Ο Γολγοθάς των εφημεριών για ασθενείς και υγειονομικούς
Είναι λίγο μετά τις 8 το βράδυ. Ο υπερήλικας με έντονη δύσπνοια φτάνει στο νοσοκομείο. Υποβαστάζεται από την κόρη του. Αμέσως του βάζουν οξυγόνο. Περιμένει. Τον καλούν για εξετάσεις, πρώτα αίματος, μετά ακτινογραφία θώρακος. Περιμένει. Στις 6 το πρωί λαμβάνεται η απόφαση εισαγωγής του λόγω εξέλιξης της λοίμωξης κορονοϊού σε πνευμονία. Περιμένει. Ούτε μία ούτε δύο, αλλά δεκαέξι ώρες αργότερα, στις 12 την επομένη το μεσημέρι βρίσκεται διαθέσιμο κρεβάτι. Αυτή είναι μία από τις δεκάδες χιλιάδες απάνθρωπες ιστορίες που εκτυλίσσονται καθημερινά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η πόρτα στα επείγοντα ανοιγοκλείνει ασταμάτητα. Ασθενοφόρα δημιουργούν ουρές απ' έξω. Φορεία σχηματίζουν ουρές μέσα. Κάτω από τον ψυχρό φωτισμό του νοσοκομείου οι αεικίνητοι υγειονομικοί με τις διαφόρων χρωμάτων ρόμπες τους τρέχουν προς κάθε κατεύθυνση. Ανάμεικτα περιστατικά. Δίπλα στον υπερήλικα με πνευμονία, ένα προς συρραφή θλαστικό τραύμα, γειτονικά ένας πολυτραυματίας, κοντά μια απλή ιογενής γαστρεντερίτιδα, πιο πέρα ένα βαρέως πάσχον επείγον παθολογικό περιστατικό.
Μαζί τους, οι άνθρωποί τους περιμένουν ανήσυχοι για μια πληροφορία για την κατάσταση της υγείας τους. «Γινόταν ο κακός χαμός. Στις 6 το πρωί είχε σπάσει ο κόσμος, πολλοί δεν άντεχαν, έφευγαν, δείγμα ότι δεν είχαν απόλυτη ανάγκη.
Το συνειδητοποιούσαν μέσα από την ταλαιπωρία», μας διηγείται η κόρη του 93χρονου. «Οι εργαζόμενοι πραγματικά έτρεχαν και δεν έφταναν: γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς. Υπήρχε συντονισμός. Σαν μια χορογραφία», προσθέτει. Εχει ξημερώσει η επομένη της γενικής εφημερίας. Ο Γολγοθάς των υγειονομικών όμως δεν έχει τελειώσει. Φεύγουν από το νοσοκομείο αργά το απόγευμα. Εχουν συμπληρώσει ένα 24ωρο στη μονάδα. Αποχωρούν καταρρακωμένοι για να επιστρέψουν μία μέρα μετά, στις 8.00 για την πρωινή εφημερία η οποία ολοκληρώνεται τυπικά στις 2.30 το μεσημέρι αλλά πάντα κρατάει μέχρι νωρίς το βράδυ, 7, 8, ανάλογα, ενώ δεν προλαβαίνουν να δουν καθόλου τους ασθενείς τους στις κλινικές. Ξαναγυρνούν την επομένη για μία ακόμα πρωινή εφημερία και τη μεθεπομένη για τη γενική εφημερία.
Η ιδέα της κυβέρνησης για πρωινές εφημερίες στο Λεκανοπέδιο, σε ένα σύστημα που ήδη δούλευε στο «κόκκινο», είναι ανηλεής για ασθενείς και υγειονομικούς. Μέσα σε μία νύχτα, το υπουργείο Υγείας αποφάσισε και διέταξε στις 31 Οκτωβρίου 2024 ότι από την επόμενη μέρα, την 1η Νοεμβρίου, αλλάζει ο τρόπος εφημέρευσης των νοσοκομείων της Αττικής. Από μία γενική εφημερία κάθε τετραήμερο η συντριπτική πλειονότητα των νοσοκομείων της Αττικής βρέθηκε να εφημερεύει σε όλη την πρωινή βάρδια (8.00-14.30) καθημερινά, με εξαίρεση την ημέρα που έχουν γενική εφημερία και την επομένη. Και μιλάμε για την Αττική, στα νοσοκομεία της οποίας καταλήγει η μισή Ελλάδα που ζει στην πρωτεύουσα, αλλά και η μισή της άλλης μισής Ελλάδας αφού δεν υπάρχει ικανή περίθαλψη στην περιφέρεια!
Υποστελέχωση
Από την πρώτη στιγμή οι υγειονομικοί γνώριζαν ότι τα σχέδια της κυβέρνησης δεν θα δουλέψουν. Οτι όσο κι όπως κι αν «ανακατέψει» την τράπουλα το υπουργείο Υγείας με συνεχόμενες αλλαγές στην εφημεριακή διάταξη της Αττικής, θα δημιουργεί πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα ισχυρίζεται ότι θα έλυνε. Κι αυτό διότι «ο ελέφαντας στο δωμάτιο», το βασικό πρόβλημα, είναι η τραγική υποστελέχωση. Η ανάγκη για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού δεν μπορεί να κρυφτεί.
Οι εργαζόμενοι, τα χέρια του Εθνικού Συστήματος Υγείας δεν φτάνουν. Και γι' αυτό οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης είναι επισφαλείς. Στα νοσοκομεία της Αττικής όπου οι ασθενείς περιμένουν το λιγότερο 8 ώρες για να εξεταστούν και 15 και πλέον ώρες για να βρεθεί κρεβάτι, έρχεται και προσθέτει επιπλέον μέρες γενικής εφημερίας. Πρόσθεσε 16 ώρες γενικής εφημερίας στο τετραήμερο της εφημέρευσης από γενική σε γενική εφημερία. Ετσι, μέσα σε ένα τετραήμερο ένα νοσοκομείο έχει: μία ημέρα γενική εφημερία, την επόμενη μία ημέρα θα προσπαθεί να «μαζέψει τα κομμάτια του» και τις επόμενες δύο ημέρες εφημερεύει σε όλη την πρωινή βάρδια. Και μετά πάλι από την αρχή.
Οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί εντείνουν την ήδη αυξημένη πίεση στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, επιβαρύνουν τη λειτουργία των τμημάτων, υποβαθμίζουν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Ξεκινούν εφημερίες χωρίς κενά κρεβάτια στις κλινικές, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται αμέτρητα ράντσα: 40, 80, 100, 150 σε κάθε νοσοκομείο. «Ο τελικός στόχος είναι να μετατραπεί το ΕΣΥ σε μια απέραντη αποθήκη ψυχών, σε ένα εφημερατζίδικο που το μόνο που θα παρέχει είναι ένα δωρεάν κρεβάτι στα Επείγοντα, ενώ η υπόλοιπη λειτουργία του θα ιδιωτικοποιηθεί πλήρως», καταδεικνύει μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο Γιώργος Σιδέρης, πρόεδρος της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών-Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ).
Εναν χρόνο μετά την απόφαση του υπουργείου Υγείας η κατάσταση είναι «εκτός ελέγχου», περιγράφει ο πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ και κάνει λόγο για «συνθήκες πολέμου», με ξεχειλωμένα ωράρια, πετσοκομμένες αμοιβές. Την ίδια ώρα ο λαός συνεχίζει να προσέρχεται ασταμάτητα στο ΕΣΥ για πάσα νόσο, από ανάγκη, αφού δεν έχει άλλη επιλογή, δεν υπάρχει Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και δεν έχει να πληρώσει.
Μίζερη πραγματικότητα
Αυτή τη... βάρβαρη κανονικότητα -και μάλιστα καθημερινά- στα δημόσια νοσοκομεία μεταφέρει ο πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ και ξεκαθαρίζει: «Δεν είναι ότι είμαστε εμείς μίζεροι, μίζερη είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε ως εργαζόμενοι στο σύστημα Υγείας μαζί με τους ασθενείς μας». Τα οργανικά κενά γιατρών είναι περισσότερα από 6.500 και νοσηλευτών περισσότερα από 20.000, σύμφωνα με την Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), παρά τα στοιχεία που επικαλείται το υπουργείο Υγείας ότι δεν υπάρχουν ελλείψεις.
Οι νοσοκομειακοί γιατροί θεωρούν ότι οι αλλαγές στο εφημεριακό σύστημα της Αττικής έχουν θέσει τα νοσοκομεία σε μια κατάσταση συνεχούς εφημέρευσης και νέων εισαγωγών, με τους εργαζόμενους «στο κόκκινο» και τα ράντσα να πλημμυρίζουν τους διαδρόμους. Χρειάζονται επειγόντως προσλήψεις και πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Στα αιτήματά τους «διαχρονικά, οι κυβερνήσεις απαντούν αρνητικά, επικαλούμενες "δημοσιονομικούς περιορισμούς και κόφτες". Φαίνεται, έχουν άλλες διαχρονικές προτεραιότητες, όπως τις πολεμικές δαπάνες, και σχεδιασμούς. Την ίδια στιγμή, όμως, το κόστος αυτής της πολιτικής το πληρώνουν καθημερινά οι ασθενείς και οι υγειονομικοί», λέει ο Γ. Σιδέρης. «Είναι πλέον σαφές», καταλήγει, «πως αν δεν υλοποιηθούν αυτά τα μέτρα, όσες φορές και αν "ανακατευτεί η τράπουλα" στο εφημεριακό σύστημα, το αποτέλεσμα θα παραμένει το ίδιο - εξαντλημένοι γιατροί και νοσηλευτές, επικίνδυνες καθυστερήσεις στην περίθαλψη και ένα δημόσιο σύστημα Υγείας που λειτουργεί διαρκώς στα όρια».
Τα αιτήματα της ΕΙΝΑΠ
EΦΗΜΕΡΙΕΣ
Το αίτημα των νοσοκομειακών γιατρών είναι να καταργηθούν οι καθημερινές πρωινές εφημερίες και να εφημερεύουν όλα τα νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου μία φορά ανά τέσσερις ημέρες.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΕΣΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Μέτρα:
■ Αμεση υλοποίηση μαζικών μόνιμων προσλήψεων σε όλες τις ειδικότητες υγειονομικού προσωπικού
■ Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων
■ Ουσιαστική αναβάθμιση των υποδομών των νοσοκομείων
■ Δημιουργία νέου δημόσιου νοσοκομείου στην Ανατολική Αττική
■ Ουσιαστική ενίσχυση του ΕΚΑΒ
■ Ανάπτυξη πλήρως στελεχωμένων Κέντρων Υγείας αστικού τύπου με 24ωρη λειτουργία
■ Αύξηση των διαθέσιμων κλινών
■ Λειτουργία εξειδικευμένων κέντρων σε καθημερινή βάση για κρίσιμα περιστατικά
«Εξουθενωμένοι εργαζόμενοι και στοιβαγμένοι ασθενείς σε φρεσκοβαμμένους τοίχους»
Αννα Ψαρρού, νοσηλεύτρια, Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν»
Το «Αττικόν» εφημερεύει ανά 4 ημέρες με 24ωρη γενική εφημερία και είναι ένα από τα νοσοκομεία στην Αττική με τη μεγαλύτερη προσέλευση ασθενών κατά τη διάρκεια της εφημερίας, αφού οι ασθενείς που φτάνουν στο ΤΕΠ κυμαίνονται σε 800-1.200.
Το πρόσφατα πολυδιαφημισμένο ανακαινισμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) των 2.500 τ.μ., όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο, δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Δεν έλυσε το πρόβλημα της μεγάλης αναμονής των ασθενών που φτάνει τις 8 ώρες, δεν έλυσε το άθλιο καθεστώς των ράντσων, δεν έλυσε το πρόβλημα της τεράστιας υποστελέχωσης σε νοσηλευτικό προσωπικό.
Το νέο και μεγαλύτερο ΤΕΠ σημαίνει και αύξηση των αναγκών σε προσωπικό, αφού δημιουργήθηκαν επιπλέον πόστα, επιπλέον θέσεις αναζωογόνησης. Η πραγματικότητα όμως παραμένει ίδια και χειρότερη. Η υποστελέχωση και η εντατικοποίηση του προσωπικού αυξάνονται με επικίνδυνους ρυθμούς.
Ενδεικτικά το 2021 το νοσηλευτικό προσωπικό στο ΤΕΠ αριθμούσε 41 νοσηλευτές και σήμερα 26 με συνεχή μείωση. Ενώ για την κάλυψη των αναγκών της εφημερίας σε νοσηλευτικό προσωπικό, κόβονται άδειες, ρεπό, μετακινούνται νοσηλευτές από άλλα ήδη υποστελεχωμένα τμήματα και κλινικές. Δηλαδή εξουθενωμένοι, εργαζόμενοι-λάστιχο. Οι νοσηλευόμενοι ασθενείς σε ράντζα φτάνουν τους 130. Σε όλο το νοσοκομείο, μετά την ανακαίνιση έχει γίνει κανόνας η παραμονή ασθενών σε φορεία στον χώρο του ΤΕΠ για μέρες «εν αναμονή κλίνης» σε κάποιο θάλαμο ή και διάδρομο του νοσοκομείου.
Αυτό είναι το νέο, «καινοτόμο», «υπερσύγχρονο» ΤΕΠ. Εξουθενωμένοι εργαζόμενοι και στοιβαγμένοι ασθενείς σε φρεσκοβαμμένους τοίχους.
Για τη βελτίωση των συνθηκών και των παροχών υγείας των ασθενών και της εργασίας όλου του προσωπικού δεν φτάνουν μόνο τα ντουβάρια. Χρειάζονται κατεπείγουσες προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού και άμεση ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
«Ασθενείς ξεμένουν στα Επείγοντα πάνω από 12 ώρες μέχρι να βρεθεί κρεβάτι»
Στεφανος Αρχοντάκης Καρδιολόγος, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο»
Από την αρχή της εφαρμογής του νέου συστήματος εφημέρευσης έχουν διαμορφωθεί απαράδεκτες, τριτοκοσμικές και επικίνδυνες συνθήκες.
Η μετατροπή των ενδιάμεσων πρωινών ωραρίων μεταξύ των γενικών (ανά 4ήμερο) εφημεριών επίσης σε γενικές εφημερίες έχει οδηγήσει σε σοβαρή δυσλειτουργία του νοσοκομείου. Σοβαρό επακόλουθο της εφαρμογής του εφημεριακού αυτού συστήματος είναι ότι η κανονική γενική εφημερία ξεκινάει στο «Ιπποκράτειο» με περιορισμένο αριθμό διαθέσιμων κλινών οι οποίες έχουν καλυφθεί από τις πρωινές εφημερίες των προηγούμενων ημερών, λόγω του δυσανάλογα μεγάλου όγκου περιστατικών που προσέρχονται κυρίως μέσω του ΕΚΑΒ.
Ετσι μετά τη λήξη της γενικής εφημερίας (αλλά ακόμα και των ενδιάμεσων) τα περιστατικά επίσης συχνά «ξεμένουν» στο ΤΕΠ για πάνω από 10-12 ώρες μέχρι να «απορροφηθούν» σε κάποιο κρεβάτι οπουδήποτε στο νοσοκομείο. Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξυμένο στην Παθολογική Κλινική όπου η κατάσταση πολλές φορές καθίσταται μη διαχειρίσιμη.
Είναι αυτονόητο ότι η πολύωρη παραμονή των ασθενών στο ΤΕΠ, που ενδιάμεσα έχει κλείσει, δημιουργεί συνθήκες επισφάλειας για τη ζωή τους, καθώς δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κανονική νοσηλεία, ούτε ενδελεχής έλεγχος, παρά μόνο η βασική φροντίδα, ενώ τα περιστατικά δεν μπορούν να έχουν άμεση ιατρική παρακολούθηση, καθώς οι γιατροί δεν βρίσκονται στον ίδιο χώρο.
Ακόμα, αντικειμενικά ασκείται πίεση στους συναδέλφους για γρήγορα εξιτήρια των ήδη νοσηλευόμενων ασθενών, ώστε να αδειάσουν τα κρεβάτια για τους νέους ασθενείς που βρίσκονται στα ΤΕΠ αλλά και για να υπάρχουν κρεβάτια ώστε το νοσοκομείο να ξαναεφημερεύσει.
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί επιπλέον και σοβαρές αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις καθώς:
■ Η Παθολογική Κλινική αντιμετωπίζει τα διπλά περιστατικά με το ίδιο αριθμητικά ιατρικό προσωπικό,
■ Καταστρατηγούνται τα ωράρια ιδίως για τους ειδικευόμενους γιατρούς αφού για να αντιμετωπιστούν τα περιστατικά θα πρέπει εκ των πραγμάτων να εργάζονται αρκετές ώρες πάνω από το κανονικό ωράριο,
■ Η εκπαίδευση των ειδικευόμενων εξ αντικειμένου μπαίνει σε δεύτερο πλάνο, κάτι που σε συνδυασμό με την εξουθένωση έχει οδηγήσει σε παραίτηση περισσότερους από 10 ειδικευόμενους παθολογίας τον τελευταίο 1,5 χρόνο,
■ Η νοσηλευτική φροντίδα έχει δυσκολέψει ιδιαίτερα αφού όλα τα τμήματα του «Ιπποκράτειου» έχουν πλέον μετατραπεί σε μικτά με περιστατικά διαφόρων ειδικοτήτων,
■ Διαπιστώνεται σημαντική αύξηση της ενδονοσοκομειακής διασποράς των λοιμώξεων αφού περιστατικά με λοιμώξεις νοσηλεύονται σε κοινές πτέρυγες ή ακόμα και σε κοινούς θαλάμους με άλλους ασθενείς,
■ Τα ήδη υποστελεχωμένα τμήματα, όπως τα εργαστήρια και τα τμήματα ακτινοδιάγνωσης, επωμίζονται έναν τεράστιο όγκο δουλειάς,
■ Προκαλείται έλλειψη διαθέσιμων κλινών για τα τακτικά περιστατικά, π.χ. προγραμματισμένα χειρουργεία ή επεμβάσεις, τα οποία κάποιες φορές αναστέλλονται ή μετατρέπονται σε περιστατικά άνευ κλίνης ή στην καλύτερη περίπτωση ταλαιπωρούνται για ώρες μέχρι να βρουν κρεβάτι.
Συμπερασματικά το νέο σύστημα εφημέρευσης, του οποίου ζητάμε την άμεση απόσυρση, έχει οδηγήσει σε αδυναμία των υποδομών του «Ιπποκράτειου» να ανταποκριθούν στις σύγχρονες πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων.
«Ο λαλίστατος υπουργός να προσλάβει άμεσα μόνιμο προσωπικό»
Ελένη Μπάγια Παθολόγος, Γενικό Νοσοκομείο Αθήνας «Γ. Γεννηματάς»
Η κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Αθήνας «Γ. Γεννηματάς» μετά την αλλαγή του εφημεριακού καθεστώτος είναι εκρηκτική. Αποφασίστηκε η πρωινή εφημέρευση από τις 8 μέχρι τις 14.30 ενδιάμεσα των γενικών εφημεριών, ανατρέποντας το καθεστώς της διακομιδής επιλεγμένων περιστατικών μόνο με το ΕΚΑΒ που επικρατούσε μέχρι τότε. Αυτό έφερε συνθήκες χάους, αναμονών, ταλαιπωρίας και υπερεντατικοποίησης στο νοσοκομείο.
Κάθε 4 ημέρες στη γενική εφημερία προσέρχονται 800 με 1.000 άτομα. Η διεκπεραίωση των περιστατικών ολοκληρώνεται το απόγευμα ίσως και το βράδυ της επόμενης ημέρας. Τη μεθεπόμενη ημέρα από τη γενική εφημερία, αντί να δοθεί ο χρόνος και ο χώρος να μπορέσει το προσωπικό να ασχοληθεί σε ηρεμότερες συνθήκες να προσφέρει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, υποδέχεται εκ νέου εκατοντάδες περιστατικά (μέχρι και 250), χωρίς να υπάρχει ούτε δυνατότητα έγκαιρης αντιμετώπισης αλλά ούτε και διαθέσιμες κλίνες!
Το επιχείρημα του υπουργείου και της Υγειονομικής Περιφέρειας ότι με την καθημερινή εφημέρευση όλων των νοσοκομείων ο φόρτος εργασίας θα μοιραζόταν ισότιμα και δεν θα επικρατούσε το χάος των γενικών εφημεριών αποδείχθηκε μεγάλο ψέμα, αφού οι ασθενείς όπως και το ΕΚΑΒ επιλέγουν τα μεγαλύτερα νοσοκομεία, όπως το «Γ. Γεννηματάς» καθώς καλύπτεται από περισσότερες ειδικότητες.
Η ανυπαρξία Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, η λειτουργία Κέντρων Υγείας σε κάθε δήμο μέχρι το απόγευμα και χωρίς όλες τις ειδικότητες, ούτε με τον απαραίτητο εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο, οδηγούν απελπισμένους τους ασθενείς σε μεγάλα νοσοκομεία για πιο άμεση αντιμετώπιση.
Αποτέλεσμα της καθημερινής εφημερίας είναι η ταλαιπωρία των ασθενών, η αναμονή να βρεθεί κρεβάτι μέρες και η παραμονή τους είτε στο ΤΕΠ είτε σε ράντσα, με ευθύνη των γιατρών μάλιστα, είτε σε χώρους ακατάλληλους, όπως η πρώην βιβλιοθήκη που εύηχα αποκαλούν οι διοικούντες χώρο βραχείας νοσηλείας!
Παράλληλα τα ωράρια των γιατρών έχουν γίνει λάστιχο, το άγχος και η υψηλής έντασης εργασία οδηγούν σε παραιτήσεις νοσηλευτών και γιατρών γιατί οι συνθήκες αποβαίνουν εις βάρος και της εκπαίδευσης. Αυτά είναι τα αποτελέσματα υποχρηματοδότησης, υποστελέχωσης κι εμπορευματοποίησης της Υγείας που όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά εφάρμοσαν με απόλυτη σύμπνοια.
Ο λαλίστατος υπουργός που επισκέπτεται συχνά το νοσοκομείο -κάτω από ειδικές συνθήκες και προσυνεννόηση- καλό θα ήταν να προσλάβει μόνιμο προσωπικό, να αυξήσει γενναία τους μισθούς των υγειονομικών και να αναπτύξει πλήρως υγειονομικές δομές αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν για να διορθώσει εν μέρει και το «αμάρτημα» του κλεισίματος νοσοκομείων που βαραίνει τον ίδιο από προηγούμενη θητεία του.
Οσες αστυνομικές δυνάμεις και να επιστρατεύσει, όσο μοντάζ και να κάνει στις αναρτήσεις του για να παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα, η αλήθεια και η οργή πλέον δεν κρύβονται!
Δεν υπάρχουν σχόλια