....

....

Κομμένο το παπατζιλίκι…

Κάποιοι στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι προεκλογική εκστρατεία σημαίνει δούλεμα κανονικό

Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Καταλαβαίνω ότι σε μια προεκλογική εκστρατεία τα κόμματα προσπαθούν να υποσχεθούν αυτά που οι ψηφοφόροι τους θέλουν να ακούσουν, ακόμη και αν γνωρίζουν ότι κάποιες υποσχέσεις δεν είναι πάντα εφικτό να υλοποιηθούν, είτε αντικειμενικά, είτε επειδή στην πραγματικότητα έχουν άλλες προτεραιότητες.

Όμως, ανάμεσα σε αυτό και το κανονικό παπατζιλίκι, υπάρχει, ομολογουμένως, μια απόσταση

Και η κυβέρνηση, αν κρίνω από αυτά που «διαρρέει» έχει αποφασίσει να πουλήσει μπόλικο παπατζιλίκι.

Διαβάζω για παράδειγμα ότι η κυβέρνηση σκέφτεται σοβαρά να καταργήσει τον  νόμο που επιτρέπει το γάμο ομόφυλων ζευγαριών, έναν νόμο που η ίδια ψήφισε, γιατί πιστεύει ότι έτσι θα μπορέσει να ξανακερδίσει ένα πιο συντηρητικό τμήμα του ακροατηρίου της, που αυτή τη στιγμή σκέφτεται να πάει πιο δεξιά. Βεβαίως, αυτό που δεν λέει η κυβέρνηση είναι ότι τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, τον ψήφισε γιατί ήταν απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα σε μια περίοδο που η κυβέρνηση ήθελε να εξασφαλίσει θετική αξιολόγηση για τα ζητήματα «κράτους δικαίου», με τη συγκεκριμένη αυτή ρύθμιση, που θεωρείται αυτονόητη στις περισσότερες δυτικές χώρες, να είναι όχι μόνο ώριμο αίτημα, αλλά και ρητή απαίτηση.

Τώρα, όμως, βλέπουμε τους «Μένουμε Ευρώπη» να είναι έτοιμοι να γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τα ευρωπαϊκά ιδεώδη, στα οποία υποτίθεται ότι είναι ταγμένοι, αλλά και να περιφρονήσουν τις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών θεσμών, μόνο και μόνο για να μπορέσουν να περιορίσουν τις κυβερνητικές διαρροές προς τα δεξιά.

Μόνο που ξέρουν πολύ καλά ότι «ευρωπαϊκός δρόμος» α λα καρτ δεν υπάρχει. Όποιος θέλει να «μείνει Ευρώπη» πρέπει να αποδεχτεί ένα πλαίσιο αρχών, κανόνων.

Κατανοώ ότι σε κάποιους στην κυβέρνηση αυτού του είδους η προσήλωση σε ευρωπαϊκές αξίες και κανόνες δεν αρέσει. Αλλά άμα θέλουν να δηλώνουν με αυταρέσκεια ότι είναι η παράταξη που έβαλε τη χώρα στην Ευρώπη, άλλο δρόμος δεν υπάρχει.

Διαφορετικά ας πάνε σε χώρες που δεν νοιάζονται και πολύ για δικαιώματα και κανόνες. Δίπλα είναι η Τουρκία, μπορούν να πάνε να ζήσουν εκεί.

Όμως, ας σταματήσουν να λένε και να γράφουν ανοησίες για κυβερνητικά σχέδια να υπάρξει ένα τέτοιο πισωγύρισμα σε ζητήματα δικαιωμάτων. Για να μην μιλήσω για το μέγεθος της κατακραυγής που θα υπάρξει εντός και εκτός της χώρας.

Όμως, δεν είναι μόνο στα θέματα δικαιωμάτων που βλέπουμε αυτό το παπατζιλίκι. Το βλέπουμε και στα θέματα οικονομικής πολιτικής. Και πάλι αναφέρομαι στις διαρροές που κάνει η κυβέρνηση. Από τη μια έχουμε όλη τη συζήτηση για την επαναφορά τουλάχιστον της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού. Αίτημα απόλυτα δίκαιο και επείγον, προς αποφυγή παρανόησης. Όμως, μετά, κυβερνητική πάλι διαρροή υποστηρίζει ότι ίσως να μην είναι τόσο εφικτό γιατί έχει κοστολογηθεί στα 4 δισεκατομμύρια και η κυβέρνηση δεν τα έχει, οπότε ίσως η κυβέρνηση σε πρώτη φάση να δοκιμάσει κάτι άλλο, δηλαδή να περιορίσει κάπως τη μεγάλη φορολογική επιβάρυνση των ελεύθερων επαγγελματιών. Αναγκαίο και αυτό, αλλά στα σοβαρά τώρα θα ρίξουμε κλήρο ποιος θα ευνοηθεί, οι ελεύθεροι επαγγελματίες ή οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου; Ή μήπως θα γίνει διαγωνισμός για το ποια κατηγορία δικαιούται μεγαλύτερη υποστήριξη;

Και σε τελική ανάλυση εάν όντως αυτό που τους απασχολεί είναι να βρουν πόρους για να μπορέσουν να κάνουν πιο φιλολαϊκή πολιτική, ας πάνε π.χ. να τα βρουν από τα τεράστια ποσά που δίνονται σε «εταιρείες συμβούλων», που έχουν πάρει πάνω από 1,7 δισεκατομμύρια για «συμβουλευτικές υπηρεσίες» αγνώστου ποιότητας και χρησιμότητας. Ή πολύ απλά ας κάνουν πραγματικές παρεμβάσεις για να πέσουν οι τιμές σε βασικά προϊόντα, αντί να φτιάχνουν «εφαρμογές» που απλώς επικυρώνουν αυτό που ο πολίτης ούτως ή άλλως ήξερε: ότι έχουν ακριβύνει τα πάντα. Ή ας αξιοποιήσουν τώρα το «χρηματοδοτικό μαξιλάρι» που έχουν εξασφαλίσει για «οριζόντια» μέτρα, αντί για «στοχευμένες» παρεμβάσεις, αντί για εξυπηρέτηση του ενός ή άλλου φίλου» με άλλη μία «απευθείας ανάθεση».

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να καταλάβουν ότι είναι γελασμένοι εάν νομίζουν ότι θα τη βγάλουν καθαρή με το δούλεμα και με υποσχέσεις που όχι μόνο θα μένουν υποσχέσεις, αλλά θα είναι και αλληλοαναιρούμενες. Ανόητοι δεν είναι οι ψηφοφόροι και ξέρουν να διακρίνουν πότε κάτι όντως τους προσφέρεται και πότε απλώς τους σερβίρουν παπατζιλίκι.

in.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.