Εργοστασιακές ρυθμίσεις (του Γιώργου Τραπεζιώτη)
- Τί κατρακύλα είναι αυτή; Τί αδιανόητη κατρακύλα! Βέβαια όταν Μητσοτάκη σπέρνεις (ψηφίζεις), θύελλες θα θερίσεις. Θύελλες οικονομικές, θύελλες κοινωνικές, θύελλες πολιτικές – κι ανθρώπους. Ναι κι ανθρώπους. Γιατί οι υπέρ των λίγων κι εκλεκτών, ταξικά μεροληπτικές πολιτικές, ανθρώπους θερίζουν. Στη στεριά και στη θάλασσα.
Ο κακός χαμός έγινε χθες στη Βουλή – και πώς να μη γίνει; Γιατί βγήκε από το βήμα της ο Βορίδης και είπε, «τσεκουράτα» βεβαίως, πως: «Θέλω να τα ξεκαθαρίσουμε ότι ένα περιοριστικό πλαίσιο είναι το μόνο που λειτουργεί αποτρεπτικά, άρα γιατί δε σας αρέσει». Ενώ στη συνέχεια κατηγόρησε όσα κόμματα δεν συμμερίζονται τις απόψεις του, πως έχουν τη «φαντασίωση» ότι «πατάτε ένα κουμπί και εξαφανίζονται οι μετανάστες». Κι αφού πήρε φόρα, συνέχισε – και μη ρωτάς «ποιος;». Ο Βορίδης: «Ξεκινάει λοιπόν αυτός με τους παράνομους μετανάστες και είναι μεσοπέλαγα. Ακούω ιδέες. Θα τη βουλιάξουμε τη βάρκα ή δε θα τη βουλιάξουμε;».
Τι ακολούθησε; Το έλα να δεις!
Τι έκανε ο Βορίδης; Όπως κάθε πολιτικά θρασύδειλος του κατάμαυρου χώρου από τον οποίο προέρχεται, επιχειρηματολόγησε στη βάση της «διαστρέβλωσης» των λεγομένων του. Εξήγησε πως άλλο εννοούσε, πως «αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις».
«Αναφερόμενος σε συγκεκριμένες πτέρυγες, θέλησα να εξηγήσω τι ακριβώς εφαρμόζουμε με τα μέτρα αποτροπής, αλλά ότι δεν είναι δυνατόν να συζητάμε εάν θα βουλιάζουμε βάρκες. Αυτό που είπα είναι, ότι ακριβώς επειδή δεν πρέπει να εφαρμόζονται τέτοιες πολιτικές, ακριβώς γι’ αυτό το λόγο έχουν νόημα οι πολιτικές της κυβερνήσεως μας!», είπε ο Βορίδης. Που ήθελε κι από πάνω να τον πιστέψουν και σε κάτι ακόμη. Στο ότι μια «συλλογιστική» παρουσίασε, και πως το έκανε «συγκριτικά». Και πως όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν τις πολιτικές του θέσεις. Πως δεν είναι τέτοιος.
Θα μπορούσε βέβαια κάποιος ευκολόπιστος, να τον πιστέψει. Να πει πως, «δίκιο είχε ο Μάκης» ή «τί είπε; Μια κουβέντα παραπάνω είπε» και πως «όντως, δεν το εννοούσε».
Ναι, θα μπορούσε όντως να μην το εννοεί. Να εννοούσε κάτι άλλο και να του ξέφυγε τ’ ανθρώπου. Μόνο που εδώ έχουμε κάτι άλλο. Ο συγκεκριμένος (Μάκης) της… μετεφηβικής νεανικής τρέλας των τσεκουριών, της άγουρης πολιτικής ένταξης στην χουντοπαπαδοπουλική ΕΠΕΝ του πουλιού και του φοίνικα, όπως και του απεριόριστου θαυμασμού προς το πούρο απομεινάρι του νεοφασισμού στη Γαλλία, τοποθετήθηκε κι επιχειρηματολόγησε για να υπερασπιστεί και να στηρίξει νομοσχέδιο του Θάνου του Πλεύρη, υπό την περιγραφή, «Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου».
Του Θάνου του Πλεύρη που – για να φρεσκάρουμε την συλλογική μνήμη – σε μία άνευ προηγουμένου έκρηξη… ανθρωπισμού και εθνικιστικής «κομαντοσύνης» δήλωνε το 2011 πως, «φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται αν δεν υπάρχουν απώλειες, και για να γίνω κατανοητός: Εαν δεν υπάρχουν νεκροί, η φύλαξη των συνόρων θέλει νεκρούς».
Είναι προφανές – και μετά τον μίνι ανασχηματισμό – πως οι εκλογές πλησιάζουν κι ας λέει ο Μητσοτάκης πως «θα γίνουν στην ώρα τους το 2027». Και όσο πλησιάζουν οι κάλπες, σφίγγουν και τα… δημοσκοπικά γάλατα. Και «η παράταξις που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής» θα συνεχίσει να δέχεται πιέσεις από τα δεξιά από δεξιούς, ακροδεξιούς, δήθεν «αντισυστημικούς» και κάτι «ψεκ». Και γνωρίζουν καλά εκεί στην Πειραιώς πως ήρθε ο καιρός να επιστρέψουν άπαντες στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Γιατί η Δεξιά παραμένει Δεξιά και ούτε χούι, ούτε ιδέες, ούτε ακροατήριο αλλάζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια