Ο Νίκος Ανδρουλάκης κάνει την δουλειά του
Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι η αντιπολίτευση και προσπαθεί να ρίξει την κυβέρνηση. Να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Μην ακούσουμε ηθικολογίες, περί δικαίου και αδίκου αγώνα. Ο αγώνας στην πολιτική έχει κτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Κυρίως αυτό! Τα υπόλοιπα είναι για το κήρυγμα της Εκκλησίας την Κυριακή. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε αφορμές, έδωσε «γήπεδο» στους αντιπάλους. Αν δεν είχαν δοθεί οι αφορμές, αυτήν τη στιγμή θα είχαμε μόνο το αξίωμα Βενιζέλου ότι οι κυβερνήσεις δεν κερδίζουν τρίτη συνεχόμενη θητεία. Διέξοδος;
Διέξοδος πάντα υπάρχει. Αρκεί να μπορέσει κανείς να δει την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι πολύ ξεκάθαρη: Η κυβέρνηση πρέπει να βρει τρόπο να σταματήσει να καταναλώνει σπάταλα και με βουλιμία το πολιτικό της κεφάλαιο. Λάθη έγιναν στο παρελθόν και μάλιστα σημαντικά. Και το μεγαλύτερο ίσως λάθος είναι ότι ακολούθησε μια λογική «διαχείρισης της εξουσίας» η οποία από τη μια απέτρεψε μεγάλες μεταρρυθμίσεις και από την άλλη επέτρεψε σημαντικούς και αναίτιους συμβιβασμούς. Για παράδειγμα, ο τρόπος με τον οποίον «έκλεισε» η υπόθεση Novartis δεν επούλωσε πληγές, αλλά επέτρεψε να ανασυνταχτούν οι δυνάμεις που «έστησαν» όλη την τότε αντιπολίτευση στον τοίχο.
Η κυβέρνηση οφείλει να βγει προς τα έξω και να πει την αλήθεια. Ποιους έχει απέναντι της και για ποιο λόγο. Να περιγράψει με απόλυτη σαφήνεια τι διακυβεύεται αυτήν τη στιγμή και από εκεί και πέρα ας αποφασίσει ο ελληνικός λαός. Ο πόλεμος φθοράς που γίνεται δεν πλήττει μόνο την κυβέρνηση, αλλά και την ίδια τη χώρα. Και ναι μεν δεν υπάρχει ηθικολογία στην πολιτική, αλλά υπάρχει κόστος. Κι είναι πλέον ώρα να αρχίσει να πληρώνει και η αντιπολίτευση για τα όσα απίθανα υποστηρίζει κάθε φορά.
Αν ο κ. Ανδρουλάκης χάσει τη μάχη με τον κ. Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ θα δοκιμάσει κάποιον άλλον στην ηγεσία του. Αυτή είναι η μάχη που δίνει ο κ. Ανδρουλάκης, για να μην ξεχνιόμαστε. Έχει φτάσει όμως σε τέτοιο σημείο τοξικότητας που ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται από την άλλη εγγυητής της ομαλότητας και της κανονικότητας! Αν χάσει, λοιπόν, ο κ. Ανδρουλάκης θα πάρει το καπελάκι του και θα φύγει. Αυτό που θα έχει μείνει είναι το αποτύπωμα μιας ρητορικής για ξυλόλια, χαμένα βαγόνια και άλλες ιστορίες επιλεκτικής μνήμης.
Αν χάσει ο κ. Μητσοτάκης δεν θα μείνει πίσω χάος. Το χάος μπορεί να δημιουργηθεί στη συνέχεια, εφόσον η αντιπολίτευση δεν έχει μια «καθαρή λύση». Ο κ Μητσοτάκης δεν είναι εύκολο να χάσει σε αυτήν τη φάση, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει ασφαλέστερη επιλογή. Αλλά δεν μπορεί να είναι αυτό το δια ταύτα της πολιτικής μας ζωής. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τα θέματα που προκύπτουν με μια λογική «καλής διαχείρισης» επειδή νομίζει ότι αυτό είναι αρκετό και με δεδομένη την κατάσταση στην αντιπολίτευση. Προσπαθεί, δηλαδή, να μην κάνει το μεγάλο λάθος. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Το έδειξαν οι δημοσκοπήσεις και το πόσο γρήγορα χάθηκε το κέρδος του τελευταίου τριμήνου. Αυτά γίνονται στιγμιαία, απότομα. Και για να μην συμβούν πρέπει να αφήνει κανείς την άμυνα και το ταμπούρι και να περνάει που και που στην επίθεση.
Θανάσης Μαυρίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια