«Συνάδελφοι»… Alitheia τώρα; (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Διότι δεν μπορείς συνάδελφε (και εσύ «συνάδελφε»), να ισχυρίζεσαι πως «κανείς δεν θέλει τον πόλεμο», αλλά ταυτόχρονα με όσα λες – και με τον τρόπο που κάνεις… ρεπορτάζ, δηλαδή «κοπτοραπτική», να υποστηρίζεις το κυβερνητικό αφήγημα της εμπλοκής της χώρας μας «μέχρι τα μπούνια», σε έναν καταστροφικό πόλεμο. Κι ας λένε οι Μαρινάκηδες «δεν αποτελεί εμπλοκή. Είναι αμυντική ενέργεια αποτροπής», η αναχαίτιση πυραύλων του κακού θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν (των μουλάδων, ντε) με τους Patriot που έστειλε η Ελλάδα. Που τους έστειλε; Στο καλό θεοκρατικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας, με το οποίο έχουμε υπογράψει διμερή «κολεγιά». Δεν λέω, money talks που λένε και οι Αμερικάνοι. Αλλά υπάρχει κι ένα όριο, ε;
Και τι δε μας λένε. Από «Αλήτες Ρουφιάνους Δημοσιογράφους (ΑΡΔ)», μέχρι «ξεπουλημένους» και «τσάτσους». Και με το δίκιο τους – τις περισσότερες φορές. Και γράφω «τις περισσότερες», αφήνοντας εσκεμμένα κάποιες «απόξω», γιατί και οι κριτές κρίνονται. Και το τσουβάλιασμα είναι κακό πράγμα.
Αλλά, πως να μην είναι θυμωμένος ο κόσμος όταν νιώθει; Όταν βλέπει κι ακούει. Όταν καταλαβαίνει στο πετσί του, τι συμβαίνει «εκεί έξω». Στον μαγικό κόσμο του παραμορφωτικού φακού (όχι μόνο τις τιβί), που σου κάνει εν ριπή οφθαλμού το «άσπρο-μαύρο». Κι αν χρειαστεί, σου ξανακάνει το «μαύρο-άσπρο», ξεπλένοντάς το.
Για να ξεκαθαρίσουμε όμως μερικά πράγματα: Οι δημοσιογράφοι, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, έχουμε ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευθύνη – ειδικά τον καιρό αυτό – απέναντι στην Αλήθεια. Όχι απέναντι στην γαλάζια Alitheia, αλλά απέναντι στην αληθινή Αλήθεια, στην «μάνα κι αδερφή» της Πραγματικότητας.
Διότι δεν μπορείς συνάδελφε (και εσύ «συνάδελφε»), να ισχυρίζεσαι πως «κανείς δεν θέλει τον πόλεμο», αλλά ταυτόχρονα με όσα λες – και με τον τρόπο που κάνεις… ρεπορτάζ, δηλαδή «κοπτοραπτική», να υποστηρίζεις το κυβερνητικό αφήγημα της εμπλοκής της χώρας μας «μέχρι τα μπούνια», σε έναν καταστροφικό πόλεμο. Κι ας λένε οι Μαρινάκηδες «δεν αποτελεί εμπλοκή. Είναι αμυντική ενέργεια αποτροπής», η αναχαίτιση πυραύλων του κακού θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν (των μουλάδων, ντε) με τους Patriot που έστειλε η Ελλάδα. Που τους έστειλε; Στο καλό θεοκρατικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας, με το οποίο έχουμε υπογράψει διμερή «κολεγιά».
Δεν λέω, money talks που λένε και οι Αμερικάνοι. Αλλά υπάρχει κι ένα όριο, ε;
Δεν μπορείς συνάδελφε (και εσύ «συνάδελφε»), να κάνεις γαργάρα όσα είπε και χθες, γιατί έχει πει κι άλλα, ο… «συνετός Δένδια», που λέγεται πως προαλείφεται και για «χαλίφης στη θέση του χαλίφη» – Μητσοτάκη. Δεν μπορείς να μην αναρωτιέσαι «τι λέει αυτός;», όταν υποστηρίζει (άκουσον, άκουσον!) πως η ελληνική πυραυλική συστοιχία στη Σαουδική Αραβία, «προστατεύει κάθε πολίτη της ΕΕ από τον πληθωρισμό της ενέργειας». Δηλαδή… προστατεύει «το επίπεδο ζωής των Ελλήνων, των ευρωπαίων, των κατοίκων όλου του πλανήτη». Δεν μπορείς να τ’ ακούς όλα αυτά και να τα θεωρείς «κανονικά», «κανονικές δηλώσεις».
Γιατί, λάδι στη φωτιά είναι. Του πολέμου την φωτιά. Τίποτε λιγότερο.
Δεν μπορείς συνάδελφε (και εσύ «συνάδελφε») να σιωπάς, όταν μεγαλοδημοσιογράφος σχεδόν πανηγύριζε, δίχως ίχνος τσίπας για τη δουλειά μας, για τα λεγόμενα Δένδια και για τους Patriot. Γιατί αν πανηγυρίζεις, σίγουρα δεν κάνουμε την ίδια δουλειά. Κι επιπλέον ακόμη κι αν θες να πανηγυρίσεις – δικαίωμά σου – δεν το κάνεις για καμία επιχειρησιακή ετοιμότητα καμίας «πατρίδας», αλλά το κάνεις τακτικά. Κι όταν πανηγυρίζεις για μία κυβέρνηση, τότε ως δημοσιογράφος, απλώς κοροϊδεύεις. Τον κόσμο.
Ενώ αφήνεις – ξανά – αναπάντητο το ερώτημα: Που ακριβώς, σε ποιο σημείο ταυτίζονται τα ελληνικά συμφέροντα με τα συμφέροντα του Ισραήλ και των ΗΠΑ σε έναν τέτοιο πόλεμο;
Τώρα θα πεις, ένας «μεγαλοδημοσιογράφος» είναι συνήθως και εκδότης. Και ο εκδότης είναι επιχειρηματίας. Δίκιο έχεις.
Χθες τα μεσάνυχτα παρακολουθούσα το δελτίο ειδήσεων της δημόσιας τηλεόρασης. Ναι, της ΕΡΤ που δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως δημόσια αλλά ως κρατική και την οποία θυμίζω εν μία νυκτί είχε κλείσει ο – άλλος ανανήψας της Δεξιάς – Σαμαράς. Πρώτη είδηση ο βομβαρδισμό ενεργειακών στόχων στον Κόλπο από το Ιράν, με τους απαραίτητους τίτλους στο super που έτρεχε στην οθόνη. Είδηση 24ωρών, παλιά είδηση ενώ στο ενδιάμεσο είχαν μεσολαβήσει σημεία και τέρατα. Εκ μέρους των «συμμάχων». Ομολογώ εντυπωσιάστηκα (λίγο) από την επιλογή. Ίσως γιατί περίμενα να δω πρώτη είδηση τα όχι και λίγα που είπε – ξανα – χθες ο Τραμπ. ίσως γιατί θα περίμενα να δω αποσπάσματα από τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε το βράδυ της Πέμπτης ο Νετανιάχου που και τι δεν είπε. Εξηγώντας τον στρατηγικό σχεδιασμό της χώρας του για τον παράνομο βάσει διεθνούς Δικαίου πόλεμο που διεξάγει μαζί με τις ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή.
Τζάμπα περίμενα.
Δεν λέω, καλές και υπαρκτές οι «γραμμές» στα ΜΜΕ, καλά και τα χάδια στ’ αυτιά του κοινού, που κακά τα ψέματα κι αυτό επιλέγει να ενημερωθεί από τα φιλικά προς τις απόψεις του μέσα – κι όταν ακούει κάτι που τον «χαλάει»… κλωτσάει.
Υπάρχουν όμως και όρια. Και η Αλήθεια έχει τα δικά της. Ξαναλέω: η κανονική Αλήθεια, η μάνα κι αδερφή της Πραγματικότητας. Όχι η Alitheia της κυβέρνησης Μητσοτάκη που σήμερα, απ’ το πρωί κιόλας – και με την βενζίνη ήδη στα 2 ευρώ το λίτρο – λανσάρει «αποκλιμάκωση των τιμών στα καύσιμα με πρωτοβουλία Μητσοτάκη».
Αναρωτιέμαι πραγματικά, για το κατά πόσο (και αν) προβληματίζεται για όλα αυτά και η ΕΣΗΕΑ.
Δεν υπάρχουν σχόλια