Το πορτοφόλι ψηφίζει (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Επί σχεδόν τέσσερα ολόκληρα χρόνια, η κυβέρνηση που φαίνεται πως «άκουγε» τους πάντες, κώφευε συστηματικά στα τεκμηριωμένα επιχειρήματα της αριστερής και προοδευτικής αντιπολίτευσης η οποία από την πρώτη στιγμή ζητούσε μειώσεις στον φόρο των καυσίμων «για όσο διαρκεί η κρίση».
Όποτε κι αν αποφασίσει να στηθούν οι κάλπες, «ο Μητσοτάκης θα πάει σε εκλογές με τα αποτελέσματα του πολέμου», μου ‘λεγε σήμερα το πρωί στον αέρα του Αθήνα 9.84 ο καλός συνάδελφος, Κώστας Πουλακίδας, εννοώντας βέβαια «τις συνέπειες του πολέμου». Που; Στην οικονομία. Και είχε δίκιο. Ποια θα είναι αυτά τα αποτελέσματα, δηλαδή ποιες θα είναι αυτές οι συνέπειες;
Μα, η ακρίβεια!
Και για να είμαστε ακόμη πιο… ακριβείς, μιλάμε για την ακρίβεια που έρχεται να προστεθεί επάνω στην αισχροκέρδεια που έχει εξαϋλώσει τεράστιο κομμάτι του εισοδήματος του λαϊκού νοικοκυριού. Αισχροκέρδεια που αλωνίζει ελέω των πολιτικών επιλογών μιας κυβέρνησης που εδώ και τουλάχιστον τέσσερα τέρμινα, από το ξέσπασμα του άλλου πολέμου, εκείνου που μαίνεται στην Ουκρανία. Ενός πολέμου τον οποίο όμως σε επίπεδο αφηγήματος εκμεταλλεύτηκε το σύστημα Μητσοτάκη από την πρώτη στιγμή, για να πείσει πως την φωτιά στις τιμές την ανάβουν «εξωγενείς παράγοντες».
«Μα, τα σκάνδαλα; Τα ΄χουμε ξεχάσει τα σκάνδαλα;», θα πει κάποιος. Δίκιο θα ‘χει αλλά να μην τα ξαναλέμε: ο ψηφοφόρος τα θυμάται τα σκάνδαλα, αλλά στο εκλογικό τμήμα πάει κρατώντας δύο πράγματα στα χέρια του. Την ταυτότητά του και το πορτοφόλι.
Ναι, και το πορτοφόλι. Που γνωρίζει απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη τι σημαίνει πρακτικά το γεγονός πως τον Φεβρουάριο στη χώρα μας ο τιμάριθμος έτρεχε και δεν έφτανε στο 3,1%, έναντι 1,9% στην Ευρωζώνη. Το πορτοφόλι που ξέρει τι σημαίνει «νέες αυξήσεις στα καύσιμα». Τι αποτέλεσμα έχουν για το σπίτι, οι ανατιμήσεις στον ρουχισμό που τον δεύτερο μήνα του 2026 έφταναν στο 12,3%, στα φρούτα στο 13,5% και στο κρέας στο 13,1%. Ανατιμήσεις που ήταν οι υψηλότερες στους 27 της ΕΕ, ενώ στην 3η θέση βρίσκονταν εκείνες στα τρόφιμα (5,3%), στην 4η στα ενοίκια (8,2%) και στην 5η στην εστίαση (6,9%).
Ο Μητσοτάκης γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως ο δρόμος της πολιτικής του επιβίωσης, περνά και μέσα από «ένα καλό αφήγημα για το πορτοφόλι». Στην ερχόμενη ΔΕΘ να περιμένετε λοιπόν ταξίματα, πολλά ταξίματα – γιατί από το τάξιμο δεν έχασε κανείς, από το δώσιμο έχασε.
Κι επειδή έως το ερχόμενο φθινόπωρο ο χρόνος φαίνεται να είναι πολύς – αλλά ταυτόχρονα, πολιτικά λίγος – κάνει τα κουμάντα του από τώρα. Θέλοντας να εμφανιστεί και ως «ο νόμιμος εκπρόσωπος της σύνεσης». Της οικονομικής.
Μόνο που τώρα είναι κάπως αργά – ειδικά για το δεύτερο. Τώρα που πήρανε ξανά φωτιά τα ενεργειακά τόπια, η επιλογή του – και η επιλογή της κυβέρνησής του – να ζητήσει ευρωπαϊκή απόφαση για να μειωθεί ο φόρος στα καύσιμα «για όσο διαρκεί η κρίση», για να μην γίνει μονομερώς ώστε να μην επιβαρυνθεί ο εθνικός προϋπολογισμός, και καθυστερημένα έρχεται, και αποκαλύπτει την υποκρισία. Του εν πολλαίς σκανδαλώδεις αμαρτίαις περιπεσόντα πολιτικού ανδρός.
Γιατί τρέχει τώρα και ζητάει κάτι που δεν έκανε, ενώ θα μπορούσε, ήδη από το 2022;
Την εποχή κατά την οποία η Ευρώπη (σ.σ. το ECOFIN) έδινε τη δυνατότητα στα κράτη-μέλη της ΕΕ να κινηθούν ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να σφυρίζει αδιάφορα, προσανατολιζόμενη εκείνη την περίοδο σε αναιμικά επιδόματα και σε κάθε λογής pass. To ποιοι ευνοήθηκαν, ποιοι κερδοσκόπησαν δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια, είναι πασίγνωστ. Όπως είναι γνωστό και το ποιοι τους έκαναν «πλάτες».
Επί σχεδόν τέσσερα ολόκληρα χρόνια, η κυβέρνηση που φαίνεται πως «άκουγε» τους πάντες, κώφευε συστηματικά στα τεκμηριωμένα επιχειρήματα της αριστερής και προοδευτικής αντιπολίτευσης η οποία από την πρώτη στιγμή ζητούσε μειώσεις στον φόρο των καυσίμων «για όσο διαρκεί η κρίση». Το Μαξίμου όμως χαρακτήριζε αυτές τις πολιτικές προτάσεις ως ανεύθυνες, διαλυτικές για τον προϋπολογισμό. Και τα διυληστήρια – που δεν είναι κορόιδα – αποκόμιζαν υπερκέρδη, πάνω στα υπερκέρδη. Και οι τσέπες των φορολογούμενων πολιτών άδειαζαν.
Εκείνη την εποχή, εξέλειπε από την εξίσωση ο παράγοντας «εκλογές». Τώρα όμως που «κοντός ψαλμός» οι κάλπες, η κυβέρνηση σπεύδει να το στρίψει αλλιώς. Κι αν το αποφύγει το παγόβουνο, το απέφυγε. Αλλιώς…
Δεν υπάρχουν σχόλια