Σκάνδαλο Υποκλοπών: Διώξεις κατά του Documento αντί για τους αυτουργούς των παρακολουθήσεων

Μια ξεχασμένη υπόθεση από το συρτάρι του Ισίδωρου Ντογιάκου γίνεται το όπλο για τη νέα επίθεση κατά της ερευνητικής δημοσιογραφίας 

11/05/2026, 10:43

Σε μια κίνηση που χαρακτηρίζεται από νομικούς και πολιτικούς κύκλους ως απροκάλυπτος αντιπερισπασμός, η ελληνική Δικαιοσύνη ανασύρει από το συρτάρι μια παλαιά υπόθεση προκειμένου να πλήξει την εφημερίδα Documento. Τη στιγμή που η κοινή γνώμη παρακολουθεί με σκεπτικισμό την αρχειοθέτηση του σκανδάλου των υποκλοπών, οι εισαγγελικές αρχές επιλέγουν να στραφούν κατά των δημοσιογράφων που έφεραν στο φως τις παράνομες παρακολουθήσεις, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για την ανεξαρτησία των θεσμών και το κράτος δικαίου στη χώρα.

Η σκοπιμότητα του τάιμινγκ

Η δικαστική έρευνα που παρέμενε παγωμένη από το 2022, με την υπογραφή του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρου Ντογιάκου, ενεργοποιήθηκε αιφνιδιαστικά στα τέλη Μαρτίου του 2026. Η αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Μαρία Παυλίδου παρήγγειλε επείγουσα συμπληρωματική εξέταση, ζητώντας εξηγήσεις από τον εκδότη Κώστα Βαξεβάνη και τον διευθυντή σύνταξης Θανάση Καραμπάτσο. Η κατηγορία αφορά τη δημοσιοποίηση ονομάτων στελεχών της ΕΥΠ σε ρεπορτάζ που αναρτήθηκαν πριν από τέσσερα χρόνια, παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη αποκάλυψη ήταν αυτή που επέτρεψε στην ΑΔΑΕ να ταυτοποιήσει τις υποκλοπές και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι πρώτοι υπεύθυνοι.

Η χρονική σύμπτωση της δίωξης με την οριστική αρχειοθέτηση της κεντρικής υπόθεσης των υποκλοπών από τον νυν εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τζαβέλλα, προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Ο κ. Τζαβέλλας, ο οποίος στο παρελθόν είχε την εποπτεία της ΕΥΠ και είχε εγκρίνει παρακολουθήσεις προσώπων που βρέθηκαν και στο στόχαστρο του Predator, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με το αίτημα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για παραίτηση, ενώ η υπόθεση ετοιμάζεται να πάρει τον δρόμο για τα ευρωπαϊκά δικαστήρια.

Τα δημοσιεύματα που ενόχλησαν και η επιλεκτική ευαισθησία

Το κατηγορητήριο εστιάζει σε δύο άρθρα του Νοεμβρίου του 2022, τα οποία αποκάλυπταν τη δράση στελεχών της ΕΥΠ. Το Documento είχε αναδείξει τότε την περίπτωση αναπληρωτή προϊσταμένου στην Πάτρα, ο οποίος φέρεται να παρακολουθούσε επιχειρηματίες και ποινικούς εκτός επίσημου πλαισίου, καταλήγοντας και ο ίδιος στόχος του Predator. Παράλληλα, είχε αποκαλυφθεί ο κομβικός ρόλος αξιωματικού της ΕΛΑΣ εντός της ΕΥΠ, η οποία φέρεται να υπέγραφε τις επίμαχες επισυνδέσεις.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η δικαστική έρευνα στρέφεται επιλεκτικά κατά του Documento, παρότι και άλλα μέσα ενημέρωσης είχαν αναφερθεί εκτενώς στα ίδια πρόσωπα. Η στάση αυτή ενισχύει την πεποίθηση περί στοχοποίησης της εφημερίδας, καθώς η αρχική παραγγελία του κ. Ντογιάκου το 2022 δεν αφορούσε την ουσία του σκανδάλου, αλλά τον τρόπο με τον οποίο οι πληροφορίες έφταναν στους δημοσιογράφους.

Τα παράδοξα της κρατικής «μυστικότητας»

Η προσπάθεια ποινικοποίησης της αποκάλυψης ονομάτων στελεχών της ΕΥΠ προσκρούει στην ίδια την κρατική πρακτική. Από έρευνα στα Φύλλα Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) προκύπτει ότι τα ονόματα, οι ιδιότητες, ακόμη και οι αριθμοί ταυτοτήτων υψηλόβαθμων στελεχών της υπηρεσίας δημοσιεύονται τακτικά και επίσημα, ειδικά όταν συμμετέχουν σε κυβερνητικές υποομάδες εργασίας για οικονομικά ζητήματα.

Επιπλέον, η «μυστικότητα» της υπηρεσίας φαίνεται να κάμπτεται συχνά από τους ίδιους τους πράκτορες. Αναφορές του 2022 περιέγραφαν κοινωνικές εκδηλώσεις σε νυχτερινά κέντρα, όπου στελέχη της ΕΥΠ διασκέδαζαν δημόσια μαζί με πολιτικά πρόσωπα, φωτογραφίζονταν και συμμετείχαν σε κληρώσεις δώρων. Την ίδια στιγμή, η ίδια η ΕΥΠ έχει καταδικαστεί με πρόστιμο από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων για παράνομη διαρροή προσωπικών δεδομένων υπαλλήλου της προς την πολιτική ηγεσία, αποδεικνύοντας ότι η προστασία του απορρήτου επικαλείται συχνά μόνο όταν πρόκειται για τον έλεγχο της εξουσίας.

Μια στρατηγική συγκάλυψης με βάθος χρόνου

Ο ρόλος του Ισίδωρου Ντογιάκου στην υπόθεση περιγράφεται ως ενορχηστρωτικός. Κατά τη θητεία του, κατηγορήθηκε για την υποβάθμιση των ερευνών, την παρεμπόδιση των ελέγχων της ΑΔΑΕ και τις απειλές προς τα μέλη της Αρχής με βαρύτατες ποινές. Παρόμοιες μεθοδεύσεις τού αποδίδονται και σε άλλες μεγάλες υποθέσεις, όπως η τραγωδία των Τεμπών και η υπόθεση Novartis.

Η τωρινή ανασύσταση της δικογραφίας κατά του Documento φαίνεται να αποτελεί το τελευταίο «χαρτί» σε μια προσπάθεια να αντιστραφεί το κλίμα, μετατρέποντας τους αποκαλυπτές του σκανδάλου σε κατηγορούμενους. Ενώ η Δικαιοσύνη σπεύδει να ζητήσει εξηγήσεις από τους δημοσιογράφους για την εκτέλεση του λειτουργήματός τους, η πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία που ενεπλάκη στις υποκλοπές παραμένει στο απυρόβλητο, αφήνοντας μια βαριά σκιά πάνω από τους θεσμικούς πυλώνες της χώρας.

Με πληροφορίες από το documentonews

koutipandoras.gr