Άννα Διαμαντοπούλου: Θηλειά
Η αντιηγετική χολή της Άννας Διαμαντοπούλου επικυρώνει τον κανόνα: αν ο αρχηγός περνάει αψήφιστα θηλειά στο λαιμό του, θα βρεθούν πρόθυμοι να του κλωτσήσουν την καρέκλα...
Η εβδομάδα ξεκίνησε καλά για τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Το βράδυ απόλαυσε στο «Παλλάς» το θρυλικό «θα σε ξαναβρώ στους μπαξέδες τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς» του Ηλία Ανδριόπουλου – που ήταν για δεκαετίες ο ύμνος στις συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ – προτού προσθέσει ο Λαλιώτης και τα «Κάρμινα μπουράνα» του Ορφ.
Την επομένη στη Βουλή έκλεβε από εικόνισμα, καταγγέλλοντας συγκάλυψη στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ από τη ΝΔ που αποφάνθηκε ότι στην Εξεταστική δεν προέκυψαν ποινικές ευθύνες για Βορίδη – Αυγενάκη.
Πώς δε προέκυψαν; Τις περιέγραψε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με ονόματα και διευθύνσεις; Εκτός αν η Ελλάδα του Μητσοτάκη δεν αναγνωρίζει έναν θεμελιακό θεσμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης…
Εδώ τα καλά τελειώνουν για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και αρχίζει κάτι ανάμεσα σε καλαμπούρι και εφιάλτη: η «Διεύρυνση». Καλή ιδέα, μετά τις σχεδόν καταθλιπτικές βιβλιοπαρουσιάσεις στου Αλέξη Τσίπρα από πόλη σε πόλη, με κάτι κουρασμένα παλικάρια του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ στα ακροατήριά του.
Το «σκάουτινγκ» για παλινοστούντες απέδωσε κάτι 75άρηδες που χρίζουν «ανανέωσης», ενώ ήταν ήδη ΠΑΣΟΚ – ενώ σε κάποιες περιπτώσεις ούτε ήταν, ούτε θέλουν να γίνουν.
Το «άνοιγμα» περιλαμβάνει και τον παλαιό υπεύθυνο Οργανωτικού Μιχάλη Νεονάκη. Για όσους δεν θυμούνται: το 2003 ο Κ. Σημίτης, αν και δεξί του χέρι, τον έκοψε από τα ψηφοδέλτια. Μαζί με το «Σμπώκο του Άκη» και για τους ίδιους λόγους. Τώρα επιστρέφει ως συναρμόδιος στην «επιχείρηση: προσχωρήσεις». Με τα Πελεγρίνεια παρατράγουδα.
Ωστόσο, τι είχαμε τι χάσαμε; Μπορεί το εγχείρημα να μην περπάτησε, αλλά ο Ανδρουλάκης μπορούσε να το διαχειριστεί – καθώς υπάρχουν θέματα σε βάρος της κυβέρνησης, που τον βολεύουν: συγκάλυψη και στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αναμονή της δίκης για τα Τέμπη, αναζωπύρωση του σκανδάλου των υποκλοπών. Όρεξη για αντιπολίτευση να υπάρχει…
Λογάριαζε χωρίς την Άννα Διαμαντοπούλου, που αιφνιδίως του έκανε το μαγαζί καλοκαιρινό. Με συνδρομή του δημάρχου Δούκα, που ψάχνει ευκαιρία για καυγά με τον Ανδρουλάκη «που δεν αμφισβητεί». Για την κυρία ήταν ευκαιρία: με ένα σμπάρο, τρία τρυγόνια.
Βιτριολίζει τον επικεφαλής της Διεύρυνσης, Κ. Σκανδαλίδη, που την άφησε εκτός Βουλής στην Α’ Αθήνας το 2012. Εκδικείται για την ατυχή κατάληξη του νομικού κατασκευάσματός της για τα ΑΕΙ που λάνσαρε με το όνομά της. Πλην, όμως, αποδείχθηκε νεφελώδες και το ακύρωσε η ΝΔ που του είχε δώσει επικοινωνιακή υπεραξία υπερψηφίζοντας.
Επίσης, με τη νουθεσία «η διεύρυνση είναι δύσκολη πολιτική διαδικασία» τη «λέει» και στον Ανδρουλάκη – που «δεν τη ρώτησε» προτού ανακοινώσει όσους ανανήψαντες δηλώνουν προθυμία να εργαστούν για το ΠΑΣΟΚ.
Οι βολές της όμως καταλήγουν σε αυτοτραυματισμό. Τις έντυσε με διατυπώσεις, που μόνο ο Βενιζέλος μπορεί να χρησιμοποιεί:
-«Όσοι έφυγαν ή επιτέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, στις στιγμές που αυτό προσπαθούσε να σώσει τη χώρα, συχνά ξεπέρασαν τα όρια της πολιτικής ηθικής και της στάσης στη διαφωνία». Αυτοπροσωπογραφία σε 27 λέξεις.
Η ίδια είχε στραφεί εναντίον τριών αρχηγών του ΠΑΣΟΚ – Παπανδρέου, Γεννηματάς, Βενιζέλος – ενώ είχε επιχειρήσει να στήσει αντι-ΠΑΣΟΚ κόμμα και είχε κάνει κουβέντες με τον Μητσοτάκη και τον Άδωνη – αιώνιο θαυμαστή της.
Για το ΠΑΣΟΚ, φάλτσο του Σκανδαλίδη ο Πελεγρίνης. Αλλά τα εγκώμιά της στον Καλύβα και τον Πισαρίδη;
Η αντιηγετική χολή της υπεύθυνης «Πολιτικού Σχεδιασμού» επικυρώνει έναν παλιό κανόνα της πολιτικής: αν ο αρχηγός περνάει αψήφιστα θηλειά στο λαιμό του, θα βρεθούν πρόθυμοι να του κλωτσήσουν την καρέκλα…
Κακό χωριό τα λίγα σπίτια…
Δεν υπάρχουν σχόλια