Πες μου τους συμμάχους σου… (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Τελικά, ποιοι είναι οι σύμμαχοί μας; Γιατί με όσους έχει επιδιώξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη να γίνουμε «κολλητοί» τα τελευταία χρόνια, δεν είναι ούτε για να υπερηφανευόμαστε για τα πεπραγμένα τους, ούτε για να καμαρώνουμε για τον σεβασμό που δείχνουν απέναντι στο διεθνές Δίκαιο.
Και το τελευταίο η Ελλάδα πρώτη πρέπει να το προασπίζει, καθώς ιστορικά αποτελεί το πιο ασφαλές καταφύγιο για τη χώρα μας.
Είναι σύμμαχός μας το Ισραήλ του καταδικασμένου για εγκλήματα πολέμου στην Λωρίδα της Γάζας, Μπέντζαμιν Νετανιάχου; Του πρωθυπουργού του οποίου υπουργός, ο ακροδεξιός Μπεν Γκβίρ, άνοιγε σαμπάνιες χθες στην Κνεσέτ για να γιορτάσει την υπερψήφιση νομοσχεδίου (62 υπέρ, 48 κατά) που επιβάλλει την θανατική ποινή σε Παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης και την εκτέλεσή τους δι’ απαγχονισμού; Την εντατικοποίηση δηλαδή του αφανισμού μίας συγκεκριμένης εθνοτικής ομάδας – και μάλιστα σε εδάφη που τελούν υπό την παράνομη κατοχή του νομοθέτη;
Είναι σύμμαχός μας το Ισραήλ που επιμένει να κηρύσσει πολέμους στο όνομα του δικαιώματός του στην «αυτοάμυνα» απέναντι σε επιθέσεις που δέχεται αφού πρώτα δημιούργησε τις συνθήκες για να τις προκαλέσει; Γιατί ούτε η Χαμάς, ούτε η Χεζμπολάχ, «ξεφύτρωσαν» έτσι ξαφνικά στην περιοχή.
Είναι σύμμαχός μας το Ισραήλ του Νετανιάχου και της εποικιστικής του πολιτικής στη Δυτική Όχθη; Μιας πολιτικής στηριγμένης επάνω στο… ακλόνητο επιχείρημα της εκπλήρωσης των υποσχέσεων που έδωσε – λένε – ο Θεός στον περιούσιο λαό του;
Είναι σύμμαχός μας αυτή η πολιτική εκδοχή του Ισραήλ που φαντασιώνεται το «Μεγάλο Ισραήλ», άρα την κατεδάφιση της έτσι κι αλλιώς προβληματικής σε επίπεδο ασφάλειας αλλά και γεωγραφίας, αρχιτεκτονικής της Μέσης Ανατολής; Και πως μπορεί μια τέτοια αναθεωρητική δύναμη να είναι σύμμαχός μας, ενώ στην άλλη πλευρά του Αιγαίου συχνά καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μια άλλη επίσης αναθεωρητική δύναμη – αυτή της Τουρκίας – που ήδη κατέχει παράνομα τη μισή Κύπρο και ονειρεύεται «Γαλάζιες Πατρίδες;».
Κι αυτό το ονομάζει εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Το να διαλέγουμε δηλαδή το με ποια «αναθεωρητική δύναμη» θα είμαστε; Αυτός είναι ο ρόλος που επιθυμεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να διαδραματίζει η Ελλάδα στην ευρύτερη περιοχή;
Αλλά δεν έχουμε μόνο έναν εγκληματικά προβληματικό «σύμμαχο». Έχουμε κι άλλον.
Είναι σύμμαχός μας οι ΗΠΑ του μεγαλομανούς Ντόναλντ Τραμπ; Του ανθρώπου που αποδεδειγμένα πια αποτελεί την (τί άλλο;) «χρυσή» επιτομή του νεποτισμού, στην πιο ακραία νεοφιλελεύθερη εκδοχή του; Του πολιτικού μεσίτη του οποίου η συμπεριφορά και το θυμικό του ορίζονται από το μέγεθος και την χρηματική αξία των πραγμάτων; Του ανθρώπου που αντιμετωπίζει τους εταίρους του είτε ως φορείς δυνητικών επενδύσεων (για τους φίλους του), είτε ως γελωτοποιούς που ταπεινώνει on camera είτε ως κομπάρσους στα σόου που αρέσκεται να στήνει ως «ειρηνοποιός»; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήδη έχει πάρει μία καλή γεύση από αυτά τα σόου. Και του άρεσε, αν κρίνει κανείς από τα αποτελέσματα.
Είναι σύμμαχός μας οι ΗΠΑ ανθρώπων σαν τον Τζ. Ντ. Βανς, τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ (για πολλούς κι επόμενο διεκδικητή της αμερικανικής προεδρίας) που δήλωσε ότι θα αφιερώσει χρόνο στα απόρρητα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών για τα UFO και τους εξωγήινους – σημειώνοντας μάλιστα ότι πιστεύει πως δεν είναι εξωγήινοι αλλά… «δαίμονες» που χρησιμοποιεί ο διάβολος; Κι αυτό δεν είναι βέβαια ανέκδοτο. Γιατί μιλάμε για την κοσμοθεωρία του ανθρώπου που ενδεχομένως αύριο-μεθαύριο θα παίρνει αποφάσεις για την ασφάλεια και της περιοχής μας.
Είναι σύμμαχός μας οι ΗΠΑ του τεστοστερονάτου «καουμπόη» υπουργού Πολέμου Χέγκσεθ, ο οποίος σύμφωνα με τους «κομμουνιστικούς» Financial Times, έδωσε εντολή τον περασμένο Φεβρουάριο σε χρηματιστή να κάνει μια μεγάλη επένδυση «πολλών εκατομμυρίων δολαρίων» σε αμερικανικές αμυντικές εταιρείες λίγο πριν την «απελευθερωτική» αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν;
Τι δουλειά έχουμε με αυτούς τους ανθρώπους;
Δεν υπάρχουν σχόλια