Καθρέφτη, καθρεφτάκι τους (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Για να μην κοροϊδευόμαστε, γιατί πλέον είναι σαφές – και με όλους τους τρόπους. Τον εαυτό τους, το μενταλιτέ της παράταξής τους περιέγραφαν το 2015 οι «άριστοι» του Μητσοτάκη, όταν κατηγορούσαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους για ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Μπροστά στον «καθρέφτη καθρεφτάκι» τους, κάθονταν. Και αυτοθαυμάζονταν. Και τους θαύμαζαν και τα μέσα ενημέρωσης. Μέχρι να τους θαυμάσουν οι πάντες και το «τι γκόμενος είσαι εσύ;» να γίνει το σύγχρονο «Ωσαννά».
Και το έκαναν αφενός γιατί γνώριζαν πως οι πολιτικοί τους αντίπαλοι εκείνη την εποχή και το ηθικό πλεονέκτημα είχαν (αποδεδειγμένο πια) κι αφετέρου διότι ήξεραν καλά πως εάν τους αφήσουν «σε χλωρό κλαρί», να παραμείνουν δηλαδή στα πράγματα, τότε η επιστροφή των «νομίμων ιδιοκτητών της χώρας» στην εξουσία θα γινόταν μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση.
Τον εαυτό τους περιέγραφαν το 2015 οι «άριστοι» του Μητσοτάκη όταν μιλούσαν για «κατσαπλιάδες» αναφερόμενοι στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, ενώ το κόμμα τους χρωστά – όπως και το ΠΑΣΟΚ – περί το μισό δισεκατομμύριο ευρώ σε δάνεια που έχει λάβει από τράπεζες. Τον εαυτό τους περιέγραφαν επίσης όταν το 2015 μιλούσαν για τους μετακλητούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ενώ έπειτα από σχεδόν 7 χρόνια στην εξουσία έχουν μετατρέψει πλέον τον τόπο σε… γαλάζια λίμνη – ή μήπως σε βούρκο; Βολεμάτων, ρουσφετιών και διορισμών.
«Τους δικούς μας βάλαμε. Ε, ποιους να βάζαμε; Του ξένους;», έλεγε (την αλήθεια), ο Μάκης. Και μη ρωτάτε «ποιος Μάκης;».
Τον εαυτό τους περιέγραφαν το 2015, το μενταλιτέ της παράταξής τους αποκάλυπταν όταν σπεκούλαραν με κάθε ευκαιρία επάνω στον ανθρώπινο πόνο που γεννούσαν τραγωδίες. Κι εκμεταλλεύονταν την οργή – με στόχο να την μετατρέψουν σε ψηφαλάκια. Παριστάνοντας συγχρόνως τους «Ευρωπαίους», ειδικά τον καιρό του δημοψηφίσματος (αλλά κι αργότερα), την ώρα που σήμερα αποκαλύπτεται και το πόσο βαθιά είναι βουτηγμένοι – και – στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή πόσο βαθιά έβαλαν το χέρι τους σε ευρωπαϊκά κονδύλια σαν κομματάρχες ασπρόμαυρης ελληνικής ταινίας του ’60.
Τον εαυτό τους περιέγραφαν επίσης το 2015, το μενταλιτέ της παράταξής τους αποκάλυπταν, όταν κατηγορούσαν την τότε κυβέρνηση πως «παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη», ενώ σήμερα έχουν ξαμολύσει τον ακροδεξιό τους λαγό που εσχάτως παριστάνει τον φιλελεύθερο, αλλά και άλλους, για να λένε ανήκουστα πράγματα για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Τον εαυτό τους κοιτούσαν στον «καθρέφτη, καθρεφτάκι τους», όταν έλεγαν το 2015 πως φοβούνται μήπως «βγει η χώρα από το ευρώ». Αφού πρώτα όμως την χρεοκόπησαν, αλλά… περασμένα-ξεχασμένα αυτά. Και συστήνονταν ως η «επόμενη μέρα», ως η πολιτική παρέα (ή μήπως εσμός;) του «Ελλάδα 2.0», ως η παράταξη της «κανονικότητας».
Την τελευταία δεκαετία η χώρα πολιτικά κατάντησε το πεδίο μιας αδιανόητης, άνευ προηγουμένου, συστηματικής επιχείρησης διαστρέβλωσης όχι απλά της αλήθειας, αλλά της ίδιας της πραγματικότητας. Και οι πολίτες της, τουλάχιστον ένα μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος (από αυτούς που πήγαν μέχρι την κάλπη) πείστηκαν.
Πείστηκαν – στην καλύτερη περίπτωση – πως όντως αν ο πρωθυπουργός είναι γόνος πολιτικής φαμίλιας και «μιλάει καλά αγγλικά» ή εάν τα στελέχη της κυβέρνησης φοράνε καλά κοστούμια και γραβάτες, είναι βέβαιο πως τα πράγματα για την Ελλάδα, θα πάνε καλά. Και γράφω για όσους πείστηκαν στην «καλύτερη περίπτωση» γιατί υπάρχει και η «χειρότερη». Εκείνων που πείστηκαν πως με την (επ)άνοδο της Νέας Δημοκρατίας, θα ήταν κι εκείνοι καλεσμένοι στο πάρτυ.
Όσοι ήταν ωστόσο καλεσμένοι σε αυτά τα μικρότερης ή σχεδόν φεστιβαλικής κλίμακας… πάρτυ, είναι πια κι όσοι απέμειναν να υποστηρίζουν λυσσαλέα το «σύστημα Μητσοτάκη». Και μέχρι να πέσει, όχι σαν ώριμο αλλά σαν το πιο σάπιο πολιτικό φρούτο της Μεταπολίτευσης, θα δώσουν… ρέστα.
Και θα την δώσουν με τους ίδιους όρους. Στο πλαίσιο της αδίστακτα ιδιοκτησιακής αντίληψης που έτσι κι αλλιώς έχουν (και θα έχουν πάντα) για τη χώρα και βέβαια με την αλαζονεία που τους χαρακτηρίζει.
Ιστορικά, δεν είναι η πρώτη φορά που θα συμβεί. Και θα ξανασυμβεί. Όχι απλώς γιατί είναι ο Μητσοτάκης επικεφαλής της κυβέρνησης. Αλλά γιατί ο Μητσοτάκης και η παράταξή του, η Νέα Δημοκρατία δηλαδή, δεν είναι κάτι άλλο παρά η σύγχρονη, η… «2.0 εκδοχή» του τρόπου με τον οποίο κυβερνούσε πάντα η Δεξιά.
Κι αυτό καλό είναι οι πολίτες να το θυμόμαστε.
Δεν υπάρχουν σχόλια