Εν Πολλαίς Σκανδάλοις (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- «Σας μιλώ από καρδιάς. Όποιος βουλευτής εκλέγεται με σταυρό, διατηρεί πολιτικό γραφείο και ισχυρίζεται πως δεν έχει κάνει ποτέ κάποια εξυπηρέτηση, είναι απλώς ψεύτης», δήλωνε χθες 6 Απριλίου 2026 ο… νυμφίος της Αριστείας Κυριάκος Μητσοτάκης. Παλιότερα όμως έλεγε άλλα. Όταν ακόμη ήταν νωπή η νίκη του στις εκλογές του 2019, έλεγε στις 6 Αυγούστου από το βήμα της Βουλής: «Τα αποτελέσματα τα ξέρουμε. Ρουσφέτια. Θύλακες παράπλευρης εξουσίας και συνήθως λάθος άνθρωποι, σε λάθος θέσεις. Σε αυτές τις παθογένειες επιχειρούν να απαντήσουν οι ρυθμίσεις μέσα από το επιτελικό κράτος. Αξιολογώντας τη δράση τους, παρέχοντας τους ψηφιακούς συμμάχους».
Πότε έλεγε αλήθεια και πότε έλεγε ψέματα ο επί – σχεδόν – επτά χρόνια πρωθυπουργός, 22 χρόνια βουλευτής και 10 χρόνια πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας;
Και τις δυο φορές ψέματα έλεγε, είναι η απάντηση.
Αφενός γιατί χθες επιχείρησε ξανά να κάνει διασπορά ευθυνών έπειτα από ακόμη ένα σκάνδαλο, αφετέρου διότι το 2019 κι ενώ ο φερετζές του επιτελικού κράτους και της «κανονικότητας» πουλούσαν ακόμη, η παράταξή του, το κόμμα του μισού δισεκατομμυρίου ευρώ δανεικών κι αγύριστων στις τράπεζες, ετοιμαζόταν να κάνει ακόμη ένα ρεσάλτο στα δημόσια ταμεία.
Και πως μπορεί να είναι διαφορετική η απάντηση, όταν πλέον είναι γνωστό πως αρκετοί βουλευτές της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσας κυβέρνησης Μητσοτάκη, ορισμένα μέλη της αλλά και κάποιοι κομματικοδιορισμένοι από αυτή στην διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, μεταχειρίστηκαν τον Οργανισμό ως λάφυρο της εκλογικής νίκης της ΝΔ; Κι αυτό, ενώ ταυτόχρονα είχαν μετατρέψει τα γραφεία τους σε… Κέντρα Εξυπηρέτησης Γαλάζιων Πολιτών, πραγματοποιώντας «μέρα μεσημέρι» μια καλά οργανωμένη λεηλασία των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων.
Απέναντι στην ρεμούλα κι αντί να την παραδεχθεί, ο πρωθυπουργός σκέφτηκε πως το δέον ήταν να παρουσιάσει «κάποιες ιδέες του» για το μερικό ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού. Να κοπεί και να ραφτεί δηλαδή το Σύνταγμα της χώρας, να αλλάξει τελικά το πολίτευμα του κράτους, στα μέτρα του Μητσοτάκη και των αρίστων του. Κι όλα αυτά για να… αντιμετωπιστούν οι παθογένειες. Το βαθύ πελατειακό κράτος δηλαδή, που για χρόνια οικοδομούσε η Δεξιά, αλλά έπαθε στερητικό σύνδρομο όταν απομακρύνθηκε από την εξουσία κατά την περίοδο 2015-19.
Σύμφωνα με τον πρωθυπουργικό νου λοιπόν, όποιος βουλευτής υπουργοποιείται θα παραδίδει την έδρα του στον επιλαχόντα της περιφέρειάς του και θα ξαναπαίρνει την έδρα του όταν παύεται από υπουργός, οπότε και ο επιλαχών θα αποχωρεί από την Βουλή. Θα μιλούσαμε βέβαια για αστείο, εάν τα πράγματα δεν ήταν πραγματικά τόσο σοβαρά. Σίγουρα πάντως, ως αστείο δεν το εξέλαβαν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας – εμπλεκόμενοι και μη στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αντιθέτως φάνηκαν να αιφνιδιάζονται, δίχως ταυτόχρονα να κρύβουν και την δυσαρέσκειά τους. Καταρχάς διότι η πρόταση για την εν λόγω μεταρρύθμιση που τους αφορά άμεσα, κατατέθηκε ερήμην τους, πριν συζητηθεί σε επίπεδο Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ακόμη και για τα μάτια του κόσμου. Επίσης, οι ίδιοι βουλευτές, για ευνόητους λόγους δε φαίνεται να συμφωνούν με την ιδέα του μερικού ασυμβίβαστου και τις διαρκείς εναλλαγές στην σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που προκαλεί η εφαρμογή του μέτρου.
Ο πρωθυπουργός προφανώς προτάσσει την πολιτική του επιβίωση έναντι όλων των άλλων. Συγχρόνως τζογάρει και στην έτσι κι αλλιώς ασθενή συλλογική μνήμη. Πόσοι θυμούντια άλλωστε πως στις 22 Οκτωβρίου 2025 δήλωνε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ ακριβώς το αντίθετο. Εκεί όπου εξηγούσε με επιχειρήματα μάλιστα, τους λόγους για τους οποίους διαφωνεί με το ασυμβίβαστο βουλευτών και υπουργών.
«Ξέφυγαν», θα πει ο πιο ψύχραιμος παρατηρητής των όσων – όχι και λίγων – συμβαίνουν αναφερόμενος στην επιτελική «γαλάζια συμμορία». «Ξέφυγε» έγραφε χθες σε τίτλο ρεπορτάζ και κορυφαία ιστοσελίδα με έντονη ροπή στη στήριξη των κυβερνητικών πεπραγμένων. Δεν αναφερόταν όμως στον Μητσοτάκη, αλλά στον Αλέξη Τσίπρα. Επειδή ο τελευταίος σχολιάζοντας τις εξελίξεις… τόλμησε να αποκαλέσει «πολιτικό απατεώνα», τον πρωθυπουργό.
Πώς να τον έλεγε;
Δεν υπάρχουν σχόλια