Αλέξης Τσίπρας: Άλλος
Είναι αλήθεια ότι «το ραντεβού σου με την Ιστορία πρέπει να γίνει στην ώρα του». Αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι αυτά τα ραντεβού τα ορίζει η Ιστορία.
Κάθε πράγμα στον καιρό του, ο κολιός τον Αύγουστο και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, «προς τον Σεπτέμβριο» – όπως ήταν η ερώτηση στην οποία ο ίδιος απάντησε καταφατικά.
Αν όμως προκύψουν ως τότε εκλογές «θα είμαστε παρόντες». Ποιοι ακριβώς;
Όσοι το περίμεναν Μάϊο, βρίσκουν ότι πολύ το αργεί το «τιμημένο» – για να θυμηθούμε την ένδοξη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου το 2004, στην Πορτογαλία.
Ειδικά οι ενδιαφερόμενοι να πολιτευτούν, φοβούνται ότι σε περίπτωση επίσπευσης των εκλογών, κινδυνεύουν να μην γνωρίζουν τον… διπλανό τους στο ψηφοδέλτιο.
Προφανώς ένα κόμμα «δεν είναι start up» -όπως είπε- για να στηθεί στο πόδι. Αλλά η μέθοδος από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι, τείνει να οδηγήσει στο πάθημα του βοσκού με τον λύκο: θα το ανακοινώσει και δεν θα το πιστεύει κανείς.
Είναι αλήθεια ότι «το ραντεβού σου με την Ιστορία πρέπει να γίνει στην ώρα του». Αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι αυτά τα ραντεβού τα ορίζει η Ιστορία.
Αλλά, ειδικά σ’ αυτό το ραντεβού, που αφορά την αναγκαία «προσπάθεια ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου», γιατί δεν πήγε το 2019 -όταν είχε τη δύναμη του 32%- και το 2023 την άφησε στον… Κασσελάκη;
Περασμένα ξεχασμένα; Όχι ακριβώς. Γιατί ο πρώην Πρωθυπουργός επιστρέφει διαρκώς στα παλαιά -κι αυτήν τη φορά με αιφνιδιασμούς- που ανοίγουν συζητήσεις.
Με έμφαση είπε ότι, θα έπρεπε να είχε κλείσει ο ίδιος τις τράπεζες «την επομένη των εκλογών του Ιανουαρίου 2015» – για… λόγους διαπραγμάτευσης!
Νέα βερσιόν. Στην «Ιθάκη» δεν υπάρχει σχετική αναφορά – και ούτε είχε τεθεί από κανέναν τέτοιο θέμα. Δεν θα ήταν λογικό άλλωστε.
Όταν σου κλείνει ο Ντράγκι τις τράπεζες -όπως, σωστά, είπε- μπορείς να δικαιολογηθείς στους πολίτες. Όταν τις κλείνεις μόνος σου, ποιον τιμωρείς; Και γιατί δεν θα βγουν στους δρόμους εναντίον σου;
Κατά τα λοιπά στη μεταμεσονύκτια τηλεοπτική συζήτηση του πρώην Πρωθυπουργού -μετά από τρία χρόνια απουσίας σε πλατό- μάθαμε μόνο λίγα πράγματα.
– Πόσο καλή γνώμη έχουν γι’ αυτόν ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο Ενρίκο Λέτα, δυο ηθοποιοί και ένας απόστρατος της Πολεμικής Αεροπορίας. Τι γνώμη έχουν αρκετοί από τους παλιούς «συνοδοιπόρους του», δεν ακούσθηκε.
Τους «τιμάει» πάντως. Π.χ συνεχίσθηκε η απαξίωση του Σωκράτη Φάμελλου. Από το «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση» και το πατάρι του Παλλάς, δεν είναι ο «αντίπαλος που πρέπει να έχει στις εκλογές η ΝΔ».
Ας όψονται τα… μαθηματικά! Ακόμη και αν ο Φάμελλος συνασπισθεί με άλλους, «η λύση δεν βρίσκεται στην αριθμητική, αλλά στην πολλαπλασιασμό». Το πιάσαμε το υπονοούμενο.
Αλλά κάτι χειροπιαστό -πόσο μάλλον με ονόματα- για την πολιτική ταυτότητα και τα ιδεολογικά λάβαρα του εγχειρήματός του, δεν προέκυψε.
Απλώς επανέλαβε την παλαιά επιθυμία του να εκπροσωπήσει -μαζί και ταυτοχρόνως, που θα έλεγε ο Σαββόπουλος- τη «ριζοσπαστική Αριστερά, τη Σοσιαλδημοκρατία και τη πολιτική Οικολογία».
Λίγο δύσκολος συνδυασμός και μάλλον ανέφικτος. Ιδίως αν ο κεντρικός άξονας του κόμματός τους, θα διαμορφωθεί με παλαιούς του ΣΥΡΙΖΑ. Τον οποίο ο ίδιος είχε εντάξει στα γκρουπούσκουλα της «Ευρωπαϊκής Αριστεράς» του Ευρωκοινοβουλίου, παρότι το ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό κόμμα του άνοιγε τις πόρτες.
Ίσως η πιο εντυπωσιακή ατάκα της βραδιάς ήταν «Είμαι άλλος Τσίπρας». Αυτό που τον εμπόδιζε να βρίσκεται στη Βουλή -όπως ήθελαν οι ψηφοφόροι- για να απαντάει από το βήμα της στον Μητσοτάκη – όπως καλή ώρα ο Σαμαράς; Και ας ήταν και ο ίδιος…
Υ.Γ: Εννοείται ότι το υστερόγραφο της στήλης την περασμένη Τετάρτη 1η Απρίλιου, περί τριγωνικής επικοινωνίας Μητσοτάκη, Καραμανλή και Σαμαρά, για επιστροφή του τελευταίου στη ΝΔ, ήταν σπονδή στο έθιμο της ημέρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια