Αλέξης Τσίπρας: Ελίτ
Στις «διάφορες ειδικότητες» υπάρχουν τρεις «φοιτητές», ένας μόνο συνταξιούχος, μια ιδιωτική υπάλληλος και μια άνεργη.
Αν ισχύει στην πολιτική, «πες μου τους ιδρυτές σου να σου πω τι είδους κόμμα είσαι», η νεότευκτη ΕΛ.Α.Σ, δεν μπορεί να διεκδικήσει την εκπροσώπηση κοινωνικών ομάδων που αιμοδοτούν παραδοσιακά το είδος του πολιτικού φορέα που θέλει να είναι: την εργατική τάξη και τους αγρότες.
Ο «χώρος Τσίπρα», που λέει ο Νίκος Κοτζιάς, εμφανίζεται ως κόμμα των διανοούμενων, των υπαλλήλων και της μεσαίας τάξης. Στους 301 που συνυπογράφουν την ιδρυτική πράξη του νέου κόμματος δεν αναφέρεται, ούτε ένας εργάτης.
Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.
Υπάρχει μόνο ένα μέλος εργατικού Κέντρου της περιφέρειας, και κάποιοι συνδικαλιστές του δημοσίου τομέα, από τους οκτώ του «πρωτογενούς τομέα» μόνο τρεις δηλώνονται ως αγρότες, άλλοι τρεις είναι επιχειρηματίες του χώρου και δυο επιστήμονες.
Στις «διάφορες ειδικότητες» υπάρχουν τρεις «φοιτητές», ένας μόνο συνταξιούχος, μια ιδιωτική υπάλληλος και μια άνεργη.
Η λίστα αρχίζει από τον Πολιτισμό με 29 εκπροσώπους. Περιέχει εκπαιδευτικούς, 31 αυτοδιοικητικούς, 24 από τον χώρο της Δικαιοσύνης, 21 υγειονομικούς, 17 οικονομολόγους, 18 επιχειρηματίες, 14 μηχανικούς, πέντε στρατιωτικούς, και… 13 Δημοσιογράφους – μη λείψουν.
Με οιονεί επικεφαλής τους αειθαλείς Θανάση Καρτερό, Νίκο Κιάο και τον, μάλλον αταίριαστο, Αντώνη Παπαγιαννίδη.
Η προσεκτική μελέτη οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρόκειται κυρίως για μέλη του παλαιού ΣΎΡΙΖΑ, πλην όσων είχαν σχέση με τα «βαρίδια».
Δεν υπάρχει πάντως κανείς με το επιστημονικό βάρος του Ευκλείδη Τσακαλώτου, ή του Γρήγορη Γεροτζιάφα στον οποίο οι τοπικοί Συριζαίοι της Θεσσαλονίκης γύρισαν την πλάτη στις περασμένες εκλογές – προτιμώντας την Θρασκιά, που ήδη τους κούνησε το μαντήλι.
Πάντως κόμμα των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, δεν το λες. Από τραγούδι «εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα, το δίκιο και τη λευτεριά» μόνο τα κεφαλαία μένουν.
Αναπαράγεται απλώς η παραδοσιακή σύνθεση της οργανωτικής δομής που άρχιζε από το παλαιό ΚΚΕ εσωτερικού και έφτανε ως τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η «διεύρυνση» εξαντλείται στον Σαουλίδη και την Παπαδόπουλου που περίσσεψαν στο ΠΑΣΟΚ. Εντοπίζονται ακόμη και… οικογενειακές συμμετοχές, καθώς και πρόσωπα με παρελθούσα προϋπηρεσία σε κέντρα ισχύος.
Κατά κάποιο τρόπο μεταφέρεται η αδυναμία που προκατόχου σχήματος: ο ΣΥΡΙΖΑ παραδοσιακά είχε ισχνή εκπροσώπηση στο συνδικαλισμό, το αγροτικό κίνημα, τη νεολαια – αν κριθεί από τις επιδόσεις του στις φοιτητικές εκλογές- και τις μαζικές κοινωνικές οργανώσεις.
Οσο για τις κομματικές οργανώσεις δεν ξεπέρασε τα 30.000 ενεργά μέλη, ακόμη και όταν ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ περισσότεροι απο δυο εκατομμύρια πολίτες…
Κοντολογίς η «3η Σεπτέμβρη» του Αλέξη Τσίπρα ΕΛΑΣ υποδηλώνει άγχος για ιδρυτικό μπούγιο σε βάρος της πολιτικής ποιότητας – και κατά κάποιο τροπο αδικεί το κόμμα που ιδρύουν οι 301: αυξάνοντας τον αριθμό συρρίκνωσαν την ποσοστιαία συμμετοχη των κοινωνικών ομάδων που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει το νέο κόμμα.
Το πολιτικό εκτόπισμα του πρώην Πρωθυπουργού και η σαγήνη της δημόσιας παρουσίας του, δείχνει να περιορίζεται σε κάποιες ελίτ, στο χώρο της πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας, την τεχνοκρατία και τα παραδοσιακά ακροατήρια του φορέα που στο μεταπολιτευτικό σκηνικό διεκδικούσε τα χαρακτηριστικά της «ανανεωτικής Αριστεράς».
Στην πολιτική πιάτσα η παλαιά ανεκδοτολογία για «πιάνο και γαλλικά» υποδήλωνε αποστάσεις απο τις λαϊκές τάξεις.
Στον βαθμό που αυτό μεταφέρεται στη ιδρυτική πράξη της ΕΛΑΣ, ο Τσίπρας έχει να διανύσει μεγάλο δρομο μέχρι το νέο κόμμα του να συναντήσει τα πλήθη που διαμορφώνουν τις κυβερνώσες πλειοψηφίες …
Δεν υπάρχουν σχόλια