Το δις εξαμαρτείν (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Θα επαναλάβει και ο κύριος Ανδρουλάκης, το ίδιο λάθος που διέπραξε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2023; Γιατί, αν πλέον εκ του αποτελέσματος κρίνει κάποιος αρνητικά τα σκανδαλώδη πεπραγμένα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η επίμονη άρνηση της Χαριλάου Τρικούπη εκείνη την εποχή να συζητήσει για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ του Αλέξη Τσίπρα αποδείχθηκε, εκτός από πολιτικό, και τεράστιο ιστορικό λάθος. Κι αν οι εκλογές του 2027 (αν γίνουν στην ώρα τους), θα διεξαχθούν με άλλο εκλογικό νόμο από εκείνον του 2023, η ανάγκη για την συνεννόηση των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Τα λάθη βέβαια, ακόμη και στην πολιτική, είναι ανθρώπινα, υποστηρίζουν οι πιο επιεικείς. Μόνο που και αυτοί όμως συμφωνούν πως τα επαναλαμβανόμενα λάθη παύουν να είναι λάθη – και είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Χθες στην δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega, πάνω-κάτω αποτυπώθηκε ξανά η γνωστή εικόνα που βλέπει κανείς εδώ και καιρό στο πεδίο των σφυγμομετρήσεων της κοινής γνώμης. Η ΝΔ παραμένει πρώτη, αλλά καταγράφει πλέον απώλειες. Την ίδια ώρα, το ΠΑΣΟΚ παρά τις μικρές ενέσεις ανόδου των ποσοστών του παραμένει πάνω-κάτω στα ίδια ποσοστά, καθώς ουδείς στην Χαριλάου Τρικούπη μπορεί να αιτιολογήσει με σοβαρότητα γιατί ένα δημοσκοπικό ποσοστό της τάξης του 15% είναι αρκετό για να τους βγάλει στους δρόμους να πανηγυρίσουν.
Από εκεί και πέρα (ή πιο κάτω) το… χάος. Πολυδιάσπαση των αριστερών δυνάμεων, ακροδεξιά, «ψεκασμένοι» κι άγιος ο θεός.
Υπήρχε όμως και μια κάρτα στην χθεσινή δημοσκόπηση που αξίζει να κρατήσει κανείς. Όχι τόσο σε επίπεδο απόλυτων αριθμών, αλλά ως τάση που εν πρώτοις έρχεται να καταγραφεί. Στο ερώτημα του δημοσκόπου λοιπόν για το ποιος είναι ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός, ενώ ο Μητσοτάκης παραμένει μεν πρώτος, στην δεύτερη θέση δεν βρίσκεται ο Ανδρουλάκης του δεύτερου δημοσκοπικά (στην πρόθεση ψήφου) ΠΑΣΟΚ, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας. Και μάλιστα πριν καν ο τελευταίος ανακοινώσει το νέο του κόμμα.
Προφανώς το δημοσκοπικό εύρημα δείχνει πολλά, ενώ οι πάντες, φίλοι και… οχτροί, παραδέχονται πως ο Τσίπρας με το «καλημέρα» είναι πολύ πιθανό όχι απλώς να συγκεντρώσει διψήφιο ποσοστό στην κάλπη, αλλά «ισχυρά διψήφιο ποσοστό» στην δεύτερη δεκάδα της κλίμακας – και το σημαντικότερο – με τάσεις ανοδικές.
Είναι σαφές πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν επιστρέφει με την προσδοκία της συμμετοχής στα κοινά, αλλά με στόχο να διεκδικήσει την διακυβέρνηση της χώρας. Και το ζητούμενο πλέον είναι εάν οι υπόλοιπες δυνάμεις του ευρύτερου αριστερού, προοδευτικού χώρου αντιλαμβάνονται πια την ιστορική ανάγκη του «μαζί», της ανάγκης δηλαδή δημιουργίας ενός ευρύτερου κοινού πολιτικού μετώπου, μέσα σε συνθήκες απολύτως οριακές και για την κοινωνία, αλλά και την χώρα.
Εν πολλοίς, στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το αντιλαμβάνονται. Το ίδιο συμβαίνει και στην Νέα Αριστερά – τουλάχιστον σε ό,τι αφορά σε αρκετά νεότερης ηλικίας, αλλά έμπειρα πολιτικά της στελέχη.
Στο ΠΑΣΟΚ όμως του Νίκου Ανδρουλάκη;
Αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις του προέδρου του, ο ίδιος φαίνεται αποφασισμένος να δώσει αγώνα… διμέτωπο. Απέναντι στον Μητσοτάκη, αλλά κι απέναντι στον Τσίπρα. Το «γιατί;» επιλέγει να κάνει κάτι τέτοιο, εξηγεί πολλά για τον Τσίπρα και το πώς τον αντιλαμβάνεται ως αντίπαλο (δηλαδή ως πολιτική απειλή για τον ίδιο και το κόμμα του, για να το πούμε απλά) ο Ανδρουλάκης.
Όσο για το ποιος βγαίνει κερδισμένος από την υιοθέτηση μιας τέτοιας τακτικής; Αυτό το ‘χει απαντήσει ήδη η Ιστορία. Ο Μητσοτάκης.
Και το τελευταίο πρέπει να το σκεφτεί πολύ καλά ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γιατί όπως στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, υπάρχει και το «δις εξαμαρτείν…».
Δεν υπάρχουν σχόλια