Το ΠΑΣΟΚ με ποιον είναι; (Του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Σήμερα η Μαρία Καρυστιανού, ανακοινώνει – κι επίσημα – το κόμμα της, ενώ σε λίγες ημέρες, στις 26 Μαΐου, αναμένεται να κάνει το ίδιο και ο Αλέξης Τσίπρας. Δύο νέοι «παίκτες» στο πεδίο λοιπόν και οι ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό πρέπει να θεωρούνται βέβαιες, ενόψει εκλογών.
Το «κόμμα Καρυστιανού» φιλοδοξεί να καταλάβει ένα κομμάτι του χώρου, από εκείνον που ήδη καταλαμβάνουν κομματικοί σχηματισμοί οι οποίοι κινούνται δεξιότερα του Μητσοτάκη, ενώ απειλούνται σαφώς και όσοι «παίκτες» έχουν επιλέξει να πολιτεύονται στον πιο ευρύχωρο ιδεολογικά πλην όμως θολό πολιτικά πεδίο, του «αντισυστημισμό».
Την ίδια ώρα το «κόμμα Τσίπρα» θεωρείται βέβαιο πως θα προκαλέσει σεισμικές αλλαγές στον ευρύτερο αριστερό και προοδευτικό χώρο. Κι αυτό το γνωρίζουν καλά – πέραν των υπολοίπων – ειδικά στο δεύτερο δημοσκοπικά ΠΑΣΟΚ, του Νίκου Ανδρουλάκη.
Αλήθεια όμως, τι συμβαίνει στο ΠΑΣΟΚ;
Και το ερώτημα προκύπτει γιατί άπαντες γνωρίζουν το πώς θα κινηθεί η Χαριλάου Τρικούπη. Αλλά μόνο μέχρι τις κάλπες. Μετά από τις εκλογές όμως; Τι γίνεται μετά; Τι πρόκειται να συμβεί αφού κλείσουν κι απομακρυνθούν από τις κάλπες οι πολίτες; Με ποιους προτίθεται να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, αν τελικά δεν του βγει το σχέδιο να κερδίσει τις εκλογές και να πρωτεύσει «έστω με μια ψήφο διαφορά» όπως λέει; Με ποιους αποκλείει κάθε συνεργασία;
Στο τελευταίο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ προφορικώς – όχι όμως και γραπτώς – υπήρξε τελικά αλλά με τα χίλια βάσανα η δέσμευση πως το κόμμα δεν θα συνεργαστεί μετεκλογικά με την… Νέα Δημοκρατία. Αν και αποτελεί από μόνο του είδηση το γεγονός, δηλαδή το ότι ολόκληρο συνέδριο χρειάστηκε να ασχοληθεί με ζητήματα που θα έπρεπε να λογίζονται ως αυτονόητα, είναι απορίας άξιον το πως κορυφαία στελέχη του κόμματος, αφήνουν ξανά ανοικτό το ενδεχόμενο – ή τουλάχιστον καλλιεργούν υποψίες, πως όλα μπορούν να συμβούν.
Θέλουν ή δεν θέλουν λοιπόν στο ΠΑΣΟΚ να φύγει ο Μητσοτάκης από την εξουσία;
Τον κίνδυνο(!) να εγκλωβιστεί η παράταξη σε μια στείρα συζήτηση περί «προοδευτικής διακυβέρνησης» και συνεργασίας είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με άλλα νέα ή παλαιότερα αριστερά και προοδευτικά κόμματα, είχε επισημάνει εδώ και καιρό ο Γιάννης Μεϊμάρογλου.
Μέχρι που ήρθε και ο Παύλος Γερουλάνος για να δηλώσει πως στις επερχόμενες εκλογές εάν το ΠΑΣΟΚ είναι τελικά πρώτο, τότε θα συνεργαστεί με όσους συμφωνούν με το πρόγραμμά του. Συμπεριλαμβάνεται σε αυτούς η Νέα Δημοκρατία, εάν η τελευταία διαβάσει το εκλογικό αποτέλεσμα και με όρους πολιτικής επιβίωσής της και βάλει λίγο νερό στο δικό της προγραμματικό κρασί; Ο ίδιος ο Γερουλάνος πάντως, δεν έδωσε περισσότερες διευκρινήσεις.
Και η Άννα Διαμαντοπούλου όμως, που διαχρονικά εκφράζει πολύ συγκεκριμένες απόψεις επί του ζητήματος, διαμήνυσε πως η Νέα Δημοκρατία είναι αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ. Μέχρι πότε; Μα, μέχρι τις εκλογές. Μετά τις εκλογές; Τι θα είναι (και) για την Διαμαντοπούλου η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη ή του διαδόχου του;
Είναι σαφές πως στο ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται πως το αφήγημα στο οποίο επιμένει ο Νίκος Ανδρουλάκης «πρώτοι έστω και με μία ψήφο διαφορά», στοχεύει περισσότερο στην διατήρηση της καλής ψυχολογίας της ομάδας και δεν στηρίζεται τόσο στη βάση της πολιτικής πραγματικότητας. Το μαρτυρά άλλωστε και η δημοσκοπική «σταθερότητα» – ή η ακινησία αν προτιμάτε. Ταυτόχρονα όμως, βλέπουν στο ΠΑΣΟΚ πως η έλευση του κόμματος Τσίπρα, είναι εξαιρετικά πιθανό αν όχι βέβαιο, πως θα τους στοιχίσει την δεύτερη θέση απ’ την οποία περνάει και ο δρόμος για την ανατροπή των συσχετισμών σε επίπεδο εξουσίας.
Ο πολιτικός χρόνος κυλάει πιο γρήγορα πια. Και το ΠΑΣΟΚ πριν το ξεκαθαρίσει, θα πρέπει πρώτα το ίδιο να αποφασίσει τελικά τι είναι «στο εδώ και στο τώρα»: Ένα κόμμα κεντροβαρών αμφισημιών που διεκδικεί την εξουσία διαχειριζόμενο απλώς την αντιπολιτευτική του θέση ή ένα κόμμα που όντως επιθυμεί να αποτελέσει μέρος της προοδευτικής πολιτικής λύσης υπέρ των πολιτών για την επόμενη μέρα;
Δεν υπάρχουν σχόλια