Το επιτελικό κράτος σε κρίση, το επιτελικό παρακράτος σε πανικό
Ούτε πρόωρες εκλογές γιατί είμαι θεσμικός, ούτε αλλαγή του εκλογικού νόμου γιατί σέβομαι τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού, ούτε ανασχηματισμός γιατί εγώ και η ομάδα μου διοικούμε το κράτος με σύνεση, αποτελεσματικότητα κι αυτό το αναγνωρίζουν οι πολίτες, όπως αποδεικνύεται από τα τελευταία γκάλοπ τα οποία δίνουν αύξηση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας, και βασικός στόχος μου είναι η πολιτική σταθερότητα την οποία μόνο εγώ μπορώ να εγγυηθώ. Αυτά πάνω-κάτω και σε ελεύθερη απόδοση λέει είτε δημοσίως είτε ιδιωτικώς στις επαφές του με οικονομικούς παράγοντες ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Ορισμένα εξ αυτών τα λέει εξ υποχρεώσεως. Δεν θα μπορούσε να προαναγγείλει ανασχηματισμό γιατί κανένας υπουργός δεν θα συνέχιζε να δουλεύει κανονικά. Εξ υποχρεώσεως επίσης απορρίπτει την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Γιατί; Αν ο πρώτος στόχος του είναι η πολιτική σταθερότητα, την οποία αυτός και ουδείς άλλος μπορεί να εξασφαλίσει, γιατί να μην μπει στον πειρασμό να τον αλλάξει προκειμένου να φέρει πιο κοντά την περιλάλητη αυτοδυναμία που με τον σημερινό νόμο δεν γίνεται να την πιάσει;
Σχετικά με τις πρόωρες εκλογές; Εξ υποχρεώσεως κι αυτές τις απορρίπτει. Είχε μια βάση η στάση του στο επίμαχο ζήτημα. Οι δημοσκοπήσεις ήταν πολύ αρνητικές, στην επικαιρότητα κυριαρχούσαν θέματα που ζημίωναν την κυβέρνησή του και τον ίδιο προσωπικά, η δελφινομαχία είχε ξεκινήσει, η δημοφιλία του στα χαμηλά -τον περνούσε ο κανένας και τον συναγωνιζόταν στα ίσα η Ζωή Κωνσταντοπούλου-, στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία τερμάτιζε δεύτερος πίσω από τον κανέναν, οι δύο πρώην πρωθυπουργοί της παράταξης (Καραμανλής, Σαμαράς) σταθερά επικριτικοί, οι υπουργοί του με ελάχιστες εξαιρέσεις απέφευγαν να συγκρουστούν στα τηλεοπτικά αλώνια με τους πολιτικούς αντιπάλους του, δηλαδή κατά τον Αδωνη Γεωργιάδη ενδιαφέρονταν κυρίως για την προσωπική πορεία τους και εφάρμοζαν τη γραμμή «κρυπτόμενοι για να δοξαστούμε εκ του ασφαλούς» παρά «να διασυρθούμε εμφανιζόμενοι». Ο χρόνος δεν δούλευε υπέρ του. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πόλεμος στη γειτονιά μας, οι πολίτες δεν ξέρουν τι θα τους ξημερώσει με τον Τραμπ που έχουμε μπλέξει και σε τέτοιες περιστάσεις, έστω και βρίζοντας, στηρίζουν όποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση. Εκανε κάποιες κινήσεις επίσης ο αρχηγός του καθεστώτος (Patriot στην Κάρπαθο και στη Βόρεια Ελλάδα, F-16 και φρεγάτες στην Κύπρο) για να τονώσει το πατριωτικό αίσθημα και οι δημοσκόποι που καραδοκούσαν έσπευσαν να μετρήσουν την κοινή γνώμη. Και το αποτέλεσμα ήταν ευνοϊκό για το σύστημα Μητσοτάκη. Αρα μπορούμε να πούμε ότι από δω και πέρα ο χρόνος δουλεύει υπέρ του, οπότε όσο πιο μακριά οι εκλογές τόσο το καλύτερο για την κυβέρνηση; Αμ δε.
Ο πόλεμος δεν λέει να τελειώσει παρά τις υποσχέσεις του Τραμπ. Οι συνέπειές του άρχισαν να έρχονται με ταχύτητα. Τα μέτρα που ανακοινώνει η κυβέρνηση, λίγα και αναποτελεσματικά. Οι μηχανισμοί ελέγχου υπολειτουργούν γιατί υποφέρουμε ως πολίτες από τον καπιταλισμό, υποφέρουμε όμως και από την έλλειψη καπιταλισμού, όπως έλεγε πριν από πολλά χρόνια ο Ενγκελς για την Ιταλία, γιατί στην Ελλάδα κουμάντο κάνουν οι κομπραδόροι, τα παρασιτικά κυκλώματα και οι επιτήδειοι. Ομάδες που έχουν εξαιρετικές σχέσεις με το επιτελικό κράτος του κυρίου Μητσοτάκη, οι οποίες κάθε φορά που υπάρχει αναμπουμπούλα αρπάζουν την ευκαιρία για να κερδοσκοπήσουν ασυστόλως και ατιμωρητί. Το μεγάλο όμως πρόβλημα για τον κ. Μητσοτάκη έρχεται από τη λειτουργία του επιτελικού παρακράτους του. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΠΕ έχει πολλές ουρές. Η νέα δικογραφία έρχεται και αν ισχύουν οι πληροφορίες εμπλέκονται καμιά δεκαριά βουλευτές της συντηρητικής παράταξης, ένας εν ενεργεία υπουργός και ένα υψηλόβαθμο κομματικό στέλεχος. Κάθε απόπειρα διάχυσης των ευθυνών συνολικά στο πολιτικό σύστημα και κουκουλώματος των ευθυνών των «γαλάζιων» ακρίδων, ό,τι δηλαδή έκανε και στην προηγούμενη φάση, δεν θα έχει τύχη. Ιδού το ένα σοβαρό ζήτημα που θα πλήξει το μέγαρο Μαξίμου. Το άλλο σοβαρό ζήτημα που θα πλήξει τον ίδιο τον πρωθυπουργό είναι το σκάνδαλο των υποκλοπών. Και στο μέτωπο αυτό οι εξελίξεις θα είναι πυκνές.
Τα παραμύθια που διακινούσαν το προηγούμενο διάστημα περί άγνοιας του πολιτικού προϊσταμένου της ΚΥΠ (Κυριάκος Μητσοτάκης) έχουν καταρρεύσει. Δεν τα πιστεύουν πλέον ούτε αυτοί που εξακολουθούν να τα λένε. Ερχονται μηνύσεις από τους παρακολουθούμενους, οι υπουργοί που παρακολουθούνταν θα υποχρεωθούν να καταθέσουν, η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ήταν κόλαφος για την προηγούμενη ηγεσία της Δικαιοσύνης, ανοίγουν στόματα, εκβιαστές σε πανικό, εκβιαζόμενοι σε απόγνωση. Με άλλα λόγια ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ του. Υπάρχει όμως κάτι που δουλεύει υπέρ του και θα συνεχίσει να δουλεύει ο κόσμος να έρθει ανάποδα. Ποιο; Η πολυδιάσπαση στην περιοχή της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Του αρκεί;
Ανάγωγα
Πόσες φορές έχουν ζητήσει κόμματα της αντιπολίτευσης από τον πρωθυπουργό να διώξει από την κυβέρνηση τον Αδωνι Γεωργιάδη; Πολλές. Πόσες φορές ο κ. Μητσοτάκης το έκανε; Καμία. Τους χρήσιμους παίκτες τούς χρειάζονται οι επικεφαλής για να κάνουν τη «βρόμικη» δουλειά, να λειτουργούν σαν λαγοί, να βάζουν πλάτη, να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και αν παραστεί ανάγκη να δεχτούν να θυσιαστούν για να σωθεί ο αρχηγός. Ολα τα έχει πράξει ο κ. Γεωργιάδης, εκτός από το τελευταίο. Είναι χρήσιμος, όχι όμως ηλίθιος.
Δεν υπάρχουν σχόλια