Predatorgate: The non Watergate scandal
Το 1974, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον αναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω του σκανδάλου Watergate. Η διαδικασία ήταν επώδυνη, η κρίση βαθιά αλλά η δημοκρατία επέζησε ακριβώς επειδή υπήρχαν μηχανισμοί λογοδοσίας που λειτούργησαν από τη βούληση της εκτελεστικής εξουσίας.
Στην Ελλάδα, οι ίδιοι μηχανισμοί δεν υπάρχουν για τα μέλη της κυβέρνησης.
Το άρθρο 86 του Συντάγματος, στην τρέχουσα μορφή του, εξαρτάται από την ποινική δίωξη υπουργών από την ψηφοφορία της Βουλής. Στην αυτό σημαίνει: η κυβερνητική απόφαση αποφασίζει αν θα γίνει η ίδια με τα μέλη. Ο κύκλος είναι αδύνατο να σπάσει από μέσα.
Τα αποτελέσματα είναι ορατά:
Το Predatorgate έμεινε ατιμώρητο σε κυβερνητικό επίπεδο. Η τραγωδία των Τεμπών δεν οδήγησε σε καμία υπουργική ευθύνη. Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ διερευνάται σε επίπεδο υπαλλήλων, ενώ η πολιτική ευθύνη παραμένει στο απυρόβλητο, προστατευμένη από την εγχώρια δικαιοσύνη που ούτως ή άλλως δεν κινείται πρόθυμα σε καταλογισμούς ευθυνών για πολιτικά πρόσωπα.
Αυτή η αναφορά ζητά την άμεση αναθεώρηση του άρθρου 86, ώστε:
Η ποινική δίωξη υπουργών να μην εξαρτάται από κοινοβουλευτική άδεια.
Οι εισαγγελείς να έχουν αυτεπάγγελτη αρμοδιότητα.
Η παραγραφή να αναστέλλεται.
Η δημοκρατία δεν είναι μόνο εκλογές. Είναι και λογοδοσία. Χωρίς αυτή, κάθε ψήφος είναι κενή περιεχομένου.
Υπογράψτε, κοινοποιήστε για να σταματήσει η συνταγματική ατιμωρησία.
Δεν υπάρχουν σχόλια