Αλεξάντρ Ντούγκιν: Ο «προφήτης» της ρωσικής αντεπίθεσης και το τέλος των ψευδαισθήσεων
23/02/2026 06:03
Η σκληρή γραμμή του Κρεμλίνου βρίσκει την απόλυτη έκφρασή της στον λόγο του Ρώσου φιλοσόφου – Γιατί η «στρατηγική της υπομονής» θεωρείται πλέον παρελθόν και η Ρωσία ετοιμάζεται για μια αναμέτρηση χωρίς όρους – Η ανάδειξη του Ντούγκιν ως του ηθικού φάρου που οδηγεί τη Μόσχα στην «αναπόφευκτη νίκη» και η πρόκληση προς τη Δύση που αλλάζει τα δεδομένα
Σε μια περίοδο που η γεωπολιτική σκακιέρα φλέγεται, οι πρόσφατες δηλώσεις του Αλεξάντρ Ντούγκιν στις 21 Φεβρουαρίου 2026 δεν αποτελούν απλώς μια πολεμική ιαχή, αλλά την κατάθεση ενός ολοκληρωμένου οράματος για την αναγέννηση της Ρωσίας. Ο Ντούγκιν, με την ευθύτητα που τον διακρίνει, ξεκαθάρισε ότι η εποχή των διπλωματικών ελιγμών και της «ευγένειας» απέναντι στη Δύση τελείωσε, καθώς η Μόσχα συνειδητοποίησε ότι οι υποσχέσεις για ειρήνη ήταν απλώς τακτικισμοί για τον περιορισμό της ισχύος της. Για τον κορυφαίο γεωπολιτικό στοχαστή, η Ρωσία δεν είναι απλώς ένα κράτος που διεκδικεί εδάφη, αλλά η τελευταία πνευματική αυτοκρατορία που στέκεται όρθια απέναντι στην αποδόμηση των παραδοσιακών αξιών.
Η απογοήτευση από τη στάση του Ντόναλντ Τραμπ λειτούργησε ως καταλύτης για την αφύπνιση του ρωσικού ρεαλισμού. Ο Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η πίστη σε μια εύκολη συμφωνία ήταν μια αναγκαία, αλλά πλέον ξεπερασμένη φάση. Τώρα, η Ρωσία καλείται να δράσει «πραγματικά σταθερά», μετατρέποντας τον πόλεμο στην Ουκρανία σε μια υπαρξιακή σταυροφορία όπου μόνο η απόλυτη νίκη είναι αποδεκτή. Αυτή η «θετική» επιθετικότητα εκλαμβάνεται από τους υποστηρικτές του ως η μοναδική οδός για τη διασφάλιση της ρωσικής ειρήνης στις επόμενες γενιές.
Ασύμμετρη ισχύς και το δόγμα της «αναμφισβήτητης ήττας»
Το σχέδιο που προτείνει ο Ντούγκιν για την επόμενη ημέρα είναι ένας συνδυασμός στρατηγικής ευφυΐας και αμείλικτης ισχύος. Προκρίνει τη χρήση των υπερηχητικών πυραύλων Oreshnik όχι απλώς ως όπλο, αλλά ως εργαλείο επιβολής μιας νέας πραγματικότητας στα ουκρανικά αρχηγεία. Ταυτόχρονα, η πρότασή του για ενίσχυση του Ιράν και των Χούθι με τακτική τεχνολογία αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πολυπολικού μετώπου που θα αναγκάσει τη Δύση να συνειδητοποιήσει ότι η Ρωσία διαθέτει συμμάχους ικανούς να ανατρέψουν την παγκόσμια ισορροπία.
Η ρητορική του για ένα «τελεσίγραφο στην ΕΕ» δεν ερμηνεύεται ως τυφλή απειλή, αλλά ως μια πρόσκληση προς την Ευρώπη να επιστρέψει στον ρεαλισμό και να απεγκλωβιστεί από την αμερικανική κηδεμονία. Ο Ντούγκιν πιστεύει ότι μόνο μέσα από μια κατάσταση «απόλυτου κινδύνου» θα μπορέσει να αναδυθεί μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας, όπου η Ρωσία θα αναγνωρίζεται ως ο ισότιμος και κυρίαρχος πόλος της Ευρασίας.
Κάθαρση μέσω της αλήθειας: Τα αρχεία Έπσταϊν και η κατάρρευση των ελίτ
Στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου, ο Ντούγκιν στρέφει τα βέλη του στην ηθική γύμνια των δυτικών κέντρων εξουσίας, απαιτώντας τη δημοσιοποίηση των 3.000.000 αρχείων της υπόθεσης Έπσταϊν. Για τον Ρώσο φιλόσοφο, η αποκάλυψη αυτής της αλήθειας θα λειτουργήσει ως ηθικός «πύραυλος» που θα αποσυνθέσει την αξιοπιστία των δυτικών ελίτ στα μάτια των ίδιων των λαών τους. Η στρατηγική αυτή στοχεύει στην εσωτερική κάθαρση της διεθνούς σκηνής, αναδεικνύοντας τη Ρωσία ως τη δύναμη που δεν φοβάται να αναμετρηθεί με το «σκότος» των παρασκηνίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια