Προκαλεί έντονο προβληματισμό η απόφαση του κέντρου επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη να δεσμεύσει οκτώ διασώστες και έναν ιατρό σε ένα μοναδικό συμβάν

Διαχείριση Επειγόντων Περιστατικών στη Θεσσαλονίκη: Η Ανάγκη για Εκσυγχρονισμό και Ορθολογική Χρήση Πόρων.

Το πρόσφατο τροχαίο ατύχημα με τον τραυματισμό δύο νέων ανθρώπων στη Θεσσαλονίκη φέρνει στο προσκήνιο ένα βαθύ, δομικό πρόβλημα στη λειτουργία του ΕΚΑΒ και του συστήματος εφημεριών της πόλης.

Η κινητοποίηση τεσσάρων οχημάτων (τριών ασθενοφόρων και μιας Κινητής Μονάδας) για ένα μόνο περιστατικό, αν και υποδηλώνει την επιθυμία για παροχή της μέγιστης δυνατής φροντίδας, αναδεικνύει την ανάγκη για έναν επανασχεδιασμό στη διαχείριση των περιορισμένων πόρων.

Το Ζήτημα του Πλησιέστερου Νοσοκομείου: Αθήνα vs Θεσσαλονίκη

Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία διαφοροποίησης στη διαχείριση του τραύματος μεταξύ των δύο μεγάλων αστικών κέντρων είναι η δυνατότητα διακομιδής στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Στην Αθήνα, έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι η μεταφορά ενός βαριά τραυματισμένου στο κοντινότερο νοσηλευτικό ίδρυμα ακόμη και αν αυτό δεν εφημερεύει πλήρως μπορεί να αποβεί σωτήρια. Εκεί, η προτεραιότητα δίνεται στην άμεση σταθεροποίηση και τη χειρουργική παρέμβαση, αν αυτή απαιτείται.

Αντίθετα, στη Θεσσαλονίκη, το υπάρχον πλαίσιο αναγκάζει τα ασθενοφόρα να διασχίζουν την πόλη για να φτάσουν στο νοσοκομείο που εφημερεύει πολλές φορές προσπερνώντας άλλα νοσοκομεία, χάνοντας πολύτιμο χρόνο που σε περιπτώσεις βαριού τραύματος δεν υπάρχει.

Η Σημασία της Γρήγορης Μεταφοράς (Scoop and Run)

Οι σύγχρονες διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για το τραύμα μετατοπίζονται από το μοντέλο της εκτενούς παροχής πρώτων βοηθειών στο σημείο (Stay and Play), προς το μοντέλο της γρήγορης και σωστής μεταφοράς (Scoop and Run).

Οι έρευνες δείχνουν ότι οι ασθενείς που φτάνουν ταχύτερα στα νοσοκομεία έχουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης.

Ειδικά σε περιπτώσεις σοβαρών εσωτερικών κακώσεων, όπου ο ασθενής χρειάζεται επειγόντως χειρουργείο ή μεταγγίσεις αίματος, ακόμα και η εξειδικευμένη παρέμβαση, όπως η διασωλήνωση στο σημείο του τραυματισμού, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις υποδομές ενός νοσοκομείου.

Η διασωλήνωση στο δρόμο, αν και ακούγεται εντυπωσιακή, δεν κάνει καμία διαφορά όταν ο τραυματίας χρειάζεται επειγόντως χειρουργείο ή μετάγγιση αίματος. Ο σωλήνας δεν σταματά την εσωτερική αιμορραγία, ούτε αντικαθιστά τη χειρουργική αίθουσα.

Ορθολογική Κατανομή Δυνάμεων

Προκαλεί έντονο προβληματισμό η απόφαση του κέντρου επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη να δεσμεύσει οκτώ διασώστες και έναν ιατρό σε ένα μοναδικό συμβάν. Την ώρα που εννέα επαγγελματίες υγείας και τέσσερα ασθενοφόρα επικεντρώνονταν σε δύο μόλις τραυματίες, η υπόλοιπη πόλη παρέμενε ουσιαστικά ανοχύρωτη.

Στην Αθήνα, ένα αντίστοιχο περιστατικό θα αντιμετωπιζόταν ορθολογικά με δύο ασθενοφόρα, αφήνοντας τις υπόλοιπες δυνάμεις ελεύθερες για τον επόμενο πολίτη που θα κινδύνευε. Στη Θεσσαλονίκη, φαίνεται πως η «εντυπωσιακή» κινητοποίηση προηγείται της ουσίας.

Αν το ίδιο περιστατικό αντιμετωπιζόταν με δύο ασθενοφόρα όπως επιτάσσει η λογική της οικονομίας πόρων η ανταπόκριση σε πιθανά επόμενα επείγοντα περιστατικά θα ήταν ταχύτερη.

Το ΕΚΑΒ Θεσσαλονίκης δεν πάσχει μόνο από έλλειψη διασωστών και οχημάτων, αλλά από έλλειψη σύγχρονης λογικής. Όσο αρνούμαστε να στείλουμε τον τραυματία στο πλησιέστερο νοσοκομείο και όσο σπαταλάμε αλόγιστα πόρους σε ένα σημείο, τόσο θα μετράμε χαμένες ευκαιρίες για επιβίωση και αποφυγή μόνιμων βλαβών όσων μας έχουν ανάγκη.

Η διαχείριση του τραύματος απαιτεί ταχύτητα και στρατηγική, όχι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα με στρατιές ασθενοφόρων.

ΥΓ: Αν οι τραυματίες ήταν τρεις, θα είχε κινητοποιηθεί το Ειδικό Τμήμα Ιατρικής Καταστροφών (ΕΤΙΚ);