Η Κύπρος ενώνει την Ευρώπη και Μητσοτάκη- Μακρόν, οι διαθέσεις Σαμαρά, η ετοιμασία Τσίπρα, το όνομα του Κασσελάκη και η ιρανική πρόκληση για Πλεύρη
09.03.202606:00
Καλημέρα και καλή εβδομάδα
Σε πεδίο δοκιμασίας για την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη εξελίσσεται η Κύπρος. Βρέθηκε επιτέλους και ένα σημείο κοινής αναφοράς για τους Ευρωπαίους, που παρακολουθούν αποσβολωμένοι, προβληματισμένοι, έως και διχασμένοι τον Τραμπ (και τον Νετανιάχου) να έχουν μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε κόλαση πολέμου και από την άλλη το Ιράν να απειλεί τους πάντες, ως αντίποινα.
Είναι ένας πόλεμος που δεν τον διάλεξαν, πιθανόν δεν τον θέλουν, αλλά πρέπει να τον διαχειριστούν οι Ευρωπαίοι.
Και η Κύπρος, λόγω του γεωγραφικού σημείου, της σχέσης της με εμπόλεμες χώρες (ΗΠΑ, Ισραήλ), της παρουσίας βρετανικών βάσεων και της ιρανικής απειλής, επιβάλλει κοινή ευρωπαϊκή στάση και κυρίως δράση.
Αυτό είναι πιο σημαντικό από τις μεγαλοστομίες περί «ενιαίου αμυντικού δόγματος», περί «η Κύπρος δεν κείται μακράν» και άλλα τέτοια, τα οποία δεν είναι ακριβώς στο τραπέζι και επί της ουσίας μπορεί να είναι ενδεχομένως άσχετα με όσα πραγματικά διακυβεύονται ή και έρχονται. Ψυχραιμία και υπομονή χρειάζονται.
– Η παρουσία Μητσοτάκη και Μακρόν σήμερα στη Λευκωσία είναι από τις σημαντικότερες κινήσεις αυτής της περιόδου.
Έτοιμος ο Σαμαράς να (ξανα)χτυπήσει
Η Κύπρος ενώνει το εσωτερικό μέτωπο, αλλά τα ενεργειακά δεν είναι βέβαιο ότι πετυχαίνουν το ίδιο.
Θα το δούμε αυτό εντός της εβδομάδας, καθώς στη Βουλή εισάγονται προς συζήτηση και κύρωση οι 4 συμβάσεις μίσθωσης που έχει υπογράψει η χώρα με Chevron Greek Holdings και Hellenic Upstream για τους υδρογονάνθρακες νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης.
Θυμίζω ότι ο Αντώνης Σαμαράς έχει μιλήσει για παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων – και αυτή είναι μία θέση που με διάφορους τρόπους ασπάζονται και άλλοι εντός της Βουλής.
– Η όποια παρέμβαση του Σαμαρά δεν θα προκαλούσε ιδιαίτερη ανησυχία στο Μαξίμου, εάν δεν είχε υπάρξει η σφοδρή κριτική για τα αγροτικά θέματα που άσκησε ο Κώστας Καραμανλής το Σάββατο. Αλλά επειδή αυτό ήταν κάπως ξαφνικό, ουδείς εφησυχάζει στην κυβέρνηση.
Ο πόλεμος πάει να βάλει στο συρτάρι προεκλογικές παροχές
Στο οικονομικό επιτελείο έχουν αρχίσει ήδη να ξανακοιτάζουν τον σχεδιασμό της επόμενης περιόδου, καθώς ο πόλεμος στο Ιράν έρχεται να βάλει σοβαρούς «αστερίσκους» στα κυβερνητικά σχέδια. Η ένταση στη Μέση Ανατολή πιέζει τη διεθνή οικονομία και δημιουργεί νέα δεδομένα σε μια περίοδο που η κυβέρνηση προετοιμαζόταν να ανοίξει τη συζήτηση για παροχές.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι η ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια στηρίζεται σε δύο παραδοχές: σε σχετικά υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και στη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων. Πάνω σε αυτά τα πλεονάσματα είχε αρχίσει να χτίζεται και ο σχεδιασμός για νέες παρεμβάσεις – φοροελαφρύνσεις, ενισχύσεις και άλλες κινήσεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πολιτικά σε μια προεκλογική περίοδο.
Όμως η διεθνής κρίση αλλάζει τους υπολογισμούς. Αν η ενεργειακή ένταση οδηγήσει σε αύξηση του κόστους ενέργειας και σε επιβράδυνση της ευρωπαϊκής οικονομίας, τότε οι προβλέψεις για την ανάπτυξη θα πιεστούν. Και όταν πιέζεται η ανάπτυξη, πιέζονται μαζί και τα πλεονάσματα.
Με απλά λόγια, τα δημοσιονομικά περιθώρια μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο περιορισμένα από ό,τι υπολογιζόταν. Κάτι που σημαίνει ότι ο σχεδιασμός για παροχές ενόψει εκλογών κινδυνεύει να ανατραπεί ή, τουλάχιστον, να μπει στον «πάγο» μέχρι να ξεκαθαρίσει το διεθνές οικονομικό τοπίο.
– Το αν όλο αυτό επηρεάσει και αποφάσεις για το χρόνο των εκλογών είναι η ερώτηση (και η απάντηση) του εκατομμυρίου…
Ιράν και μεταναστευτικό
Υποθέτω ότι όσοι φωνάζουν υπέρ της επίθεσης Ισραήλ – ΗΠΑ στο Ιράν και διακηρύσσουν την πίστη τους στα δικαιώματα των Ιρανών (ανδρών και γυναικών), θα δεχθούν αύριο, μεθαύριο με περίσσιο ανθρωπισμό τα μεταναστευτικά κύματα από τη χώρα αυτή, εάν τελικά προκύψει μία λύση που δεν θα τους «χωράει» όλους στη χώρα – αν, για παράδειγμα, ξεσπάσει εμφύλιος, όπως έχει συμβεί και αλλού μετά από έξωθεν «παρεμβάσεις».
Δεν λέω να τους υποδέχονται με ανθοδέσμες, αλλά (θέλω να) είμαι βέβαιος ότι δεν λένε για… εισβολείς και τέτοια.
– Περιμένω πώς και πώς να τοποθετηθεί επ’ αυτού ο Θάνος ο Πλεύρης, που τα λέει ωραία!
Σύντομα το ξεκίνημα του Αλέξη – ετοιμάζεται τώρα
Με πολιτικό στίγμα και διακριτή προσέγγιση για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την όποια ελληνική εμπλοκή ο Αλέξης Τσίπρας, δεν λέω.
Αλλά εκείνο, το «θα προχωρήσουμε όταν είμαστε έτοιμοι να νικήσουμε» τι ακριβώς σημαίνει;
Ότι δεν είναι ακόμα έτοιμος; Ότι περιμένει κάτι – και τι άραγε; – που θα βοηθήσει ώστε «να νικήσουμε»;.
Ούτε νωρίτερα, ούτε αργότερα στο ραντεβού με την ιστορία, ήταν η φιλοσοφική του προσέγγιση.
Άρα ψάχνει κάποιο παράθυρο ώστε να είναι στο σωστό τάιμινγκ, που λένε.
Για να μην χαλαρώσουν όσοι τον περιμένουν πάντως, είπε πως πιστεύει ότι το ξεκίνημα θα είναι… σύντομα.
Για όλα φταίει το όνομά σου…
Έχουν δυσκολία να μετρήσουν τον Κασσελάκη οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, πρέπει να σας πω.
Βλέπετε, πριν ακόμα μάθε ο κόσμος το όνομα «Κίνημα Δημοκρατίας» και αφού στο μεταξύ είχε ταυτίσει τον Κασσελάκη με τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλαξε την επωνυμία του κόμματος – σε «Δημοκράτες Προοδευτικό Κέντρο» αν δεν κάνω λάθος, συμπαθάτε με.
Έτσι όμως δεν φτιάχνεις brand που λένε και στις Σπέτσες.
Είναι σαν τις ονομασίες των οδών – την πανεπιστημίου τη λένε ακόμα Πανεπιστημίου, παρόλο που η επίσημη ονομασία είναι… Ελευθερίου Βενιζέλου. Ή την Πειραιώς, που το όνομά της είναι Παναγή Τσαλδάρη.
Για να μην παραπέμψω στην ταινία «για όλα φταίει το όνομά σου»…
Προτείνω δίπλα σε όποιο όνομα βάζει στο κόμμα του ο πρόεδρος, να βάζει και το «Στέφανος Κασσελάκης».
Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα…
Δεν υπάρχουν σχόλια