Το παλιό ψηλατάβανο αρχοντικό
08/05/2026 • 00:00
Ο Κώστας Καραμανλής δεν θα πάει στο συνέδριο της ΝΔ. Το εμπεδώσαμε. Εντάξει, δεν σκοπεύει να βλάψει το κόμμα που ίδρυσε ο μπάρμπας του και ο ίδιος διηύθυνε για χρόνια, ούτε θα υποστηρίξει το κόμμα Σαμαρά (έτσι είπε στην Ντόρα), μα από την άλλη είναι προφανές ότι δεν νομιμοποιεί τον Κυριάκο. Κι ας είναι ο Μητσοτάκης ήδη δέκα χρόνια αρχηγός στο κόμμα, επτά χρόνια πρωθυπουργός στη χώρα και με υψηλή την πιθανότητα να καταρρίψει κάθε προηγούμενο μεταπολιτευτικό ρεκόρ, κερδίζοντας τρίτη συνεχόμενη πρωθυπουργική θητεία.
Στα μάτια του Κώστα, παρείσακτος και προσωρινός είναι ο Μητσοτάκης. Όπερ κακώς εκσυγχρονίζει το οίκημα, καθώς δεν διαθέτει τίποτα περισσότερο από τα περιορισμένα δικαιώματα ενός ενοικιαστή, ίσως και καταληψία. Ιστορικός ιδιοκτήτης του μεγάρου είναι η λαϊκή δεξιά και το Καραμανλο-Σαμαρέικο, άρα απαραδέκτως ο Μητσοτάκης τολμά να το ανακαινίσει, γκρεμίζοντας τοίχους, βάφοντας προσόψεις ή εγκαθιστώντας οπτική ίνα και router για wi-fi.
Οι ιδιοκτήτες θέλουν το παλιό ψηλοτάβανο αρχοντικό, με τα περίτεχνα γύψινα του περασμένου αιώνα στη βάση των πολυελαίων, τα βαριά ξύλινα πορτοπαράθυρα που τρίζουν, τα ξεφτισμένα ακροκέραμα στις απολήξεις των κεραμιδιών και το υγρό δωματιάκι της υπηρετρίας (όχι υπηρέτριας) στο υπόγειο. Εντάξει, καθείς κατά την οπτική του επί των πραγμάτων. Κανένας δεν μπορεί να εμποδίσει έναν πρώην πρωθυπουργό να είναι ανήσυχος.
Διάβασα ότι προχθές, σε κάποιο αμπελο-οινικό συνέδριο, ο Καραμανλής κατακεραύνωσε την «ανυπόφορη πραγματικότητα» που ζει ο αγροτικός κόσμος της χώρας, καυτηριάζοντας την «αδιαφανή, ενίοτε σκανδαλώδη και πελατειακή διαχείριση των κοινοτικών ενισχύσεων». Προφανώς, εννοούσε ότι η σωστή διαχείριση είχε γίνει στους δικούς του πρωθυπουργικούς καιρούς, όταν ο υπουργός του Σωτήρης Χατζηγάκης είχε μοιράσει 500 εκατομμύρια στους αγρότες για να φύγουν απ’ τα μπλόκα, λεφτά που επιστρέψαμε αργότερα στα κοινοτικά ταμεία, με το πιστόλι στον κρόταφο και εν μέσω χρεωκοπίας. Για να μην ξεχνιόμαστε τα γράφω.
Η πλάκα είναι ότι πάντα, πίσω από κάθε στενοχωρημένο γέροντα που βλέπει τις εποχές να τον ξεπερνούν και μουρμουράει, συντάσσονται στα μουλωχτά κάποιοι νεότεροι που θεωρούν τον εαυτό τους ριγμένο, ελπίζοντας κάτι να αποκομίσουν από την αναμπουμπούλα που δημιουργεί η φασαρία του παππού. Αυτοί είναι και οι πιο επικίνδυνοι, καθότι ανιστόρητοι, συχνότατα και αδίστακτοι. Η δε ζημιά που κάνουν είναι υπόγεια και ύπουλη, όχι σαν αυτή του ηλικιωμένου, ο οποίος –τέλος πάντων- περιβάλλεται και από μια αχλή ιστορικής συμπάθειας που κάνει τη βαβούρα του στοιχειωδώς ανεκτή.
Δεν υπάρχουν σχόλια