Το «μόνο» της Intellexa (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Ο Ταλ Ντίλιαν, που το σύστημα Μητσοτάκη τον παρουσίαζε ως αποδιοπομπαίο τράγο, αποκάλυψε την αλήθεια για το Predator.
Υπάρχει μια ιδιαίτερα λεπτή ειρωνεία στο γεγονός ότι αυτός που χρειάστηκε να πει τελικά την αλήθεια για τους ηθικούς αυτουργούς, τους εντολοδόχους του σκανδάλου των υποκλοπών, δεν ήταν κάποιος που υπό το βάρος της ηθικής και πολιτικής ευθύνης «έσπασε». Δεν ήταν ας πούμε κάποιος από τους υπουργούς της κυβέρνησης Μητσοτάκη που παρακολουθούνταν από το Predator, αλλά ο Ταλ Ντίλιαν. Ο καταδικασμένος σε 126 χρόνια και 8 μήνες φυλάκισης ιδιοκτήτης της Intellexa, ο άνθρωπος που για χρόνια το σύστημα Μητσοτάκη επιχείρησε να παρουσιάσει ως τον βολικό αποδιοπομπαίο τράγο μιας ιδιαιτέρως σκοτεινής ιστορίας.
Τι είπε ο Ντίλιαν μιλώντας στο Mega και στην Δώρα Αναγνωστοπούλου; «Λειτουργούμε αυστηρά σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανονισμούς εξαγωγών, παρέχοντας τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου».
Κι αυτή η λέξη – «μόνο» – αρκεί για να καταρρεύσει το αφηγηματικό οικοδόμημα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχτιζε (και) με μιντιακή-επικοινωνιακή επιμονή τα τελευταία χρόνια. Γιατί αν η Intellexa που δεν έκανε μπίζνες με «ιδιώτες» αλλά συνεργαζόταν «μόνο» με κυβερνήσεις, τότε το ερώτημα δεν είναι πλέον το «ποιος» γενικώς και αορίστως παρακολουθούσε, αλλά το «ποια κυβέρνηση παρακολουθούσε».
Και όταν τεθεί – ήδη τίθεται – αυτό το ερώτημα, τότε καταρρέει και η γραμμή άμυνας της κυβέρνησης που τα φόρτωνε όλα σε κάποιο αόρατο «σύστημα», σε ορισμένες περιπτώσεις και σε «ξένους παράγοντες», κάθε φορά που η ευθύνη φαινόταν να πλησιάζει επικίνδυνα το Μαξίμου – δηλαδή το πρωθυπουργικό γραφείο.
Στη δίκη που διεξήχθη πρόσφατα πάντως, αποδείχθηκε ότι η εξαγωγή του Predator σε τρίτες χώρες, έγινε μέσω του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών. Δηλαδή, με τις «ευχές», με την συνδρομή της (τάχα ανήξερης) ελληνικής κυβέρνησης, του (επίσης δήθεν ανήξερου) Κυριάκου Μητσοτάκη. Άλλωστε στο πλαίσιο της δίκης, η Λίνα Κατσούδα, γραμματέας του επίσης καταδικασθέντα Γιάννη Λαβράνου, κατέθεσε πως εκείνη (με εντολή Λαβράνου) ήταν που επικοινώνησε με το υπουργείο Εξωτερικών. Με ποιο σκοπό; Για να εκδοθούν οι απαραίτητες άδειες εξαγωγής του λογισμικού παρακολούθησης σε τρίτες χώρες.
Παρεμπιπτόντως, όταν βγήκε στο φως της δημοσιότητας η ιστορία αυτή, ο Γιάννης Σμυρλής μετακινήθηκε από τη θέση του γραμματέα του υπουργείου και ανέλαβε διευθυντική θέση στη ΝΔ. Να σημειωθεί επιπροσθέτως ότι ο κ. Σμυρλής ουδέποτε κλήθηκε να καταθέσει για την υπόθεση από τη Δικαιοσύνη.
Στο κλασσικό έργο του, «Η Τυραννία στην Αρχαία Ελλάδα», ο Βρετανός ιστορικός Άντονι Άντριους περιγράφει τους τυράννους ως ηγέτες που σε εποχές κρίσης έχοντας την λαϊκή στήριξη, κατάφεραν να αναδυθούν στην εξουσία, παρακάμπτοντας όμως τους θεσμούς και συγκεντρώνοντας στα χέρια τους ανεξέλεγκτη δύναμη.
Στην σύγχρονη εκδοχή της, η «τυραννία» δεν ορίζεται από την αποτυχία της εξουσίας να παράσχει αγαθά και πλούτο στην κοινωνία. Πρωτίστως αποτυπώνεται μέσα από την άρνησή της να αποδεχτεί οποιοδήποτε έλεγχο. Κι αυτό ακριβώς συνέβη – και – στο σκάνδαλο των υποκλοπών.
Ο Ντίλιαν βάσει της δικαστικής απόφασης δεν είναι αθώος. Είναι ο ένας από τους 4 ιδιώτες που καταδικάστηκαν πρωτόδικα για την υπόθεση του σκανδάλου των υποκλοπών με ποινή φυλάκισης 126 χρόνων και 8 μηνών φυλακή – μαζί με τους Γιάννη Λαβράνο, Φέλιξ Μπίτζιο και Σάρα Χάμου. Όσα είπε όμως αναφορικά με το ποιοι ήταν οι πελάτες της Intellexa, θέτουν αμείλικτα ερωτήματα.
Και το Μαξίμου χρωστά απαντήσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια