Το TVXS έλαβε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επιστολή από ένα αναγνώστη του που έχει διατελέσει εισαγγελέας ή δικαστής και ο οποίος προχωρά σε πολύ συγκεκριμένες περιγραφές για τα όσα διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια στο εσωτερικό της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Δεν είμαστε σε θέση να εξακριβώσουμε την ακρίβεια των όσων αναφέρονται και δεν τα υιοθετούμε.  Αλλωστε οι απόψεις που δημοσιεύονται στο Tvxs εκφράζουν τον συγγραφέα τους- και όχι το site.

Ωστόσο, δεδομένου ότι τα όσα περιγράφονται άπτονται του δημοσίου συμφέροντος, θίγοντας τη λειτουργία της Δικαιοσύνης αλλά και την υπόθεση των υποκλοπών,  θεωρούμε πως η επιστολή πρέπει να δημοσιευθεί, με αποκλειστικό στόχο την ενημέρωση της κοινής γνώμης.

Όσοι κρίνουν πως θίγονται και θελήσουν να απαντήσουν στις εν λόγω αναφορές το TVXS θα τους δώσει ευχαρίστως και δεόντως το βήμα. 

Σκιαὶ ἐξουσίας καὶ ἐσωτερικῶν μηχανισμῶν εἰς τὸ εἰσαγγελικὸν σῶμα

Κύριε Κούλογλου,

Δὲν σᾶς γνωρίζω προσωπικῶς. Οὔτε καὶ σεις γνωρίζετε ἐμένα καὶ τοῦτο, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, ἀποτελεῖ τὴν μόνην ἐγγύησιν ἀξιοπιστίας, τὴν ὁποίαν δύναμαι νὰ σᾶς προσφέρω. Δὲν ὑφίσταται μεταξύ μας οὐδεμία παλαιὰ γνωριμία, οὐδεμία χάρις πρὸς ἐξόφλησιν, οὐδὲ συμφέρον τι πρὸς ἐξυπηρέτησιν. Ὑπάρχει μόνον αὕτη ἡ ἐπιστολή καὶ τὸ περιεχόμενόν της.

Σᾶς γράφω, ἀφοῦ σᾶς παρακολουθῶ ἐπὶ ἱκανὰ ἔτη. Ἔχω ἀναγνώσει πλῆθος τῶν δημοσιευμάτων σας ἀρκετὰ, ὥστε νὰ ἐκτιμήσω ὅτι δὲν ἀνήκετε εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνην τῶν δημοσιογράφων, οἵτινες ἀρκούνται εἰς τὴν ἀναπαραγωγὴν ἀνακοινώσεων. Ἐὰν σφάλλω, κλείσατε τὸν φάκελλον τοῦτον καὶ λησμονήσατέ τον. Ἐὰν δὲν σφάλλω, ἀναγνώσατέ με μετὰ προσοχῆς.

Δὲν θὰ σᾶς γνωστοποιήσω τὸ ὄνομά μου. Ἀρκεῖ νὰ γνωρίζητε ὅτι ὑπηρέτησα τὴν χώραν ἐκ θέσεως ἥτις μοι ἐπέτρεπε νὰ βλέπω πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ἴδῃ ὁ καθένας. Τριάκοντα ἔτη εἶναι πολλά· ἀρκετὰ διὰ νὰ μάθῃ τις νὰ διακρίνῃ τὸ ὀρθὸν ἀπὸ τὸ ἐσφαλμένον, τὸ καλὸν ἀπὸ τὸ κακόν.

Καὶ σᾶς γράφω διὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω περὶ τοῦ «κακοῦ» καὶ τοῦ «ἐσφαλμένου», τὰ ὁποῖα, ἐὰν δὲν ἐπισημανθοῦν καὶ δὲν ἀναδειχθοῦν, θὰ ἐξαπλωθοῦν καὶ θὰ διαχυθοῦν.

Ἀναγινώσκετε τὰς γραμμὰς ταύτας, διότι τινὲς πρῶην συνάδελφοι καὶ συμφοιτηταί μου φαίνεται ὅτι ἐλησμόνησαν ὅσα μᾶς ἐδίδασκεν ὁ ἀείμνηστος Ἰωάννης Μανωλεδάκης, ὁ σοφὸς δάσκαλός μας καὶ καθηγητὴς τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου εἰς τὸ Ἀριστοτέλειον Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἀσφάλεια δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιῆται ὡς δικαιολογία πρὸς περιστολὴν τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν.

Τινὲς ἐκ τῶν μαθητῶν τοῦ ἀειμνήστου Μανωλεδάκη, δικασταὶ καὶ εἰσαγγελεῖς μὲ πολυετῆ πλέον σταδιοδρομίαν, πράττουν συστηματικῶς τὸ ἀντίθετον. Ἀλλὰ, δυστυχῶς, τοῦτο εἶναι τὸ ἐλάχιστον…

Ὁ ἀείμνηστος Μανωλεδάκης δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ ποῦ θὰ κατέληγον τινὲς ἐκ τῶν ἀγαπημένων του φοιτητῶν. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ γίνω σαφέστερος.

Ὁ ἀφανὴς μηχανισμός

Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει διαμορφωθῇ ἐντὸς τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος εἷς ἄτυπος, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως ὀργανωμένος μηχανισμὸς ἐπιρροῆς, ἔχων ὡς κέντρον τὴν Εἰσαγγελίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὴν Ἕνωσιν Εἰσαγγελέων Ἑλλάδος, τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Πειραιῶς, καθὼς καὶ πρόσωπα κατέχοντα ἢ διεκδικοῦντα κρίσιμους θέσεις εἰς τὴν εἰσαγγελικὴν ἱεραρχίαν.

Πρόκειται περὶ συστήματος ἀλληλοϋποστηρίξεως καὶ ἐλέγχου, λειτουργοῦντος μετὰ μακροπροθέσμου σχεδιασμοῦ, ἐπιδιώκοντος οὐ μόνον τὴν κατάληψιν νευραλγικῶν θέσεων, ἀλλὰ καὶ τὴν διατήρησιν τῆς ἐπιρροῆς του εἰς βάθος χρόνου διὰ τῆς διαδοχῆς «ἡμετέρων» προσώπων.

Ἡ λειτουργία τοῦ μηχανισμοῦ τούτου ὁδήγησεν, κατὰ τρόπον συστηματικόν, εἰς ὑπηρεσιακὴν περιθωριοποίησιν ἱκανῶν καὶ θεσμικῶς ἀνεξαρτήτων εἰσαγγελικῶν λειτουργῶν, οἵτινες ἀσκοῦν μετὰ συνεπείας καὶ ἐπαρκείας τὰ καθήκοντά των, ἀλλ’ οὐκ ἐντάσσονται εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἰσορροπίας τοῦ συγκεκριμένου συστήματος.

Κεντρικὸν πρόσωπον τοῦ δικτύου τούτου φέρεται ὁ Χ, νῦν Ἀντεισαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου.

Ὁ Χ. εἶχε τὸ προνόμιον νὰ συνεργασθῇ μετὰ τοῦ ἀειμνήστου Λάμπρου Μαργαρίτου, καθηγητοῦ Ποινικοῦ Δικαίου καὶ Ποινικῆς Δικονομίας εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου, μεθ’ οὗ συνέγραψαν καὶ βιβλία. Ἀκαδημαϊκὸς δικηγόρος, μετὰ εἰσαγγελέως….

Περὶ τὸ ἔτος 2018, ὅτε ἔτι ὑπηρέτει ὡς Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν, ἀπεφάσισε νὰ δραστηριοποιηθῇ ἐνεργῶς εἰς τὴν Ἕνωσιν Εἰσαγγελέων Ἑλλάδος. Κατ’ ἐκεῖνην τὴν περίοδον εἶχε ἤδη ἀποκτήσει ἰσχυρὰς διασυνδέσεις ἐντὸς τοῦ σώματος, ἐνῶ πολλοὶ νεώτεροι συνάδελφοί του, ἀποβλέποντες εἰς εὐνοϊκὴν ὑπηρεσιακὴν μεταχείρισιν, τὸν ἀντιμετώπιζον ὡς πρόσωπον αὐξημένης ἐπιρροῆς, προσιτοῦ χαρακτῆρος καὶ ἐντόνου παρουσίας εἰς τὸν συνδικαλιστικὸν χώρον.

Διετέλεσεν εν συνεχεία Ἀντιπρόεδρος καὶ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως.

Δίπλα εἰς αὐτὸν τοποθετεῖται ὁ ἤδη συνταξιοδοτηθεὶς Ζ., ἐπίσης πρῶην Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Εἰσαγγελέων, καθὼς καὶ ὁμάς εἰσαγγελικῶν λειτουργῶν, οἵτινες, συμφώνως πρὸς τὰς αὐτὰς πηγάς, ἐλειτούργουν συντεταγμένως καὶ ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Χ.

Μεταξὺ τούτων ἀναφέρονται ὁ Ν. ἐκ Θεσσαλονίκης, στενὸς φίλος καὶ βασικὸς στρατηγικὸς συνομιλητὴς τοῦ Χ., ὁ Σ., ἐπίσης ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ ἐπὶ δύο θητείας γραμματεὺς τῆς Ἑνώσεως, ἡ Τ., ἥτις φέρεται διατηροῦσα στενὴν προσωπικὴν καὶ ὑπηρεσιακὴν σχέσιν μετὰ τοῦ Σ. καὶ ἀποτελοῦσα βασικὸν κρίκον συνέχειας τοῦ αὐτοῦ μηχανισμοῦ ἐντὸς τῆς Ἑνώσεως, καθὼς καὶ ὁ Κ., πρόσωπον μετὰ ἐντόνου παρασκηνιακῆς δραστηριότητος καὶ διαρκοῦς παρουσίας εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἰσορροπίας τῆς Ἑνώσεως καὶ τῶν μεγάλων εἰσαγγελιῶν.

Τὰ πρόσωπα ταῦτα ἐμφανίζονται ἐναλλασσόμενα διαχρονικῶς εἰς κομβικοὺς ρόλους, διατηροῦντα σταθερὰς ἐσωτερικὰς συμμαχίας καὶ λειτουργοῦντα ὡς συνέχεια τοῦ αὐτοῦ συστήματος ἐπιρροῆς καὶ διαδοχῆς ἐντὸς τοῦ εἰσαγγελικοῦ χώρου.

Ο σχεδιασμὸς ἦτο σαφὴς ἤδη ἐκ τῶν πρώτων χρόνων· ὁ Χ. νὰ προωθηθῇ τελικῶς εἰς τὴν θέσιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, συγχρόνως δὲ ὁ Σ. νὰ ἀναλάβῃ τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ ὁ Ν. τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Πειραιῶς.

Ἐπειδὴ δὲ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐπιλέγεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐθεωρεῖτο ὅτι βασικὴ προϋπόθεσις πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σχεδίου τούτου ἦτο ἡ οἰκοδόμησις σχέσεων ἐπιρροῆς, τόσον ἐντὸς τοῦ δικαστικοῦ σώματος ὅσον καὶ πρὸς κυβερνητικὰ κέντρα.

Τὰ πρόσωπα τοῦ συγκεκριμένου κύκλου ἀξιοποίησαν προσωπικὰς γνωριμίας καὶ διαύλους ἐπικοινωνίας μετὰ κυβερνητικῶν παραγόντων, κυρίως προερχομένων ἐκ Θεσσαλονίκης, ἵνα ἐνισχύσουν τὴν ἐπιρροὴν των εἰς τὰς ἐπερχομένας κρίσεις τῆς εἰσαγγελικῆς ἱεραρχίας.

Ἐν τῷ αὐτῷ πλαισίῳ, ὁ Χ., ὁ Ν., ὁ Κ. καὶ ὁ Σ. διετήρουν συχνὰς ἐπαφὰς καὶ μετακινήσεις πρὸς καὶ ἐκ Θεσσαλονίκης, ἐνῶ φέρονται ὅτι ἐταξίδευον κατ’ ἐπανάληψιν διὰ τῶν αὐτῶν πτήσεων μετὰ κυβερνητικῶν καὶ πολιτικῶν παραγόντων.

Ἡ εἰκὼν αὕτη ἐνίσχυσε, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ σώματος, τὴν αἴσθησιν ὑπάρξεως στενῶν διαύλων ἐπικοινωνίας καὶ πολιτικῶν προσβάσεων τοῦ συγκεκριμένου κύκλου, γεγονὸς συμβάλλον εἰς τὴν καλλιέργειαν ἀντιλήψεως περὶ αὐξημένης θεσμικῆς καὶ πολιτικῆς ἐπιρροῆς.

Αἱ σκιὰι εἰς τὴν ὑπόθεσιν Θεωδωρικάκου

Παλαιότεραι ὑποθέσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἐνεπλάκησαν οἱ προαναφερθέντες, προεκάλεσαν ἔντονον προβληματισμὸν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Δικαιοσύνης.

Ἰδιαιτέρως συζητεῖται ἡ ὑπόθεσις ἡ ἀφορῶσα τὰς καταγγελίας περὶ συγκαλύψεως τῆς ὑποθέσεως τοῦ υἱοῦ του τότε και νύν Ὑπουργοῦ , διὰ τὴν ὁποίαν δημοσιεύματα τοῦ Τύπου ἔκαμον λόγον περὶ σοβαρῶν εἰσαγγελικῶν καὶ ἀστυνομικῶν παρεμβάσεων.

Ὁ Σ., ὁ ὁποῖος φέρεται προοριζόμενος διὰ μελλοντικὴν ἡγετικὴν θέσιν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, εἶχε ὑπηρεσιακῶς ἐμπλακῇ εἰς πτυχὰς τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως.

Ὁ χειρισμὸς τῆς δικογραφίας ἐκείνης προεκάλεσε σοβαρὰς ἀντιδράσεις εἰς ἀνώτερον εἰσαγγελικὸν ἐπίπεδον, μετ’ ἀποτέλεσμα νὰ ἀσκηθῇ αὐστηρὰ κριτικὴ ὑπὸ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν διὰ τὸν τρόπον διαχειρίσεώς της.

Ἡ συγκεκριμένη ὑπόθεσις θεωρεῖται ἐνδεικτικὴ προτύπου λειτουργίας, καθ’ ὃ πρόσωπα συνδεόμενα μετὰ εὐαισθήτων ἢ πολιτικῶς ἐκτεθειμένων ὑποθέσεων οὐ μόνον δὲν περιθωριοποιοῦνται ὑπηρεσιακῶς, ἀλλὰ, τοὐναντίον, συνεχίζουν νὰ ἐνισχύουν τὴν θέσιν καὶ τὴν ἐπιρροὴν των ἐντὸς τῆς εἰσαγγελικῆς ἱεραρχίας

Ἡ μάχη διὰ τὴν Ἀθήναν

Κατὰ τὴν περίοδον 2022–2024, προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν ἦτο ὁ Ε. Ἀρχικῶς ὑπῆρχε πρόθεσις ἀνανεώσεως τῆς θητείας αὐτοῦ διὰ δύο ἔτι ἔτη, ἐξέλιξις ἥτις οὐσιαστικῶς θὰ ἀπέκλειε λοιπὰς ὑποψηφιότητας.

Κατ’ ἐκεῖνον ὅμως τὸν χρόνον, σοβαρὰ ποινικὴ δικογραφία, χειριζομένη ὑπὸ εἰσαγγελικοῦ λειτουργοῦ τοῦ τμήματος ποινικῆς διώξεως, φαίνεται ὅτι μετέβαλε τὰς ἰσορροπίας. Κατὰ πληροφορίας, ἡ ὑπόθεσις ἀφοροῦσε πρόσωπα συνδεόμενα μετὰ κυβερνητικῶν κύκλων, καὶ ἡ ἐξέλιξίς της προεκάλεσεν ἔντονον δυσφορίαν εἰς ἀνώτατον ἐπίπεδον.

Ἡ τότε Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου  ἀφήρεσε τὴν δικογραφίαν ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ χειριστοῦ αὐτῆς καὶ ἀνέθεσεν αὐτὴν εἰς τὸν Ζ., ὅστις μετὰ ταῦτα ἔθεσεν αὐτὴν εἰς τὸ ἀρχεῖον.

Παραλλήλως, διὰ νομοθετικῆς ρυθμίσεως ἀνεκλήθη ἡ δυνατότης παρατάσεως τῆς θητείας τοῦ Ε., γεγονὸς ὅπερ ὡδήγησεν εἰς νέαν διαδικασίαν ἐπιλογῆς προϊσταμένου διὰ τὴν Ἀθήναν.

Ἡ ἐξέλιξις αὕτη συνεδέθη μετὰ τῆς στάσεως, ἣν εἶχεν τηρήσει ὁ Ε. ἀπέναντι εἰς τὸν χειρισμὸν τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως, καθ’ ὅσον φέρεται ὅτι δὲν ἤσκησε πίεσιν οὐδὲ «νουθεσίαν» πρὸς τὸν εἰσαγγελικὸν λειτουργὸν τὸν χειριζόμενον τὴν δικογραφίαν, ἵνα ἀκολουθηθῇ ἑτέρα κατεύθυνσις.

Ἡ στάσις αὕτη προεκάλεσεν ἔντονον δυσαρέσκειαν εἰς ἀνώτερον ἐπίπεδον καὶ ἑρμηνεύθη ὡς ἔλλειψις συμμορφώσεως πρὸς τὰς ἐπιθυμητὰς ἐσωτερικὰς ἰσορροπίας.

Μάλιστα, συμφώνως πρὸς τὰς αὐτὰς ἀνεπιβεβαιώτους πληροφορίας, ἡ τότε Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου   φέρεται ὅτι προειδοποίησε τὸν Ε. μετὰ ἐντόνου ὕφους, ὅτι ἡ στάσις του θὰ εἶχεν συνεπείας, χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ ἀντιληφθῇ τότε τὸ εὖρος τῶν μελλουσῶν ἐξελίξεων.

Διὰ τοὺς ἐπικριτὰς τοῦ συστήματος, ἡ μεταγενεστέρα μεταβολὴ τοῦ νομοθετικοῦ πλαισίου καὶ ἡ μὴ ἀνανέωσις τῆς θητείας τοῦ Ε. θεωροῦνται ἐνδεικτικαὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν —κατὰ τὴν ἄποψίν των— ὑπηρεσιακαὶ καὶ θεσμικαὶ ἐξελίξεις δύνανται νὰ ἐπηρεάζωνται ὑπὸ ἐσωτερικῶν συγκρούσεων καὶ μηχανισμῶν ἐπιρροῆς.

Ἡ ἐξέλιξις αὕτη ἐθεωρήθη κρίσιμος, διότι ἡ Ζ., ἥτις ἐμφανίζετο ὡς ἰσχυρὰ ὑποψήφιος, εἶχεν ἤδη ἀποδεχθῇ ἀπόσπασιν εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν, χωρὶς —κατὰ πληροφορίας— νὰ γνωρίζῃ ὅτι τελικῶς θὰ ὑπῆρχε δυνατότης ὑποβολῆς ὑποψηφιότητος.

Οὕτως, ὁ Κ. ἔμεινεν οὐσιαστικῶς ἄνευ σοβαροῦ ἀντιπάλου καὶ ἐξελέγη προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν διὰ τὰ ἔτη 2024–2026, μετὰ σαφοῦς ὑποστηρίξεως ἐκ μέρους τοῦ προαναφερθέντος μηχανισμοῦ.

Μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων του, ὁ Κ. προέβη εἰς εὐρείας μεταβολὰς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς ὑπηρεσίας. Ἀπεμάκρυνε πλείστους ἀρχαιοτέρους εἰσαγγελικοὺς λειτουργοὺς ἐκ κρίσιμων ἐσωτερικῶν γραφείων καὶ διοικητικῶν θέσεων αὐξημένης ἐπιρροῆς καὶ τοποθέτησε νεωτέρους συναδέλφους, πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων συνδέοντο μεταξὺ των διὰ τῆς αὐτῆς ἐκπαιδευτικῆς γενεᾶς τῆς ΕΣΔΙ.

Ἡ εἰκὼν ἡ περιγραφομένη ὑπὸ τινων συναδέλφων εἶναι ἐκείνη μιᾶς ἐσωτερικῆς δομῆς μετὰ αὐξημένου ἐλέγχου εἰς τὰς τοποθετήσεις, τὰς ὑπηρεσιακὰς σχέσεις καὶ τὰς μελλοντικὰς ἰσορροπίας τῆς Εἰσαγγελίας Ἀθηνῶν.

Κατὰ τὰς αὐτὰς καταγγελίας, ἡ σημασία τῶν συγκεκριμένων τοποθετήσεων δὲν εἶναι μόνον ὑπηρεσιακή, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικῶς ἐπαγγελματική, καθ’ ὅσον τὰ ἐσωτερικὰ διοικητικὰ γραφεῖα καὶ αἱ θέσεις ἐπιτελικοῦ χαρακτῆρος θεωροῦνται ἰδιαιτέρως προνομιακαὶ ἐντὸς τῆς ὑπηρεσίας.

Ἀντιθέτως, οἱ εἰσαγγελικοὶ λειτουργοὶ οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν καθημερινὴν μάχιμον εἰσαγγελικὴν ἐργασίαν καλούνται νὰ διαχειρίζωνται ἰδιαιτέρως βαρὺν φόρτον.

Εἰς πολλὰς περιπτώσεις δὲν διαθέτουν ἴδιον γραφεῖον, ἀλλ’ ἐργάζονται εἰς κοινοχρήστους χώρους μετὰ πολυαρίθμων γραμματέων, ἐνῶ ἡ μηνιαία χρέωσις αὐτῶν δύναται νὰ περιλαμβάνῃ δεκάδας δικογραφιῶν προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως, ἀνακριτικὰς δικογραφίας πρὸς ὑποβολὴν προτάσεων εἰς δικαστικὰ συμβούλια, αὐτοφώρους διαδικασίας, ἐρεύνας καὶ συνεχῆ ἀκροαματικὰ καθήκοντα.

Συμφώνως πρὸς τὰς αὐτὰς πηγάς, ὁ ὄγκος τῆς ἐργασίας εἶναι τοσοῦτος, ὥστε πολλαὶ δικογραφίαι, πολλάκις ὀγκώδεις, συσσωρεύονται εἰς θυρίδας, ἐρμάρια, διαδρόμους ἢ κοινοχρήστους χώρους, ἐνῶ αἱ ὑπηρεσίαι εἰς τὰ ἀκροατήρια δύνανται νὰ φθάνουν εἰς ἰδιαιτέρως ὑψηλὸν ἀριθμὸν καθ’ ἕκαστον μῆνα.

Ἐπιπροσθέτως, σοβαραὶ ὑποθέσεις, οἷον θανατηφόρα τροχαῖα, ἰατρικαὶ ἀμέλειαι καὶ κακουργήματα ἐκδικαζόμενα εἰς τὰ Μικτὰ Ὀρκωτὰ Δικαστήρια, συχνὰ διακόπτονται καὶ συνεχίζονται κατὰ μεταγενεστέρας δικασίμους, μετ’ ἀποτέλεσμα ἡ ὑπηρεσιακὴ ἐπιβάρυνσις νὰ παρατείνεται ἐπὶ ἑβδομάδας ἢ καὶ μῆνας.

Ἀντιθέτως, ὅσοι τοποθετοῦνται ἐπὶ μακρὸν χρόνον εἰς συγκεκριμένα ἐσωτερικὰ γραφεῖα ἢ διοικητικὰ πόστα φέρονται ὅτι ἀπολαμβάνουν αἰσθητῶς εὐνοϊκωτέρας συνθήκας ἐργασίας, μετὰ περιορισμένης χρεώσεως δικογραφιῶν, ἐλαχίστης ἢ μηδενικῆς παρουσίας εἰς ἀκροατήρια, περιορισμένης συμμετοχῆς εἰς αὐτοφώρους διαδικασίας ἢ ἐπειγούσας ὑπηρεσίας καὶ σταθερωτέρου καθημερινοῦ ὡραρίου.

Ἰδιαιτέρα κριτικὴ ἀσκεῖται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ αὐτὰ πρόσωπα φαίνονται ἀνακυκλούμενα ἐπὶ σειράν ἐτῶν εἰς τὰς αὐτὰς προνομιακὰς θέσεις, ἄνευ οὐσιαστικῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς τῆς ὑπηρεσιακῆς ἐναλλαγῆς.

Κατὰ τοὺς ἐπικριτὰς τοῦ συστήματος, τοῦτο δημιουργεῖ συνθήκας ἐσωτερικῆς ἀνισότητος, ἐπαγγελματικῆς εὐνοίας καὶ ἀνίσου κατανομῆς τοῦ ὑπηρεσιακοῦ φόρτου μεταξὺ τῶν εἰσαγγελικῶν λειτουργῶν.

Ἡ κίνησις αὕτη ἑρμηνεύθη ὑπὸ ἀντιδρώντων κύκλων ὡς προσπάθεια δημιουργίας ἰσχυρᾶς ἐκλογικῆς βάσεως, ἐν ὄψει τῶν μελλοντικῶν ἐσωτερικῶν ἐκλογῶν, εἰς τὰς ὁποίας θεωρεῖται ὅτι θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἀνάδειξις τοῦ Σ. εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Εἰσαγγελίας Ἀθηνῶν.

Συμφώνως πρὸς τὰς αὐτὰς πληροφορίας, συνεκροτήθη βαθμηδὸν στενὸς πυρὴν νεωτέρων εἰσαγγελικῶν λειτουργῶν καὶ ἀποφοίτων τῆς ΕΣΔΙ, οἵτινες παρέμειναν εἰς θέσεις τῶν Ἀθηνῶν καὶ θεωροῦνται πολιτικῶς καὶ ὑπηρεσιακῶς συνδεδεμένοι μετὰ τοῦ συγκεκριμένου συστήματος ἐπιρροῆς.

Ὁ ἔλεγχος τοῦ Πειραιῶς

Παραλλήλως, εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὁ Ν. μετεκινήθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, μετὰ εἰσηγητοῦ τὸν Ζ.

Λόγῳ ἀρχαιότητος κατέστη αὐτομάτως προϊστάμενος τῆς ἐκεῖ Εἰσαγγελίας, μολονότι ὑπῆρχον ἄλλοι ἀρχαιότεροι ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν μετάθεσιν.

Ἡ ἐξέλιξις αὕτη ἐθεωρήθη ἰδιαιτέρως σημαντική, καθ’ ὅσον εἰς τὸν Πειραιᾶ ὁ προϊστάμενος δὲν ἐκλέγεται, ἀλλ’ ἀναδεικνύεται βάσει ἀρχαιότητος, γεγονὸς ἐξασφαλίζον μείζονα σταθερότητα ἐλέγχου.

Κατὰ τοὺς ἐπικριτὰς τοῦ μηχανισμοῦ, ὁ σκοπὸς ἦτο σαφής· ὁ ἔλεγχος τῶν δύο μεγαλυτέρων εἰσαγγελικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς χώρας — τῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ἐκλογικῆς ἐπιρροῆς καὶ τοῦ Πειραιῶς διὰ τῆς ὑπηρεσιακῆς ἀρχαιότητος — ὥστε, κατὰ τὸν χρόνον ἐπιλογῆς νέου Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, νὰ δύναται νὰ προβληθῇ εἰκὼν πλήρους κυριαρχίας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος.

Αἱ παραιτήσεις τοῦ 2026

Ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος τυγχάνουν καὶ αἱ ἐξελίξεις τοῦ Φεβρουαρίου 2026. Τότε, ὁ Χ. καὶ ὁ Σ. παρητήθησαν αἰφνιδίως ἐκ τῶν θέσεων, ἃς κατεῖχον εἰς τὴν Ἕνωσιν Εἰσαγγελέων Ἑλλάδος.

Ἡ χρονικὴ συγκυρία προεκάλεσεν ἔντονα σχόλια, καθ’ ὅσον ἡ παραμονὴ αὐτῶν εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Ἑνώσεως ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ἀσύμβατος πρὸς τὰς ἐπερχομένας θεσμικὰς καὶ ὑπηρεσιακὰς ἐπιδιώξεις των.

Πολλοὶ συνάδελφοί των ἐξετίμησαν ὅτι αἱ παραιτήσεις αὗται δὲν ἀπετέλεσαν πράξιν οὐσιαστικῆς ἀποστασιοποιήσεως, ἀλλὰ μέρος ὀργανωμένου σχεδίου, ἵνα ἀποκοπῇ τυπικῶς ἡ σύνδεσίς των μετὰ τοῦ συνδικαλιστικοῦ μηχανισμοῦ, ὀλίγον πρὸ τῶν κρισίμων διαδικασιῶν διὰ τὴν ἡγεσίαν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὰς ἐσωτερικὰς ἰσορροπίας τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος.

Συγχρόνως, συμφώνως πρὸς τὰς αὐτὰς πηγάς, εἶχε ἤδη διασφαλισθῇ ὅτι εἰς τὰς θέσεις, ἃς ἐγκατέλιπον, θὰ τοποθετοῦντο πρόσωπα πλήρως ἐντεταγμένα εἰς τὸ αὐτὸ σύστημα ἐπιρροῆς.

Ὡς χαρακτηριστικὰ παραδείγματα ἀναφέρονται ἡ ἀνάδειξις τῆς Χ., ἥτις περιγράφεται ὑπὸ τινων δικαστικῶν κύκλων ὡς «πνευματικὴ ἀδελφή» τοῦ Χ., εἰς ἡγετικὴν θέσιν τῆς Ἑνώσεως, καθὼς καὶ ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ρόλου τῆς Τ., ἥτις φέρεται διατηροῦσα στενὴν προσωπικὴν καὶ θεσμικὴν σχέσιν μετὰ τοῦ Σ. καὶ ἐνεργὸν παρουσίαν εἰς πάσας τὰς κρίσιμους ἐσωτερικὰς διεργασίας τοῦ χώρου.

Κατὰ τοὺς ἐπικριτὰς τοῦ συστήματος, αἱ ἐξελίξεις αὗται ἐνίσχυσαν τὴν αἴσθησιν ὅτι αἱ ἀποχωρήσεις τῶν Μ. καὶ Σ. δὲν ἐσήμαινον πραγματικὴν ἀπώλειαν ἐπιρροῆς τοῦ μηχανισμοῦ, ἀλλὰ ἀνακατανομὴν ρόλων μεταξὺ προσώπων τοῦ αὐτοῦ δικτύου, πρὸς διατήρησιν τῆς συνεχείας καὶ τοῦ ἐλέγχου εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς καὶ ὑπηρεσιακὰς ἰσορροπίας.

Ἡ Τ. φέρεται ἐπίσης τοποθετηθεῖσα εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν κατὰ τὴν προαγωγὴν αὐτῆς εἰς Ἀντεισαγγελέα Ἐφετῶν, μολονότι — συμφώνως πρὸς δικαστικὰς πηγάς — ὑπῆρχον ἀρχαιότεροι λειτουργοὶ μετακινηθέντες εἰς περιφερειακὰς ἕδρας, ὡς εἰς νήσους ἢ εἰς τὴν Πάτραν.

Ἡ τοποθέτησις αὕτη ἐσχολιάσθη ὑπὸ πολλῶν ὡς ἔτι μία ἔνδειξις προνομιακῆς μεταχειρίσεως προσώπων θεωρουμένων ἐντεταγμένων εἰς τὸν συγκεκριμένον μηχανισμὸν ἐπιρροῆς.

Ἡ ΕΣΔΙ καὶ οἱ νέοι εἰσαγγελεῖς

Σημαντικὸν στοιχεῖον τῆς ἐπιρροῆς τοῦ συστήματος θεωρεῖται καὶ ἡ παρουσία τοῦ Ε.Μ. εἰς τὴν Ἐθνικὴν Σχολὴν Δικαστικῶν Λειτουργῶν.

Ὁ Χ. διδάσκει εἰς τὴν ΕΣΔΙ ἤδη ἀπὸ ετών, ἐνῶ κατὰ τὰ τελευταία ἔτη ἐνεργὸν παρουσίαν ἀπέκτησε καὶ ὁ Ν.

Κατὰ τοὺς ἐπικριτὰς των, ἡ συνεχὴς ἐπαφὴ μετὰ νέων δικαστικῶν λειτουργῶν, ἤδη ἐκ τοῦ σταδίου τῆς ἐκπαιδεύσεως, δημιουργεῖ δίκτυα γνωριμιῶν, σχέσεων καὶ μελλοντικῶν ἐξαρτήσεων, τὰ ὁποῖα μεταφέρονται ὕστερον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῶν μεγάλων εἰσαγγελιῶν καὶ ἐπηρεάζουν τὰς ὑπηρεσιακὰς ἰσορροπίας.

Εἰς τὸ αὐτὸ πλαίσιον ἐντάσσονται καὶ αἱ πρόσφατοι τοποθετήσεις νέων εἰσαγγελικῶν λειτουργῶν μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἐκπαιδεύσεώς των εἰς τὴν ΕΣΔΙ.

Συμφώνως πρὸς πληροφορίας κυκλοφορούσας εἰς δικαστικοὺς κύκλους, ἐκ περὶ τοὺς εἴκοσι ἀσκουμένους εἰσαγγελικοὺς λειτουργούς, οἵτινες ὑπηρέτουν εἰς τὰς Ἀθήνας, παρέμειναν τελικῶς οἱ δεκαπέντε, ἀριθμὸς χαρακτηριζόμενος ὑπὸ τινων συναδέλφων ὡς ἰδιαιτέρως ὑψηλός, συγκριτικῶς πρὸς προγενεστέρας κατανομὰς.

Κατὰ τοὺς αὐτοὺς ἐπικριτάς, ἡ ἐξέλιξις αὕτη ἐνισχύει περαιτέρω τὴν δημιουργίαν σταθεροῦ πυρήνος νεωτέρων λειτουργῶν, οἵτινες ἔχουν ἤδη ἀναπτύξει στενὰς ὑπηρεσιακὰς καὶ προσωπικὰς σχέσεις μετὰ συγκεκριμένων κύκλων ἐπιρροῆς ἐντὸς τῆς Εἰσαγγελίας Ἀθηνῶν.

Ἡ ὑπόθεσις Σπίρτζη

Ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρουσα θεωρεῖται καὶ ἡ πρόσφατος ἀνάθεσις εἰς τὸν Ἀντεισαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου Χ τῆς αἰτήσεως ἀνασύρσεως ἐκ τοῦ ἀρχείου, ἣν ὑπέβαλε τὴν 7ην Μαΐου 2026 ὁ πρῶην Ὑπουργὸς Χρήστος Σπίρτζης σχετικῶς πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τῶν ὑποκλοπῶν.

Συμφώνως πρὸς δικηγόρους, ἡ αἴτησις ἐχρεώθη τὴν 13ην Μαΐου εἰς τὸν Χ., ὅστις καλείται πλέον νὰ εἰσαγάγῃ αὐτὴν εἰς τὸ ἁρμόδιον δικαστικὸν συμβούλιον, ἵνα κριθῇ δικαστικῶς.

Ἡ συγκεκριμένη ἐξέλιξις προεκάλεσεν ἔντονον συζήτησιν εἰς δικαστικοὺς κύκλους, δεδομένου ὅτι ὁ Χ. θεωρεῖται ἤδη πρόσωπον μετὰ αὐξημένης ἐπιρροῆς ἐντὸς τῆς εἰσαγγελικῆς ἱεραρχίας, συγχρόνως δὲ προβάλλεται ὡς πιθανὸς ὑποψήφιος διὰ τὴν ἡγεσίαν τῆς Εἰσαγγελίας τοῦ Ἀρείου Πάγου.

Οἱ ἐπικριταὶ αὐτοῦ ἐκφράζουν φόβους ὅτι ἡ ἀνάθεσις τοσαύτης εὐαισθήτου ὑποθέσεως εἰς πρόσωπον εὑρισκόμενον εἰς τὸ κέντρον θεσμικῶν καὶ ὑπηρεσιακῶν ἰσορροπιῶν δύναται νὰ δημιουργήσῃ ἐρωτήματα ὡς πρὸς τὴν εἰκόνα ἀνεξαρτησίας καὶ ἀμεροληψίας τῆς διαδικασίας.

Τινὲς μάλιστα ἐκτιμοῦν ὅτι ἐνδέχεται νὰ κινηθοῦν ἀρχικῶς περιορισμέναι διαδικαστικαὶ ἐνέργειαι, ἵνα δοθῇ ἡ ἐντύπωσις ἐνεργοποιήσεως τῆς ἐρεύνης, χωρὶς ὅμως νὰ ὑπάρξῃ οὐσιαστικὴ δικαστικὴ προώθησις τῆς ὑποθέσεως εἰς βάθος χρόνου.

Αἱ αὐταὶ πηγαὶ θεωροῦν πιθανὸν τὸ ἐνδεχόμενον ἡ ὑπόθεσις νὰ μεταφερθῇ μεταγενεστέρως εἰς ἕτερον εἰσαγγελικὸν λειτουργὸν ἢ νὰ ὁδηγηθῇ πάλιν εἰς ἀρχειοθέτησιν μετὰ τὴν ἐκτόνωσιν τῆς δημοσίας πιέσεως.

Πρόκειται, ἐν τούτοις, περὶ ἐκτιμήσεων καὶ ἀνησυχιῶν διατυπουμένων παρασκηνιακῶς καὶ οὐχὶ περὶ ἐπιβεβαιωμένων γεγονότων.

Οἱ λοιποὶ ὑποψήφιοι διὰ τὴν Εἰσαγγελίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου

Οἱ ἐπικριταὶ τοῦ Χ. σημειοῦν ἔτι ὅτι, παρὰ τὰς συνεχείς δημοσίας παρεμβάσεις τῆς Ἑνώσεως κατὰ καιροὺς διὰ ζητήματα Δικαιοσύνης, ὁ αὐτὸς, ὡς Πρόεδρος αὐτῆς, ἀπέφυγε συστηματικῶς πᾶσαν μετωπικὴν σύγκρουσιν μετὰ τῆς κυβερνήσεως, ὅσον χρόνον κατεῖχε ἡγετικὰς θέσεις.

Συγχρόνως, ἀναφέρεται ὅτι πρόσωπα τῆς ἐπιρροῆς αὐτοῦ τοποθετήθησαν εἰς καίρια πόστα, τόσον ἐντὸς τῶν εἰσαγγελιῶν, τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας καὶ τῆς Οἰκονομικῆς Εἰσαγγελίας, ὅσον καὶ εἰς διεθνεῖς θέσεις, ὡς εἰς τὴν EUROJUST καὶ τὴν ΜΕΑ.

Εἰς τὸ παρασκήνιον, πλείονες δικαστικοὶ λειτουργοὶ ἐπισημαίνουν ὅτι, ἐνῶ ὁ νῦν Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου. ὁλοκληροῖ συντόμως τὴν θητείαν αὐτοῦ καὶ φέρεται μὴ παρεμβαίνων ἰδιαιτέρως εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἰσορροπίας, ὁ Χ. ἐμφανίζεται ὅλο καὶ περισσότερον ὡς τὸ πρόσωπον συγκεντροῦν τὴν ἄτυπον ἐπιρροὴν εἰς τὸν τέταρτον ὄροφον τοῦ Ἀρείου Πάγου, λειτουργῶν ἤδη ὡς βασικὸς παράγων διαμορφώσεως συσχετισμῶν καὶ ἐξελίξεων.

Ἰδιαιτέραν συζήτησιν προκαλεῖ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι, παρὰ τὴν ἔντονον κινητικότητα ὑπὲρ τοῦ Χ., ὑπάρχουν ἀνώτεροι καὶ λίαν ἔμπειροι εἰσαγγελικοὶ λειτουργοί, οἵτινες θεωροῦνται ὑπὸ πολλῶν θεσμικῶς καὶ ὑπηρεσιακῶς καταλληλότεροι διὰ τὴν ἡγεσίαν τῆς Εἰσαγγελίας τοῦ Ἀρείου Πάγου.

Μεταξὺ τούτων ἀναφέρονται ἡ Μ.Γ., ὁ Β.Φ. καὶ ὁ Δ.Μ., πρόσωπα διαθέτοντα σημαντικὴν ὑπηρεσιακὴν διαδρομήν, ὑψηλὴν ἐκτίμησιν ἐντὸς τοῦ δικαστικοῦ σώματος καὶ μεγαλυτέραν ἀρχαιότητα εἰς τὴν ἐπετηρίδα.

Τὸ στοιχεῖον τοῦτο ἀποκτᾷ ἰδιαιτέραν σημασίαν, καθ’ ὅσον ὁ Χ. φέρεται εὑρισκόμενος μόλις εἰς τὴν δεκάτην τρίτην θέσιν τῆς ἐπετηρίδος διὰ τὴν θέσιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου.

Διὰ πολλοὺς δικαστικοὺς λειτουργούς, ἡ ἔντονος προώθησις τῆς ὑποψηφιότητός του, παρὰ τὴν ὕπαρξιν ἀρχαιοτέρων καὶ εὐρυτέρως ἀποδεκτῶν ὑποψηφίων, ἐνισχύει τὴν αἴσθησιν ὅτι ἡ διαδικασία δὲν ἐξελίσσεται ἀποκλειστικῶς βάσει θεσμικῶν καὶ ἀξιοκρατικῶν κριτηρίων, ἀλλὰ ἐπηρεάζεται καὶ ὑπὸ δικτύων ἐσωτερικῆς καὶ πολιτικῆς ἐπιρροῆς.

Αἱ θεσμικαὶ ἀρχαὶ καὶ ἡ πραγματικότης

Αἱ προαναφερθεῖσαι πρακτικαὶ προκαλοῦν ἔτι μείζονα προβληματισμόν, καθ’ ὅσον ἀντίκεινται εὐθέως πρὸς τὰς αὐτὰς θεσμικὰς ἀρχάς, ἃς διακηρύσσουν τόσον ἡ Ἕνωσις Εἰσαγγελέων Ἑλλάδος ὅσον καὶ ὁ Κανονισμὸς λειτουργίας τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν.

Συμφώνως πρὸς τὸ Καταστατικὸν τῆς Ἑνώσεως Εἰσαγγελέων Ἑλλάδος, βασικὸς σκοπὸς αὐτῆς εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς διαφανείας καὶ ἡ ἐφαρμογὴ διαφανῶν καὶ ἀξιοκρατικῶν κριτηρίων εἰς τὰς κρίσεις, προαγωγὰς, τοποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ ἀποσπάσεις τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, καθὼς καὶ ἡ προάσπισις τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς.

Εἰς τὸ αὐτὸ κείμενον γίνεται ἰδιαιτέρα μνεία εἰς τὴν ἀνάγκην διαφυλάξεως τοῦ κύρους τοῦ εἰσαγγελικοῦ λειτουργήματος καὶ ἀποτροπῆς πρακτικῶν ἀντιστρατευομένων πρὸς τοὺς σκοποὺς τῆς Ἑνώσεως ἢ προσβαλλουσῶν τὴν θεσμικὴν αὐτῆς ἀποστολήν.

Ἀντιστοίχως, ὁ Κανονισμὸς Ἐσωτερικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν προβλέπει ὅτι αἱ τοποθετήσεις, μετακινήσεις καὶ ἀναθέσεις καθηκόντων ὀφείλουν νὰ ὑπηρετοῦν τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς ὑπηρεσίας καὶ νὰ διενεργῶνται βάσει ἀντικειμενικῶν ὑπηρεσιακῶν κριτηρίων.

Ἰδιαιτέρα σημασία ἀποδίδεται ἐπίσης εἰς τὴν ἰσόρροπον κατανομὴν τῶν ὑποθέσεων, τὴν ἀποφυγὴν συγκεντρώσεως ἐπιρροῆς καὶ τὴν διασφάλισιν τῆς ἐσωτερικῆς λειτουργικῆς ἰσορροπίας ἐντὸς τῆς Εἰσαγγελίας.

Διὰ τοῦτο, πλείονες δικαστικοὶ λειτουργοὶ θεωροῦν ὅτι ἀνακύπτει σοβαρὸν ζήτημα συμβατότητος αὐτῶν πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς ἀξιοκρατίας, τῆς θεσμικῆς οὐδετερότητος, τῆς ὑπηρεσιακῆς ἰσότητος καὶ τῆς ἐσωτερικῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος.

Ἡ δημιουργία ἀτύπων μηχανισμῶν ἐπιρροῆς, ἡ εὐνοϊκὴ μεταχείρισις συγκεκριμένων ὁμάδων λειτουργῶν, ἡ παράκαμψις ἀρχαιοτέρων συναδέλφων καὶ ἡ συστηματικὴ ἀναπαραγωγὴ ἐσωτερικῶν δικτύων ἐξουσίας συνιστῶσι φαινόμενα νεποτισμοῦ καὶ ἐσωτερικῆς χειραγωγήσεως, ἀσύμβατα πρὸς τὸν θεσμικὸν ρόλον, ὃν ὀφείλει νὰ ὑπηρετῇ ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχή.

Αἱ ἀντιστάσεις ἐντὸς τοῦ σώματος

Ἤδη ἤρξαντο νὰ διαμορφοῦνται καὶ αἱ ἐπόμεναι ἰσορροπίαι διὰ τὰ προσεχῆ ἔτη, μετὰ νέων προσώπων προωθουμένων βαθμηδὸν πρὸς μελλοντικὰς ἡγετικὰς θέσεις, γεγονὸς ἐνισχῦον τὴν αἴσθησιν ὑπάρξεως μακροχρονίου μηχανισμοῦ διαδοχῆς καὶ ἐλέγχου ἐντὸς τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος.

Ὅμως, παρὰ τὴν ἔντονον ἐπιρροὴν ἡ ὁποία ἀποδίδεται εἰς τὸ συγκεκριμένον δίκτυον, ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις καθ’ ἃς τὸ σῶμα φαίνεται νὰ ἀντιδρᾷ.

Χαρακτηριστικὸν παράδειγμα θεωροῦνται αἱ ἐκλογαὶ τοῦ Ἐφετείου τὸ 2025, ὅπου — παρὰ τὴν φερομένην στήριξιν τοῦ συστήματος πρὸς συγκεκριμένην ὑποψηφιότητα — ἐξελέγη τελικῶς πρόσωπον ἀνεξάρτητον, ἔντιμον καὶ θεσμικῶς ἀκέραιον.

Ἰδιαιτέραν συζήτησιν προεκάλεσε τότε καὶ ἡ ἔντονος κινητοποίησις τῆς Τ. εὐθὺς μετὰ τὴν προαγωγὴν καὶ τοποθέτησίν της εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν.

Συμφώνως πρὸς δικαστικοὺς κύκλους, αὕτη ἀνέπτυξε ζωηρὰν προεκλογικὴν δραστηριότητα ὑπὲρ τῆς ὑποψηφιότητος, ἣν ἐστήριζεν τὸ συγκεκριμένον σύστημα ἐπιρροῆς, ἀξιοποιοῦσα προσωπικὰς γνωριμίας καὶ διασυνδέσεις ἤδη διαμορφωθείσας διὰ τοῦ αὐτοῦ κύκλου προσώπων.

Κατὰ τὰς αὐτὰς πληροφορίας, εἰς κατ’ ἰδίαν συνομιλίας φέρεται ὅτι ὑπεστήριζεν πῶς, ἐὰν ἐπεκράτει ἡ συγκεκριμένη πλευρά, ἠδύνατο νὰ διαμορφωθῇ μακροχρόνιος κυριαρχία εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἐκλογικὰς διαδικασίας καὶ εἰς τὰς ἐπιλογὰς προϊσταμένων διὰ πολλὰ ἔτη.

Διὰ πολλοὺς δικαστικοὺς λειτουργούς, τὸ ἀποτέλεσμα ἐκείνης τῆς διαδικασίας ἀπετέλεσεν ἔνδειξιν ὅτι σημαντικὸν μέρος τοῦ σώματος ἐξακολουθεῖ νὰ ἀντιστέκηται εἰς λογικὰς μηχανισμῶν καὶ ἐσωτερικῶν ἐξαρτήσεων.

Κατακλεὶς

Ἐὰν ἀποφάσισα νὰ γράψω τὰς γραμμὰς ταύτας, δὲν τὸ ἔπραξα οὔτε ἐκ πικρίας προσωπικῆς, οὔτε ἐκ διαθέσεως ἀντιπαραθέσεως. Ὁ κύκλος τῆς ὑπηρεσίας μου ἔχει πλέον κλείσει. Ἔπειτα ἀπὸ δεκαετίας εἰς τὸ λειτούργημα, οὐδὲν πλέον ἀναμένω, οὐδὲν διεκδικῶ.

Ἀλλὰ ἀγωνιῶ.

Ἀγωνιῶ διὰ τὴν πορείαν τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος, διὰ τὴν θεσμικὴν του φυσιογνωμίαν, διὰ τὴν γενεὰν τῶν νεωτέρων λειτουργῶν, οἵτινες καλούνται νὰ ὑπηρετήσουν μίαν Δικαιοσύνην ἐλευθέραν, ἀνεξάρτητον καὶ ἀπηλλαγμένην ἀπὸ μηχανισμοὺς, ἐξαρτήσεις καὶ ἄτυπα κέντρα ἐπιρροῆς.

Καὶ, περισσοτέρως ἀπὸ ὅλα, πικραίνομαι.

Πικραίνομαι διότι πολλοὶ ἐκείνων, οἵτινες σήμερον κατέχουν ἢ διεκδικοῦν ἡγετικὰς θέσεις, ὑπῆρξαν κάποτε συμφοιτηταί μου εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἐκαθήσαμεν εἰς τὰ αὐτὰ ἔδρανα, ἠκούσαμεν τοὺς αὐτοὺς διδασκάλους, ἐδιδαχθήκαμεν τὰς αὐτὰς ἀρχάς.

Ἐκεῖ μᾶς ἐδίδαξαν ὅτι ἡ Δικαιοσύνη δὲν εἶναι μηχανισμὸς ἐξουσίας, ἀλλὰ λειτούργημα. Ὅτι ἡ θεσμικὴ δύναμις δὲν ὑπάρχει πρὸς ἀναπαραγωγὴν ἐπιρροῆς, ἀλλὰ πρὸς προστασίαν τοῦ πολίτου. Καὶ ὅτι ἡ ἀνεξαρτησία δὲν εἶναι προνόμιον, ἀλλὰ καθῆκον.

Ἐπικρατεῖ ἐνίοτε ἡ αἴσθησις ὅτι ταῦτα ἐλησμονήθησαν.

Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ἐκεῖνο ποὺ με θλίβει περισσότερο. Ὄχι αἱ φιλοδοξίαι, οὐδὲ αἱ συγκρούσεις. Ἀλλὰ ἡ λήθη.

Ἡ λήθη ἐκείνων τῶν ἀρχῶν, τὰς ὁποίας κάποτε μᾶς ἐδίδαξαν οἱ δάσκαλοί μας καὶ τὰς ὁποίας ὠφείλαμεν νὰ παραδώσωμεν ἀκεραίας εἰς τοὺς ἐπομένους.