Πέδρο Σάντσεθ: Χειραφέτηση

Η άρνηση του Πέδρο Σάντσεθ να χρησιμοποιηθούν οι βάσεις των ΗΠΑ στη χώρα του, αποτελεί πράξη προστασίας της Ισπανίας και της Ευρώπης. 

Γράφει οΓιώργος Λακόπουλος

15:34 - 04/03/2026Τελευταία ενημέρωση: 15:34 - 04/03/2026

«Περί όνους σκιάς» είναι η συζήτηση για την απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διεθνή σκηνή – ακόμη και στην τρέχουσα περίοδο υψηλής έντασης. Δεν απαντάει σε ένα απλό ερώτημα:

-Γιατί μια περιοχή του πλανήτη με έκταση 4, 2 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα, ΑΕΠ 18 τρισ. ευρώ, μερίδιο 14% του παγκοσμίου εμπορίου, αθροιστικές στρατιωτικές δαπάνες 380 δισ. ευρώ και πολεμική βιομηχανία με κύκλο εργασιών 190 δισ., συν 1,5 εκατομμύριο στράτευμα, παραμένει διεθνής κομπάρσος;

Καμία από τις διακινούμενες ερμηνείες δεν εξηγεί γιατί το γιγαντιαίο σχήμα δεν επηρεάζει ούτε μυρμήγκι έξω από τα όρια του.

Η απάντηση είναι απλή: δεν διαθέτει τα βασικά εργαλεία επιρροής: κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα. Ουδεμία χώρα έχει εκχωρήσει αντίστοιχες αρμοδιότητες στο κοινοτικό κέντρο.

Πώς θα υπάρχει αξιόπιστη κοινοτική διπλωματία αν δεν υποστηρίζεται από αντίστοιχο στρατό; Και πώς θα δημιουργηθεί χωρίς εκλεγμένο πολιτικό όργανο στο οποίο θα αναφέρεται;

Με άλλα λόγια: χωρίς Ομοσπονδιακή Ευρώπη, δεν θα έχουν ποτέ οι 27, κοινή πολιτική διεθνών σχέσεων και ασφάλειας.

Τα υπόλοιπα είναι φλυαρία για να αποφεύγουν τις ευθύνες τους οι αξιοθρήνητες πολιτικές ηγεσίες στις χώρες – μέλη που τα τελευταία χρόνια «πάγωσαν» την ομοσπονδοποίηση – και πολιτεύονται ερήμην των λαών.

Ο δεύτερος λόγος είναι η ανικανότητα αυτών των ηγεσιών, η εξάρτηση τους από οικονομικά συμφέροντα που «χορηγούν» την εκλογή τους και η υποταγή στον αμερικανικό παράγοντα, που ουδέποτε επιθυμούσε ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γι’ αυτό ενισχύει ευθέως την ευρωπαϊκή ακροδεξιά που έχει ένα βασικό αίτημα: να επιστρέψουν οι αποφάσεις στα εθνικά Κοινοβούλια. Δηλαδή, αποδυνάμωση και τελικά διάλυση της Ένωσης.

Την καθήλωση επιδεινώνει και η διαφθορά του διαποτίζει διαρκώς την ευρωπαϊκά όργανα – των οποίων η σύνθεσή δεν εγγυάται ομαλή και εμπροσθοβαρή κοινοτική πολιτική.

Ο «γαλλογερμανικός άξονας, επί Μακρόν και Σολτς – Μέρτς, μετέτρεψε μια ανίκανη υπουργό της Μέρκελ – υπόλογη για διαφθορά στη Γερμανία και στις Βρυξέλλες – σε ασύδοτη… ευρω-πρωθυπουργό!

Με τη σειρά της μεθόδευσε να ορίσουν οι ευρωδεξιές κυβερνήσεις ως επιτρόπους, ασήμαντα πρόσωπα του χεριού της.

Πχ ο ημέτερος Μητσοτάκης έστειλε έναν υπάλληλο και έναν… περιφερειάρχη. Συνεχίζοντας την πρακτική Σημίτη, που είχε στείλει μια δευτεροκλασάτη υφυπουργό της προσωπικής φράξιας του.

Στην προεδρία του Συμβουλίου, η παράδοση των μετριοτήτων, επιδεινώθηκε με έναν πολιτικό που έχασε την πρωθυπουργία στη χώρα του, για υπόθεση διαφθοράς. Κατά σύμπτωση, αυτή την περίοδο, ένας ακόμη εμπλεκόμενος σε εθνικό σκάνδαλο έχει την περιτροπής ευρωπροεδρία.

Σ’ αυτή την Ευρώπη, το μοναδικό φως ήλθε από την Ιβηρική χερσόνησο – σε πλήρη αντίθεση με την ομίχλη της υποτέλειας στον Τραμπ και της αδελφοποίησης με τον Νετανιάχου, στη νότια πλευρά της Βαλκανικής.

Ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας αρνήθηκε να συνταχθεί με την Αμερικανό-ισραηλινή κατάργηση του ΟΗΕ και του διεθνούς Δικαίου, στο Ιράν. Όπως είχε αντισταθεί και στην εξόντωση των Παλαιστίνιων στη Γάζα.

Το πάθημα των Ισπανών, όταν ακολούθησαν τον ξεπουλημένο «κυνηγό των χημικών του Σαντάμ» Μπλερ, έγινε μάθημα.

Η άρνηση του Πέδρο Σάντσεθ να χρησιμοποιηθούν οι βάσεις των ΗΠΑ στη χώρα του, αποτελεί πράξη προστασίας της Ισπανίας και της Ευρώπης.

Άμυνα στις συνέπειες της αποσταθεροποίησης που προκαλεί η αυθαίρετη χρήση «υπεροχής του πυρός», στη Μέση Ανατολή – με επιλεκτική στοχοποίηση καθεστώτων – από ένα παράφρονα και έναν εγκληματία…;

Είναι υποδειγματική πολιτική ενέργεια, αξιοπρέπειας και χειραφέτησης. Ακριβώς όπως προκύπτει από τον λόγο και το έργο όσων οραματίσθηκαν και σχεδίασαν την Ενωμένη Ευρώπη -πρωτίστως ως αντιπολεμική οντότητα…

ieidiseis.gr