Γκιντεόν Λεβί: Ο πόλεμος είναι το όπιο για τις ισραηλινές μάζες
Απόσπασμα από άρθρο γνώμης του Ισραηλινού δημοσιογράφου Γκιντεόν Λεβί στην Haaretz.
«Είναι και πάλι καιρός πολέμου, με τον πόλεμο να έρχεται, για άλλη
μια φορά, να λύσει τα υπαρξιακά προβλήματα του Ισραήλ μια για πάντα.
Θα
ανακηρυχθεί και πάλι μια εκπληκτική νίκη στην αρχή, με όλους να
χειροκροτούν, με τον Yair Lapid να γράφει ότι είμαστε ένα ισχυρό και
ενωμένο έθνος και με τους αναλυτές να ανταγωνίζονται για το ποιος μπορεί
να επαινέσει περισσότερο τα γενναία κατορθώματα του Ισραήλ, όλα αυτά
μέχρι την επόμενη επιχείρηση.
Για άλλη μια φορά σχεδόν όλοι οι Ισραηλινοί είναι πεπεισμένοι ότι δεν
υπάρχει πιο δικαιολογημένος ή επιτυχημένος πόλεμος από αυτόν, και «τι
άλλη επιλογή είχαμε;» και «τι προτείνετε;», όπως σε όλους τους πολέμους
του Ισραήλ. Αυτή η ευφορία ήταν ήδη αισθητή στις τηλεοπτικές εκπομπές
την Παρασκευή το βράδυ, με τους συμμετέχοντες να περιμένουν με
ανυπομονησία αυτή τη στιγμή, σαν να περίμεναν τον Μεσσία.
Τον
περασμένο Ιούνιο, μόλις οκτώ μήνες πριν, κηρύχθηκε η απόλυτη νίκη επί
του Ιράν. Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου είπε ότι η εναρκτήρια επίθεση θα
μείνει στην ιστορία του ισραηλινού στρατού και θα μελετηθεί από στρατούς
σε όλο τον κόσμο. «Στην αποφασιστική στιγμή, ένα έθνος σαν λιοντάρι [το
εβραϊκό όνομα του πολέμου είναι «Βρυχώμενο Λιοντάρι»] σηκώθηκε, και το
βρυχηθμό μας έτρεμε η Τεχεράνη και αντηχούσε σε όλο τον κόσμο». Το
βρυχηθμό του λιονταριού γρήγορα αποδείχθηκε ότι ήταν το τσίριγμα ενός
ποντικιού.
Η «ιστορική νίκη» που εξάλειψε «δύο υπαρξιακές απειλές για το
Ισραήλ, την πυρηνική και την βαλλιστική», διήρκεσε όσο η ζωή μιας
πεταλούδας. Λίγους μήνες μετά την ιστορική νίκη και χρειαζόμαστε ήδη μια
νέα. Δεν έχουμε ακόμη αναρρώσει από το πομπώδες όνομα «Επιχείρηση
Rising Lion» και μας χτύπησε ένα νέο, «Επιχείρηση Roaring Lion» – ένα
ακόμη πιο παιδαριώδες όνομα. Μερικές φορές φαίνεται ότι το μόνο που
χρειαζόμαστε είναι αυτά τα αλαζονικά ονόματα που δίνονται στους πολέμους
για να προβλέψουμε την προκαθορισμένη αποτυχία τους.
Κανένας πόλεμος
στην ιστορία του Ισραήλ, εκτός από τον πρώτο, δεν του έφερε
μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Κανένας. Μηδέν. Οι περισσότεροι ήταν πόλεμοι
επιλογής, και η επιλογή να ξεκινήσουν ήταν πάντα η χειρότερη. Το
Σάββατο, η έναρξη του τρέχοντος πολέμου παρουσιάστηκε ως «προληπτικό
χτύπημα», αλλά μια προληπτική επίθεση εξαπολύεται εναντίον κάποιου που
πρόκειται να σου επιτεθεί. Το Ιράν δεν επρόκειτο να το κάνει. Είναι
αλήθεια ότι έχει ένα φρικτό καθεστώς και είναι αλήθεια ότι αποτελεί
κίνδυνο για την ασφάλεια του Ισραήλ και της περιοχής εδώ και χρόνια.
Αλλά ποτέ δεν ήταν ο υπαρξιακός κίνδυνος όπως παρουσιάζεται στο Ισραήλ.
Μετά από δυόμισι χρόνια μηδενικών επιτευγμάτων στη Γάζα, μετά
από το ίδιο χρονικό διάστημα με μικρά και ασήμαντα επιτεύγματα εναντίον
της Χεζμπολάχ στο Λίβανο, μετά από οκτώ μήνες από την τελευταία επίθεση
χωρίς επιτεύγματα εναντίον του Ιράν, ήρθε η ώρα να συνέλθουμε από τη
μέθη των πολέμων και των μάταιων υποσχέσεών τους.
Το αίμα θα ρέει
τώρα σαν νερό, η Αμερική δεν θα ξεχάσει ποτέ ότι την ωθήσαμε σε αυτόν
τον πόλεμο, στο τέλος του οποίου θα ξυπνήσουμε σε μια άλλη παλιά αυγή.
Δεν υπάρχουν σχόλια