Ούτε νόμος, ούτε τάξη (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Ένα-ένα καταρρέουν πλέον τα κεντρικότερα «αφηγήματα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αποκαλύπτοντας καθημερινά πια το πραγματικό της πρόσωπο, πίσω από το μακιγιαρισμένο προσωπείο.
Το αφήγημα της «αριστείας» τελείωσε με την υπόθεση Λαζαρίδη, το αφήγημα των «φιλοευρωπαίων» έγινε κουρέλι από την εμπλοκή στελεχών της ΝΔ σε μια σειρά υποθέσεων, γιατί τίποτε το ευρωπαϊκό δεν έχει ούτε η εμπλοκή στελεχών, βουλευτών ή υπουργών σου σε σκάνδαλα όπως για παράδειγμα σε αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε η παραθεσμική τους αντιμετώπιση.
Μαζί με αυτά, προ πολλού έχει καταρρεύσει και το άλλο αφήγημα, αυτό της παράταξης της «πατριωτικής ευθύνης», γιατί μόνο ως ανεύθυνη – και κυρίως ως επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα – μπορεί να χαρακτηριστεί η σκανδαλώδης μονομέρεια που χαρακτηρίζει την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με την ασφυκτική πρόσδεση της χώρας στο άρμα των αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων.
Χθες, κατέρρευσε ακόμη ένα αφήγημα. Αυτό του «νόμου και τάξης». Σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση. Πάει κι αυτό. Και δεν πήγε περίπατο, αλλά έφτασε μέχρι την… Πάτρα, ενώ παραλίγο να πάει Στρασβούργο. Γιατί εκεί θα κατέληγε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο 89χρονος που την Τρίτη, μπούκαρε μέρα μεσημέρι στον ΈΦΚΑ στον Κεραμεικό κι άνοιξε πυρ στην καρδιά της Αθήνας τραυματίζοντας εργαζόμενους. Ενώ στη συνέχεια, πριν αναχωρήσει σαν κύριος για την Πάτρα, πέρασε μια… βόλτα κι από το Πρωτοδικείο της Αθήνας – σχεδόν μεσοτοιχία με την ΓΑΔΑ δηλαδή – για να ανοίξει κι εκεί, ξανά πυρ.
Τελικά ο 89χρονος συνελήφθη. Μόνο που η είδηση της ιστορίας αυτής, έχει και δυο πτυχές στις οποίες αξίζει να σταθεί κάποιος.
Η μία σχετίζεται με το προφανές. Με το αμείλικτο ερώτημα του «τι έκαναν οι Αρχές;», για την ακρίβεια «τι ΔΕΝ έκαναν;» με αποτέλεσμα ένας πάνοπλος ηλικιωμένος (με μια κοντόκανη καραμπίνα κι ένα 38άρι περίστροφο) να μπορέσει να κάνει εύκολα όπως αποδείχθηκε, ό,τι έκανε. Πως λειτούργησε όλος αυτός ο υποτίθεται καλολαδωμένος, «χρυσοχοϊδικός» μηχανισμός και οδηγηθήκαμε σε αυτό το ανεπανάληπτο φιάσκο για την Αστυνομία – από το οποίο θα μπορούσαμε να θρηνούμε νεκρούς;
Η απάντηση είναι απλή. Είναι σαφές πως η αστυνομία παραμένει προσανατολισμένη στην καταστολή και όχι στην ασφάλεια των πολιτών. Είναι εξαιρετικά καλή για παράδειγμα, στο να «ψεκάζει» και να δέρνει δια των ΜΑΤ γιατρούς, νοσηλευτές, δασκάλους και καθηγητές, ειδικά τα νέα παιδιά και γενικά όσους δεν κάθονται και τόσο… φρόνιμα γιατί διεκδικούν ένα καλύτερο μέλλον – ή για να συλλαμβάνει αναρχικούς. Και δεν είναι όπως έχει φανεί και… τόσο καλή στα υπόλοιπα, όπως για παράδειγμα στην αντιμετώπιση της λεγόμενης «βαριάς εγκληματικότητας», ακριβώς γιατί δεν είναι προσανατολισμένη πολιτικά, η δράση της προς αυτή την κατεύθυνση. Επιλογές είναι αυτές. Πολιτικές, το τονίζουμε αυτό. Και τα περί FBI και τα υπόλοιπα χολιγουντιανά του… Φαλήρου, είναι – προφανώς – για τους αφελείς.
Η δεύτερη πτυχή της ιστορίας αυτής με τον 89χρονο σχετίζεται, με το άλλο μεγάλο κυβερνητικό αφήγημα περί… «επιτελικού κράτους», που έχει καταρρεύσει κι αυτό.
Κατήγγειλε χθες εργαζόμενη στον ΕΦΚΑ, αμέσως μετά το περιστατικό: «Δεν γνωρίζω ακόμη για ποιο λόγο και με ποια αφορμή έγινε αυτό, αλλά θέλω να σας πω πως η έλλειψη προσωπικού και η έλλειψη κοινωνικών δομών – δίχως να θέλω να δικαιολογήσω καμία τέτοια πράξη (σ.σ. των πυροβολισμών) – φτάνουν τους ασφαλισμένους και τους εργαζόμενους σε τέτοιες καταστάσεις. Σε αυτό το καταδικαστέο συμβάν. (…) Είναι απαράδεκτες οι συνθήκες, φωνάζουμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια ότι υπάρχει έλλειψη προσωπικού, ότι έχουν δοθεί εκατομμύρια ευρώ σε προγράμματα, σε ιδιώτες, που στην ουσία δεν δουλεύουν. Καθυστερούμε περιμένοντας γύρω-γύρω μέχρι να πάρει μπρος το σύστημα, όταν έχουν δοθεί εκατομμύρια – το ξαναλέω αυτό – σε ανάδοχους και ιδιώτες».
Θυμάστε πόσο διαφημίστηκε – από την κυβέρνηση και τα φιλικά της ΜΜΕ – στο πλαίσιο της οικοδόμησης του αφηγήματος περί «επιτελικού κράτους» και το γεγονός πως ιδιώτες θα αναλάβουν την έκδοση των συντάξεων, ώστε «να μην ταλαιπωρούνται οι πολίτες»;
Και για να καταλήξουμε με το κεντρικότερο των κυβερνητικών αφηγημάτων: Αλήθεια, όλο αυτό, όλα αυτά που συμβαίνουν, είναι «κανονικότητα»;
Δεν υπάρχουν σχόλια