Οι ΕΛΑΣΙΤΕΣ του γλυκού νερού και μια διαφαινόμενη «γενοκτονία»

12 Ιουνίου, 2026

Του Δημήτρη Π. Αρτεμίδωρος

Damage control strategy

• Ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει στρατηγική νέου θριάμβου — αυτοδυναμίας με >38% — γιατί δεν είναι βλάξ.
• Δεν επιδιώκει δική του κυβέρνηση, έστω με δεκανίκια στον β’ γύρο, γιατί δεν υπάρχουν διαθέσιμοι ηλίθιοι.
• Δεν ξέρει να δίνει «δακτυλίδια», αλλά ούτε και κανείς τους θέλει να παραλάβει εν πλω ναυάγιο.
• Απειλεί τους ολιγάρχες ότι θα τους συμπαρασύρει και παζαρεύει την έκταση της καταστροφής του.

Καρέ των διαμαρτυρόμενων νάρκισσων — 4×4

• ΝεΑρ κι Ευκλείδης ακούνε για σύγκλιση με Πολάκη και προτιμούν να συγκλίνουν με τη Λατινοπούλου.
• Ο Βαρουφάκης δεν δέχεται ούτε μυρωδιά του Ευκλείδη, γιατί τον αντικατέστησε στην κωλοτούμπα του 2015.
• Η Ζωή θεωρεί τον Βαρουφάκη βασικό υπαίτιο του φιάσκου του 2015 — δες ντοκιμαντέρ ΣΚΑΪ. Τον αποκλείει.
• Η Καρυστιανού θεωρεί τη Ζωή μέρος του παλιού και φθαρμένου συστήματος και φυσικά την αποκλείει.

Γραβατάκηδες — διαχειριστές

• Υφυπ. του Σημίτη και «κηπουροί» του ΓΑΠ θεωρούσαν ότι το κατεστημένο τους κορτάρει. Ο Ανδρουλάκης όμως έμεινε στο περίμενε…
• Ο Τσίπρας ξανάρθε και το 2015 με αγνώστους υπουργούς — Τασία, Χαϊκάλη, Στρατούλη, Τέρενς Κουίκ… Σε όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε…
• Το εκσυγχρονιστάν με ημιαγωγούς Βενιζέλο κι Άννα πέρασε σούμπιτο στο Μαξίμου, μετατρεπόμενο στους σημερινούς «γενίτσαρους», κατά Ανδρουλάκη.
• Οι αναντικατάστατοι της ΝΔ — εκ του Καραμανλισμού και του Σαμαρισμού ορμώμενοι — έμειναν με το πουλί στο χέρι και γι’ αυτό φρύαξαν.

Μετά το restauro του Τσίπρα

Έπρεπε να δικαιολογηθεί για το τόσο γρήγορο come back του, τώρα που τρίζει το Μαξίμου χάρη στη θεία Λάουρα.

Σκαρφίστηκε λοιπόν το παραμύθι πως φταίγαν οι ΆΛΛΟΙ κι ότι άπαξ κι απαλλάσσεται από δαύτους, ο ίδιος αναγεννάται εκ της τέφρας του.

Μας «ξανασυστήθηκε» όταν ζήτησε τις συγγνώμες όχι για το ΕΚΑΣ και τις συντάξεις, αλλά για τη Novartis και τις τηλεοπτικές άδειες — ράντσο.

Το συνέχισε εκδίδοντας την ΙΘΑΚΗ, όπου έδινε μερικούς «τοξικούς άλλους» εκ των συνεργατών του.

Το τερμάτισε με εξώστες κι ευφάνταστα καψόνια απέναντι ακόμη και στους πιο δουλοπρεπείς ακολούθους του.

Συμπεράσματα

ΦΤΑΙΝΕ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ και γι’ αυτό ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΟΥΣ!!!

Θα πάει μόνον με τα φρέσκα άγνωστα πρόσωπα που δεν έχουν βεβαρυμένο ιστορικό, ακριβώς γιατί εκπροσωπούν το τίποτε…

Κι αυτή τη φορά δεν θα χωρέσουνε, λέει, οι εξυπνάκηδες φραξιονιστές που του προβάλλανε του κόσμου τα βέτο κατά την ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.

Τώρα, στην πειθαρχία, θα είναι όλοι τους κάτι σαν Άκη Σκέρτσοι, Κυρανάκηδες, Πιερρακάκηδες, χονδρολιβάνιοι και βάλε. Γύρω γύρω θα έχει χώρο και για μερικούς φουκαρολαζαρίδηδες — μόνιμους κωπηλάτες.

Ο μητσοτακικός φατριασμός διατήρησε τουλάχιστον ως κέλυφος την παλιά ΝΔ, για την οποία βεβαίως αδιαφόρησε επιδεικτικά.

Ο Τσίπρας θα το πάει ένα ακόμη βήμα παραπέρα και θα κρατήσει μόνον τους φατριαστές, απορρίπτοντας ως ένα εντελώς περιττό κέλυφος το μαζικό λαϊκό κόμμα!

Δεν ακούγεται άσχημο και σίγουρα θα αιφνιδιάσει.

Άσε που θα γελάσουμε πολύ με τους «κουδουνάτους»… Αυτούς που θα χτυπάνε στην ΕΛΑΣ ένα κουδούνι χωρίς ρεύμα, όπως τους προειδοποίησε ο Παυλάρας.

Βάζετε στοίχημα ότι όλοι αυτοί οι επιστημονικοί συνεργάτες, δημαρτζήδες και φαμελοκουκούλωστοι θα επιστρέψουν βρεγμένοι στην ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ και θα βγάζουν φλογερούς δεκάρικους υπέρ της αυτόνομης καθόδου;

Συναντώ ήδη πολλές τεθλιμμένες χήρες που, ενώ έτρεφαν μέχρι πρόσφατα τα καλύτερα των αισθημάτων για τον rebranding, τώρα ξινίζουν και στραβομουτσουνιάζουν!

Συζητώντας κανείς μαζί τους, διακρίνει την απογοήτευση σε επίπεδο προσωπικών προσδοκιών. Το έχουν πάρει προσωπικά και πληγώνονται, αλλά δεν είναι έτσι.

Δεν τους απορρίπτουν προσωπικά, απλώς είναι ο ρόλος τους που καταργείται.

Χιλιάδες μεσαία στελέχη των νομαρχιακών, κλαδικών κ.λπ. είναι τώρα εντελώς αχρείαστα κι άρα ανεπιθύμητα, αν όχι επικίνδυνα για το νέο εγχείρημα.

Το προσωποπαγές ΕΛΑΣ δεν θα είναι το κλασικό κόμμα, ούτε όμως θα είναι και κανένα fan club κάποιου/ας με ναρκισσιστική διαταραχή.

Θα είναι ένα σύγχρονο κόμμα με μια ολιγομελή ομάδα στελεχών περί τον αρχηγό.

Θέλουμε π.χ. δυο χαριτωμένες φατσούλες από την καλλιτεχνία; Θα προσλαμβάνουμε τους πιο χαριτωμένους/ες.

Θέλουμε κι έναν αθλητή; Θα παίρνουμε τον πιο ρωμαλέο!

Κι όλοι οι υπόλοιποι θα είναι οι υπάλληλοι των ολιγαρχών — ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε.

Αυτοί θα εμφανίζονται σοβαροί κι αγέλαστοι και θα είναι οι στελεχάρες που ήρθαν από το πουθενά — οι Χαρίτσηδες, τα Εφάκια, οι Λιάκοι κι οι Χουλιαράκηδες της νέας εποχής.

Και δεν θα χάνουμε και χρόνο μέχρι να γνωριστούν με την κοινωνία των αφεντικών, την οποία αξιοπρεπέστατα θα εξυπηρετήσουν.

Κι οι βουλευτές κι οι τέως υπουργοί τι θα απογίνουν άραγε;

Μάλλον θα τρέχουν πίσω από τη Θεώνη και θα φωνάζουν:

«Είμαστε κι εμείς κουφοί…»

ΥΓ:

Εξαίρεση στην εφιαλτική γενοκτονία που σας περιέγραψα θ’ αποτελέσει η κ. Όλγα Γεροβασίλη, η γυναίκα βαμπίρ των Τζουμέρκων, που θα είναι και πάλι εκεί, περιφέροντας αυτό το κρεμασμένο μόνιμο χαμόγελο:

«Ξέρετε τι καλόκαρδη που είμαι, κατά βάθος;»

Μέχρι να το αφομοιώσετε…

ikoinonia.gr