν κάτι βαθύτερο. Το εμμονικό αντι-
κομμουνιστικό αντανακλαστικό που διατρέχει
διαχρονικά τη Νέα Δημοκρατία και επανέρχεται
κάθε φορά που η κυβέρνηση στριμώχνεται που
λιτικά .
Η εικόνα ενός υπουργού Υγείας που εμφανίζε-
ται με μανικετόκουμπα με αμερικανικά σύμβολα
και δηλώνει ότι πήγε να αντιμετωπίσει «δράκου-
λες- κομμουνιστές» δεν είναι απλώς επικοινω-
νιακή υπερβολή . Είναι πολιτική επιλογή . Είναι η
συνειδητή επαναφορά ενός διχαστικού λεξιλο-
γίου που αντλεί έμπνευση από τις πιο σκοτεινές
σελίδες της μετεμφυλιακής ρητορικής . Όταν η
κοινωνία απαιτεί απαντήσεις για το ΕΣΥ, η κυ
βέρνηση επιλέγει να μιλήσει για « δράκουλες».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Σοφία
Βούλτεψη. Στο Action24 , με αφορμή τα γεγονό
τα , αναφέρθηκε στους « 200 » της Καισαριανής,
επιχειρώντας έναν ιστορικό συμψηφισμό που
μόνο θλίψη προκαλεί. Υποστήριξε ότι οι σημε
ρινοί κομμουνιστές δεν έχουν σχέση με τους
κομμουνιστές της Καισαριανής, προσθέτοντας
πως « αυτοί με μια σφαλιάρα φεύγουν» . Η φρά-
ση δεν είναι απλώς ατυχής. Είναι αποκαλυπτική
μιας κουλτούρας απαξίωσης και υποτίμησης που
θεωρεί ότι η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να
κατρακυλά σε επίπεδο προπηλακισμού. Το να
επικαλείσαι τους 200 της Καισαριανής , σύμβολο
θυσίας και αντιστασιακής μνήμης, για να αποδυ
ναμώσεις σημερινούς πολιτικούς αντιπάλους ,
δεν είναι απλή ρητορική υπερβολή . Είναι εργα-
λειοποίηση της Ιστορίας. Και όταν συνοδεύεται
από δηλώσεις περί « σφαλιάρας», μετατρέπεται
σε θεσμικό ολίσθημα.
Η Νέα Δημοκρατία, αντί να απαντήσει στα υπαρ
κτά προβλήματα της δημόσιας υγείας, των σκαν-
δάλων, της ακρίβειας κ.ά. επιλέγει να ανασύρει
το φάντασμα του « εσωτερικού εχθρού » . Πρόκει
ται για ένα παρωχημένο αντικομμουνιστικό σύν
δρομο που επιχειρεί να μεταθέσει τη συζήτηση
από την ουσία στην ιδεολογική πόλωση. Όμως,
η κοινωνία του 2026 δεν ζει στον Εμφύλιο. Ζει
σε νοσοκομεία που δοκιμάζονται , σε υπηρεσίες
που πιέζονται, σε μια καθημερινότητα που απαιτεί
λύσεις. Κάθε φορά που η κυβέρνηση υψώνει τον
αντικομμουνιστικό της τόνο, αποδεικνύει ότι δεν
έχει επιχειρήματα. Και όταν η πολιτική εξαντλεί-
ται σε συνθήματα και ιστορικούς υπαινιγμούς,
τότε το πρόβλημα δεν είναι οι « δράκουλες» . Είναι
η ίδια η ποιότητα της Δημοκρατίας
Δεν υπάρχουν σχόλια