Κώστας Τασούλας: Απροσεξίες
Ο ρυθμιστής του Πολιτεύματος, δεν είναι πολιτικός εταίρος ή «λαγός» πολιτικών εξελίξεων, για λογαριασμό κανενός. Αυτό θα έπρεπε να το ξέρει ο Κώστας Τασούλας.
Όταν έγινε γνωστό ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προτίθεται να συζητήσει διαδοχικά με τους τέσσερις πρώην Πρωθυπουργούς «θέματα που αφορούν στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική», πολλοί απόρησαν.
Ούτε το θεσμικό περίβλημα του ανώτατου πολιτειακού αξιώματος προβλέπει αντίστοιχη δραστηριότητα για τον φορέα του, ούτε ως πρόσωπο ο Κώστας Τασούλας έχει το πολιτικό βάρος για τέτοια «υπέρβαση».
Ωστόσο από το προεδρικό Μέγαρο διακινήθηκε ότι πρόκειται για «άτυπη σύσταση του παλαιού Συμβουλίου της Δημοκρατίας», που αντικατέστησε το παλαιότερο Συμβούλιο του Στέμματος. Αφού είχε προηγηθεί η διακίνηση της «ανησυχίας» του για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις.
Το ενδιαφέρον του Προέδρου για την πολιτική «σταθερότητα» στη χώρα είναι θεμιτό. Αλλά ως εκεί.
Η εξωτερική πολιτική είναι υπόθεση της κυβέρνησης και της Βουλής και η ενδεχομένη μετεκλογική αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης «φυσική» πολιτική κατάσταση. Για την αντιμετώπιση της οποίας μεριμνά το Σύνταγμα με πληρότητα.
Αν δεν προκύπτει κυβερνώσα πλειοψηφία από τον κοινοβουλευτικό συσχετισμό δυνάμεων που θα αναδείξουν οι πολίτες, στον αρχηγό του κράτους αναθέτει απλώς τη «διαπιστωτική» διεκπεραίωση της διεργασίας για τον πολυκομματικό σχηματισμό της.
Για πρώην Πρωθυπουργούς δεν προβλέπεται ρόλος. Και επιπλέον οι συγκεκριμένοι πρώην συμβαίνει να μην είναι και ιδιαίτερα δημοφιλείς σήμερα.
Απλώς απολαμβάνουν προνομίων που προσφέρονται προνομιακά από το κράτος. Με αμφίβολη ανταπόδοση, καθώς το ενδιαφέρον τους για τη πορεία των πραγμάτων περνάει μέσα από εσωκομματικές ίντριγκες.
Αποτελεί ασφαλώς δικαίωμα του Προέδρου να συνομιλεί με οποιονδήποτε. Αλλά η επικοινωνιακή προβολή αυτών των συναντήσεων, μόνο ως μέλημα για ενίσχυση του προφίλ του μπορεί να ερμηνευθεί – χωρίς άλλη αξία
Είναι παράδοξο ότι ένας πρόεδρος μονοκομματικής εκλογής, διατυμπανίζει ότι αναλαμβάνει -παρακάμπτοντας τα κόμματα – μια πολιτική πρωτοβουλία που δεν αποτόλμησαν προκάτοχοι του, με ευρύτερο προσωπικό κύρος και μεγαλύτερη βάση αποδοχής.
Το παράδοξο ενισχύεται με τη διαβεβαίωση του Πρωθυπουργού ότι είχε ενημερωθεί και το… εγκρίνει. Μάλλον περίεργη και ασφαλώς αχρείαστη επικύρωση, αφού δεν ετέθη από καμία πλευρά θέμα δυσαρμονίας μεταξύ τους, που θα εγκυμονούσε πολιτειακή κρίση…
Αντίθετα, δημιουργήθηκε η υπόνοια ότι ο Πρόεδρος λειτουργεί, αν όχι καθ’ υπόδειξη, ίσως προς όφελος του Πρωθυπουργού, που ξορκίζει την «ακυβερνησία» – όπως αντιλαμβάνεται ενδεχομένη εκλογική ήττα του.
Εκ παραλλήλου η πολιτική του στα ελληνοτουρκικά – τα οποία επίσης φέρεται να συζητήθηκαν, σ’ αυτές τις συναντήσεις – βρίσκει αντίθετους τρεις τουλάχιστον προκάτοχους του.
Αν μετά την ολοκλήρωση του κύκλου – με την αναμενόμενη τέταρτη συνάντηση – ενημερωθεί για το περιεχόμενό τους, θα προκύψει ότι ο Πρόεδρος αντιλαμβάνεται τον ρόλο του όπως και η προκάτοχός του: ως προέκταση της κυβέρνησης.
Ήδη η προεδρία μένει εκτεθειμένη από την εξέλιξη που είχε η συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα – για την οποία έκανε άτυπη ενημέρωση. Όπως και με τις προηγούμενες, αλλά με διατυπώσεις που προκάλεσαν… κρίση!
Από το περιβάλλον Τσίπρα εκδηλώθηκε δυσφορία για… παραπληροφόρηση, με προεδρικές «εκτιμήσεις» που αφορούν τη στάση του στη συνταγματική αναθεώρηση και το χρόνο ίδρυσης κόμματος.
Δεν ξέρουμε τι συζήτησε – και θα συζητήσει – ο Πρόεδρος με τους δυο ομοϊδεάτες του πρώην. Από τους οποίους ο ένας τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ – παρακάμπτοντας αντιρρήσεις – και ο άλλος τον έβαλε στο υπουργικό Συμβούλιο. Ούτε με τον τρίτο που προέχεται από το ΠΑΣΟΚ.
Ο Τσίπρας όμως είναι ιδιαίτερη περίπτωση: επιδιώκει να καταστεί στρατηγικός αντίπαλος του Πρωθυπουργού, ο Τασούλας τον είχε επικρίνει και ως πρόεδρος της Βουλής, και επιπλέον έχει καλύτερο πρωθυπουργικό απολογισμό: παράλαβε τους μνημονιακούς περιορισμούς που προκάλεσαν οι προηγούμενοι και παρέδωσε τη χώρα εκτός του μνημονιακού κύκλου – συν την επίλυση του Μακεδονικού.
Θα περίμενε κανείς ότι γι’ αυτούς τους λόγους και επειδή η Μητσοτάκης επιδιώκει εμφανώς την αποδόμηση του, ο Πρόεδρος θα είχε θα είχε την ευφυΐα της ηπειρωτικής καταγωγής του να μην εκτίθεται με τέτοιες… απροσεξίες.
Ο ρυθμιστής του Πολιτεύματος, δεν είναι πολιτικός εταίρος ή «λαγός» πολιτικών εξελίξεων, για λογαριασμό κανενός.
Δεν υπάρχουν σχόλια