Γιατί το ΠΑΣΟΚ παλεύει για την 4η θέση
Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το πλούσιο παρασκήνιο πίσω από την άρνηση της θετικής ψήφου στην επανεκλογή Στουρνάρα για την Τράπεζα της Ελλάδος. Ο Γιάννης Στουρνάρας είναι σάρκα εκ της σαρκός του ΠΑΣΟΚ. Πιο ΠΑΣΟΚ πεθαίνεις! Γι αυτό άλλωστε και ο Γιάννης Στουρνάρας, ο υπουργός της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, κηρύχτηκε ο απόλυτος εχθρός από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τι έχουμε, λοιπόν, εδώ; Γιατί δεν προστατεύει το ΠΑΣΟΚ έναν δικό του άνθρωπο;
Στο ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν, τελικά, αν είναι υπερήφανοι για τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά ή όχι. Φαίνεται να τα έχουν χαμένα. Όχι μόνο δεν υπερασπίζονται τα πεπραγμένα τους, λες και δεν υπήρξε εκείνη η κυβέρνηση με υπουργό του ΠΑΣΟΚ τον Γιάννη Στουρνάρα, αλλά φαίνονται μετανιωμένοι για το γεγονός ότι δεν συνεργάστηκαν από τότε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάνε για κυβέρνηση των προοδευτικών δυνάμεων και προφανώς εννοούν την … ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, την Κωνσταντοπούλου, τον Βαρουφάκη. Με αυτά και με εκείνα παλεύουν για την τέταρτη θέση. Αυτοκτονούν με … φόρα!
Μόνο που στην περίπτωση του Γιάννη Στουρνάρα είναι κάτι περισσότερο από μια επιχειρούμενη διαγραφή αρχείων, όπως η συγκυβέρνηση. Ο Κεντρικός Τραπεζίτης διατηρεί άριστη σχέση με τον Μάριο Ντράγκι και σε κάθε περίπτωση αποτελεί μια πολιτική εφεδρεία σε περίπτωση μεγάλης εθνικής ή οικονομικής κρίσης. Η απαξίωσή του, διότι αυτό πραγματικά έγινε προχτές στη Βουλή, ακυρώνει το έργο του και επιχειρεί να πλήξει και την αξιοπιστία του. Σαν να υπάρχει κάποιος άλλος «υποψήφιος»! Ότι λογαριάζουν κάθε φορά χωρίς τον ξενοδόχο, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι ένα άλλο θέμα συζήτησης…
Τα πράγματα έγιναν ως εξής: Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Πάρις Κουκουλόπουλος πλέκει το εγκώμιο του κ. Στουρνάρα στη συνεδρίαση της Βουλής για την επανεκλογή του στη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Όλοι είναι σίγουροι ότι θα ψηφίσει ναι. Ο κ. Καρβουνόπουλος βγαίνει από την αίθουσα και επιστρέφοντας είναι ένας άλλος άνθρωπος, φανερά σκυθρωπός. Το «ναι» έγινε για κάποιον μυστήριο λόγο «παρών» και οι πληροφορίες λένε ότι αυτό το «παρών» ήταν απότέλεσμα συμβιβασμού. Ότι η εντολή Ανδρουλάκη προς τον βουλευτή του ήταν να ψηφίσει αρνητικά για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ. Οι πληροφορίες υποστηρίζουν ότι ο κ. Κουκουλόπουλος απείλησε με παραίτηση και έπειτα απ’ αυτό επήλθε ο συμβιβασμός για «παρών».
Οι αιτιολογίες που ακούστηκαν ήταν πολλές. Ότι δεν μπορούσε (γιατί άραγε) ο κ. Στουρνάρας να κάνει μία τρίτη θητεία. Την ίδια ώρα το ΠΑΣΟΚ δεν είχε πρόταση για τη θέση. Να πει, δηλαδή ότι δεν τους κάνει ο Γιάννης Στουρνάρας και προτείνουν τον τάδε. Τους ενδιέφερε μόνο να δείξουν ότι δεν θέλουν τον Στουρνάρα και να τραυματίσουν τη φήμη του. Τα κουκιά της κυβέρνησης ήταν αρκετά για την επανεκλογή Στουρνάρα. Η «επανάσταση» του κ. Ανδρουλάκη, λοιπόν, ήταν επί τούτου: Να αμαυρωθεί η πορεία του κ. διοικητή στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αυτό ήταν το πρακτικό όφελος σε αυτόβ τον «φόνο». Πρακτικά και πολιτικά δεν είχε κάποια άλλη αξία.
Αυτό που έχει, λοιπόν, ενδιαφέρον είναι ποιο σενάριο κρύβεται από πίσω. Πού θα φτάσει κάποιος ξετυλίγοντας αυτό το κουβάρι. Η αρχή του δεν ήταν η «πολιτική εκτέλεση» του κ. Στουρνάρα. Βρίσκεται στην απόφαση της σημερινής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να διαγράψει την εποχή της συγκυβέρνησης με τον Αντώνη Σαμαρά και να αναιρέσει τις αποφάσεις της Φώφης Γεννηματά για την πορεία του ΠΑΣΟΚ. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος. Γι αυτό άλλωστε και παλεύει στις δημοσκοπήσεις για την τέταρτη θέση.
Θανάσης Μαυρίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια