Φαγητό για τους φοιτητές με 1 ευρώ την ημέρα!
Τι μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση για την ακρίβεια; Στη Γαλλία η κυβέρνηση αποφάσισε να διαθέσει φαγητό για όλους τους φοιτητές με 1 ευρώ την ημέρα! Στη βενζίνη θα μπορούσε να βάλει πλαφόν στην τιμή και να εισπράττει ένα σταθερό ποσό από τους ειδικούς φόρους και οι καταναλωτές να πληρώνουν έτσι μόνο την πραγματική αύξηση της τιμής! Θα είχαμε φθηνότερη τιμή στην αντλία. Λέμε τώρα εμείς! Δεν είμαστε δα και ειδικοί, όπως οι τόσοι και τόσοι τεχνοκράτες που πληρώνονται από τους φόρους των πληγέντων από την ακρίβεια πολιτών.
Η ακρίβεια είναι μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που δεν θα φύγει με το τέλος του πολέμου στο Ιράν, όποτε και όπως αυτό γίνει. Η εξισορρόπηση της κατάστασης θα γίνει έπειτα από καιρό. Κι υπάρχουν προϊόντα που επανέρχονται γρήγορα, όπως η τιμή της βενζίνης και άλλα που κουβαλάνε για περισσότερο καιρό ή και για πάντα την αύξηση της τιμής.
Στα πετρελαιοειδή, λοιπόν, είναι εύκολο ένα μέτρο όπως το πλαφόν. Το δημόσιο θα υπολογίσει να παίρνει τα έσοδα που έπαιρνε και στην περίοδο της ομαλότητας. Δηλαδή τα 0,70 € από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και τα υπόλοιπα τέλη που είναι σταθερά. Και να υπολογίζει και τον ΦΠΑ που σαν ποσοστό θα έπαιρνε με τις παλαιές τιμές προ κρίσης. Είναι δύσκολο να γίνει; Καθόλου! Αρκεί ο υπολογισμός της τιμής να γίνει από κάτω προ τα πάνω. Που θα επιτρέψει στο κράτος να εισπράττει ακριβώς τα ίδια έσοδα, αλλά να μην κερδοσκοπεί! Να μην κερδίζει από τους φόρους περισσότερα λόγω της αναταραχής. Αυτή είναι η διαφορά. Κι αυτό οι πολίτες σίγουρα θα το εκτιμήσουν. Αφού το πλαφόν, δεν θα επιτρέπει και την εκδήλωση κερδοσκοπίας από την πλευρά των επαγγελματιών. Η βενζίνη είναι από τα μεγάλα έξοδα ενός νοικοκυριού. Μην το ξεχνάμε.
Στα τρόφιμα τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Η ακρίβεια δεν είναι αποτέλεσμα μόνο των πολέμων, αλλά και της κλιματικής αλλαγής. Και ναι μεν δεν έχει κανείς την απαίτηση να πληρώσει ο κρατικός προϋπολογισμός φρούτα εισαγωγής, αλλά θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να ενισχυθούν οι οικονομικά ασθενέστεροι και ταυτόχρονα να καταπολεμηθούν οι παθογένειες της ελληνικής αγοράς που «φουσκώνουν» τις τιμές μέχρι το προϊόν να φτάσει στο ράφι.
Πρέπει να υπάρχει φαντασία, όσο και αν η εξουσία αντιπαθεί από την φύση της αυτήν την προσέγγιση. Η πρωτοβουλία των Γάλλων, για παράδειγμα, είναι μια κίνηση ουσίας που ανακουφίζει οικονομικά τους νέους ανθρώπους. Είναι άλλο πράγμα να σιτίζεται κάποιος με 30 ευρώ τον μήνα και άλλο με 150 και 300. Για να μην πούμε ότι εκεί υπάρχουν και φοιτητικές εστίες και έτσι αντιμετωπίζεται και το οξύ πρόβλημα της στέγασης. Κι εδώ υπάρχουν, αλλά ο θεσμός ναρκοθετείται από τη νοοτροπία οργανωμένων ομάδων που πιστεύουν ότι οι φοιτητικές εστίες τους ανήκουν. Άλλη συζήτηση αυτή, αν και όχι τόσο διαφορετική.
Καλά είναι τα κουπόνια, αλλά αυτά μοιάζουν περισσότερο με μια εύκολη λύση. Και στο τέλος δεν προσφέρουν και το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ούτε επί της ουσίας, αλλά ούτε και πολιτικά. Δεν ζητάει κάποιος από την κυβέρνηση να μοιράσει χρήματα. Ζητάει να μην εισπράξει περισσότερους φόρους λόγω της κρίσης. Δεν είναι δα και κάτι τόσο τρομερό!
Δεν θα κουραστούμε να γράφουμε για την ακρίβεια. Επειδή είναι το θέμα που απασχολεί και δικαίως όλους τους συμπολίτες μας. Εμείς δεν κουραζόμαστε. Ευχόμαστε να κουραστούν εκείνοι που σήμερα δεν κοπιάζουν για να προτείνουν ένα μέτρο, κάτι. Να δείξουν, τουλάχιστον, ότι συμπάσχουν. Ότι τιμούν την εντολή που τους έδωσε ο πρωθυπουργός με το χαρτοφυλάκιο που τους ανέθεσε…
Θανάσης Μαυρίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια