Φλωρίδης: Όταν ντρέπεται και η ντροπή
Ο Φλωρίδης και η κυβέρνηση συνεχίζουν να προσβάλλουν την μνήμη των 57 νεκρών και να τιμωρούν τους ζωντανούς. Κι αυτό δεν είναι απλώς ανήθικο. Είναι απάνθρωπο.
Μετά το φιάσκο με την αίθουσα που επέλεξε η κυβέρνηση για την κύρια δίκη των Τεμπών, ο υπουργός δικαιοσύνης επιβεβαίωσε το προφανές: Δεν θέλουν την δημοσιότητα της δίκης. Βάζοντας ταυτόχρονα εμπόδια στην ομαλή διεξαγωγή της.
Ο Γιώργος Φλωρίδης αντί να ανακοινώσει την παραίτηση του, καθώς χρεώνεται προσωπικά τον τραγέλαφο της αίθουσας, βγαίνει δημόσια να υπερασπιστεί την αποτυχία του. «Απολύτως κατάλληλος» είναι ο χώρος, σύμφωνα με τον υπουργό.
«Το πρόβλημα δεν είναι το μέγεθος της αίθουσας. Ο χώρος μπορεί να αντιμετωπίσει τις ανάγκες αυτής της δίκης με βάση την εμπειρία της μεγαλύτερης αίθουσας που υπήρχε στη χώρα. Το πραγματικό πρόβλημα ήταν ότι αυτή η δίκη δεν ξεκίνησε όπως έπρεπε να γίνει. Στα καθίσματα έπρεπε να καθίσουν όλοι οι δικηγόροι, οι δημοσιογράφοι. Από τους κατηγορούμενους εμφανίστηκαν μόνο οι τρεις. Στην αίθουσα μπήκε κόσμος χωρίς κανέναν έλεγχο» σημείωσε μιλώντας στον ΣΚΑΙ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι προανήγγειλε ο υπουργός; Ότι την Τετάρτη 1η Απριλίου που έχει οριστεί η έναρξη τις δίκης μετά την διακοπή, «θα μπουν μόνο αυτοί που ορίζει ο νόμος, δηλαδή οι δικηγόροι, οι συγγενείς- διάδικοι». Διευκρίνισε μάλιστα ότι η αστυνομία θα κάνει την ταυτοποίηση.
Τι μας λέει ο κύριος Φλωρίδης; Ότι η πιο σημαντική δίκη των τελευταίων ετών στην χώρα θα γίνει εμμέσως κεκλεισμένων των θυρών. Χωρίς δημοσιογράφους εντός της αίθουσας και χωρίς την παρουσία- όχι απλώς των πολιτών- αλλά και των άμεσα ενδιαφερόμενων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το σκεπτικό της κυβέρνησης και του κ. Φλωρίδη, οι επιζώντες δεν έχουν σχέση με την δίκη.
Ο Φλωρίδης και η κυβέρνηση συνεχίζουν να προσβάλλουν την μνήμη των 57 νεκρών και να τιμωρούν τους ζωντανούς. Συγγενείς και επιζώντες. Κι αυτό δεν είναι απλώς ανήθικο. Είναι απάνθρωπο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, η δημοσιότητα της δίκης κατοχυρώνεται συνταγματικά (άρθρο 93 παρ. 2), εκτός αν το δικαστήριο κρίνει ότι η δημοσιότητα θα έβλαπτε τα χρηστά ήθη ή θα αποκάλυπτε κρατικά μυστικά. Παράλληλα, επιτρέπει στους πολίτες και στα μέσα ενημέρωσης να παρίστανται, να παρακολουθούν και να κρίνουν το έργο της δικαιοσύνης.
Ίσως αυτό να άξιζε να αποτελεί σημείο κριτικής και από τον Άρειο Πάγο αντί να στέκεται στο πλευρό της κυβέρνησης και να ρίχει την ευθύνη στους συγγενείς τους οποίους χαρακτήρισε «“αγανακτισμένους δήθεν πολίτες ” που απειλούν τη ζωή των δικαστών».
Δεν υπάρχουν σχόλια