Να κοπεί ένα ρουσφετολογικό πλοκάμι
Από την πρώτη μέρα που ξέσπασε η ιστορία με την Κοβέσι, υποστήριξα (και εδώ στα γραφτά μου και στις τηλεοπτικές μου εκπομπές) ότι θα ήταν προτιμότερο για το πολιτικό προσωπικό της χώρας να την εκλάβει ως ευκαιρία, παρά ως αφορμή σύγκρουσης. Ολίγον ρομαντική άποψη για να πάρει σάρκα και οστά, μέσα στο ναρκοπέδιο που λέγεται ελληνικό πολιτικό οικοσύστημα. Εδώ κάθε μέρα γίνεται η σφαγή του Δράμαλη, θα άφηνε η αντιπολίτευση ανεκμετάλλευτη μια τέτοια ευκαιρία εξ ουρανού; Και βέβαια, η κυβερνητική πλευρά δεν θα μπορούσε να μείνει δίχως γραμμή άμυνας, όταν μάλιστα σύσσωμη η αντιπολίτευση δίνει ρεσιτάλ υποκρισίας αναφορικά με το ρουσφέτι.
Δεν συμφωνώ με τις επιθέσεις στην Κοβέσι, η στόχευση τους είναι πολιτικά λάθος. Ακούγοντας όμως Πασόκους και Συριζαίους να ηθικολογούν με θράσος φτάνω στο σημείο να τις κατανοήσω. Δεν γίνεται να σε βαράνε οι αρχιερείς του ρουσφετιού και συ να κάθεσαι και να τις τρως αδιαμαρτύρητα. Κάτι πρέπει να πεις. Μα από την άλλη επιμένω, ότι όλο αυτό ήταν μια ευκαιρία για το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Ειδικά για τους βουλευτές.
Τον καιρό του πατέρα μου, υπήρχε βουλευτικό και υπουργικό μέσο για να μπει ένα παιδί στο πανεπιστήμιο. Θεσπίστηκαν οι εξετάσεις και έληξε αυτό. Τον καιρό της νεότητας μου, υπήρχε ρουσφέτι για την εισαγωγή σε στρατιωτικές σχολές ή στις σχολές της αστυνομίας, της πυροσβεστικής και του λιμενικού. Υπήρχε ρουσφέτι για να σου βάλει ο ΟΤΕ τηλέφωνο στο σπίτι. Ψηφιοποιήθηκε το τηλεφωνικό μας σύστημα, μπήκαν οι παραγωγικές σχολές στο σύστημα των πανελληνίων και έκλεισαν τα παράθυρα.
Μόλις πριν είκοσι χρόνια, υπήρχε τρομερό ρουσφέτι στις εφορίες και τις πολεοδομίες. Έγινε η ΑΑΔΕ και η ηλεκτρονική κατάθεση στοιχείων, ελαχιστοποιήθηκε έως μηδενίστηκε η φυσική παρουσία στις εφορίες, κόπηκε μαχαίρι και η πολιτική διαμεσολάβηση. Στις Πολεοδομίες ακόμα το παλεύουμε, αλλά και κει δεν επικρατεί η παλιά κατάσταση. Στα νιάτα μου, οι βουλευτές έσβηναν χιλιάδες κλήσεις της τροχαίας ή έβγαζαν άδειες δακτυλίου, σήμερα δεν υπάρχει αυτό.
Το παραδοσιακό ρουσφέτι κόβεται αφενός με μεταρρυθμιστικά μέτρα που μπλοκάρουν την μεσολάβηση και επιβάλλουν αντικειμενικά κριτήρια μαζί με ανεπηρέαστες λίστες προτεραιότητας, αλλά κόβεται παράλληλα και μ’ έναν άλλον τρόπο. Σαν τα πλοκάμια του χταποδιού. Ένα- ένα και με κάθε ευκαιρία, το αφαιρείς από το κυρίως σώμα.
Θαρρείτε πως οι παλιότεροι που ζητούσαν διορισμό στο δημόσιο ή διαμεσολάβηση στην εφορία ήταν λιγότερο απαιτητικοί και εκβιαστικοί απέναντι στους βουλευτές, σε σύγκριση με τους σημερινούς που θέλουν παράτυπες επιδοτήσεις; Όχι, το ίδιο ήταν. Έχετε ιδέα τι έγινε μέσα στο ΠΑΣΟΚ όταν φτιάχτηκε το ΑΣΕΠ του Πεπονή; Τον ρημάξανε τότε τον Σάκη. Πλην προσαρμόστηκαν άπαντες. Διότι είδαν ότι ο νόμος δεν έχει παραθυράκια, αλλά άκουσαν και τους βουλευτές να τους λένε κατηγορηματικά «δεν μπορώ».
Μπορεί ο αντιπολιτευόμενος βουλευτής σήμερα να θεωρεί ευκαιρία του την καταδίκη ενός συμπολιτευόμενου για μεσολάβηση, όμως αύριο που ο χαρούμενος θα βρεθεί στην εξουσία, θα δει το προθάλαμο του γραφείου του γεμάτο από ρουσφετάκηδες που απαιτούν τα ίδια. Και μπορεί σήμερα ο συμπολιτευόμενος να διαμαρτύρεται ότι αυτή η συζήτηση για τα πολιτικά γραφεία του κόβει πελατεία, αλλά αν επιτευχθεί η απάλειψη του φαινομένου η ζωή του θα γίνει πολύ πιο εύκολη.
Η ιστορία της Κοβέσι, των παρακολουθήσεων τηλεφώνων, του κρεμάσματος στα μανταλάκια όσων έκαναν μια μεσολάβηση αλλά και όσων την έλαβαν, μπορεί να είναι κατά περίπτωση άδικες για κάποιους βουλευτές, είναι όμως εν συνόλω μια καλή ευκαιρία να κοπεί άλλο ένα ρουσφετολογικό πλοκάμι. Δίνει την δυνατότητα τον βουλευτή, μόλις ακούσει το «αίτημα» να πει στον ψηφοφόρο, «αν το κάνω, κι εγώ θα καταστραφώ και συ θα πας φυλακή. Είδες τι έγινε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ;». Να δείτε που τότε, το αίτημα θα αποσυρθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια