Να λες κι «ευχαριστώ!» (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- «Κουβά» πήγαν χθες όσοι στοιχημάτιζαν (ξανά) σε «αντάρτικο» εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. «Αντάρτικα» δεν γίνονται στην γαλάζια παράταξη, τελεία και παύλα. Και τις λίγες φορές που έχουν συμβεί, ποτέ δεν έχουν γίνει για λόγους που σχετίζονται με την λογοδοσία, με την διαφάνεια ή με την ορθή λειτουργία των θεσμών, τελικά την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας, παρά μόνο για την αλλαγή των ισορροπιών εντός του κόμματος.
Το «μασάζ» του Μαξίμου λοιπόν έπιασε τόπο, και την ίδια ώρα επικοινωνιακά βεβαίως, αντί της χθεσινής συζήτησης στη Βουλή και της ψηφοφορίας για την άρση ασυλίας των 13 βουλευτών της ΝΔ τα ονόματα των οποίων αναφέρονται στις δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, επικυριάρχησε η ανακοίνωση των μέτρων από τον κυβερνήτη Μητσοτάκη – και… όλα καλά!
Τουλάχιστον, μέχρι νεοτέρας.
Γιατί αφενός με ψίχουλα δεν χόρτασε ποτέ κανείς – παρά μόνο τα περιστέρια στην πλατεία Συντάγματος. Κι αφετέρου γιατί ενώ πάντα ένα κομμάτι της κοινωνίας θα αντιλαμβάνεται τα ψίχουλα ως «βοήθεια», στον αντίποδα υπάρχουν κι εκείνοι οι πιο υποψιασμένοι πολίτες που έχουν καταλάβει ότι εδώ δεν μιλάμε για «βοήθεια», αλλά για την επιστροφή μόνο ενός ελάχιστου μέρους των χρημάτων που η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους άρπαξε είτε μέσω της υπερφορολόγησης, είτε μέσω του ευρύτερου πλέγματος των οικονομικών της επιλογών.
Γιατί ως κυβερνήτης (ή ως επικεφαλής ενός συστήματος εξουσίας) προφανώς και κοροϊδεύεις τον κόσμο όταν αποφασίζεις να του επιστρέψεις μόλις 500.000.000 ευρώ σε «παροχές» από τα 12,1 δισεκατομμύρια ευρώ του πρωτογενούς πλεονάσματος. Παριστάνοντας μάλιστα κι από πάνω, τον Κυριάκο τον Δίκαιο.
«Με ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία», είχε πει κατά λάθος παλιότερα ο Μητσοτάκης. Αλλά έλεγε την αλήθεια. Κι εκτός από ζήτημα επικοινωνιακής διαχείρισης της κατάστασης, είναι και ζήτημα της πολιτικής νοοτροπίας που χαρακτηρίζει και διαπερνά ολόκληρο το σώμα της γαλάζιας παράταξης των όχι και τόσο «αρίστων».
Και το επιβεβαίωσε αυτό χθες και ο Κώστας Αχ. Καραμανλής. Ο οποίος επιχειρώντας με όρους επικοινωνίας να διαχειριστεί την δική του περίπτωση άρσης ασυλίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ουσιαστικά αποκάλυπτε την νοοτροπία με την οποία πολιτεύονται εκεί, «στης Δεξιάς τα μέρη».
Έξαλλος χθες, δεν άντεξε και κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής την… στοχοποίησή του. Γιατί – δεν είπε ψέματα σε αυτό, το εννοεί, αυτό πιστεύει – θεωρεί πως το πρόβλημα, δεν είναι η εμπλοκή του ονόματός του όχι σε μια δικογραφία (για τον ΟΠΕΚΕΠΕ), αλλά σε δύο (γιατί είναι κι εκείνη του εγκλήματος των Τεμπών), αλλά το γεγονός ότι τον λένε «Καραμανλή». Ότι κάποιοι… σκοτεινοί κύκλοι δηλαδή, επιβουλεύονται τον πολιτική του πορεία. Μια πολιτική πορεία με έντονα χαρακτηριστικά καριέρας, την οποία όμως είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν θα έκανε, ακριβώς εάν δεν τον έλεγαν «Καραμανλή».
Τι έκαναν από κάτω οι παραλίγο… αντάρτες της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας; Ζωσμένοι τα φυσεκλίκια της παραταξιακής υπερηφάνιας, τον καταχειροκρότησαν βέβαια – σχεδόν σαν ήρωα! Δείχνοντας για άλλη μια φορά το ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο της Δεξιάς στην Ελλάδα. Μιας παράταξης που λογίζει γόνους σαν τον Καραμανλή ως «στοχοποιημένους», καλύπτει σκάνδαλα με τον πιο κραυγαλέο και προκλητικό για την λογική τρόπο και βαφτίζει «παροχές» τα ψίχουλα που μοιράζει στους πολίτες.
Τους οποίους αντιμετωπίζει σαν… περιστέρια – που ψηφίζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια