Ο Μητσοτάκης (Τέντζερης) κι ο Τσίπρας (το Καπάκι)

03/07/2026 | 05:47

Γράφει ο

ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

αϊκής Ένωσης.

Υπό τις ευλογίες του ΝΑΤΟ.

Υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ.

Η πολιτική του κατευνασμού που με υποτελή (στους συμμάχους) συνέπεια έχουν ακολουθήσει οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1974 έχει διευρύνει τις απαιτήσεις της Τουρκίας κι έχει δημιουργήσει συνθήκες ήττας για την Ελλάδα.

Παρ’ ταύτα είναι δύσκολο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη και οποιαδήποτε άλλη μονοκομματική κυβέρνηση να διαχειριστεί ένα φιάσκο στο Αιγαίο, πόσω μάλλον έναν διαμελισμό της Ελλάδας, διότι αν διαμελισθεί το Αιγαίο, διαμελίζεται η Ελλάδα. Και βγαίνει από την Ιστορία. Οριστικώς.

Γίνε μέλος του militaire.gr κάνοντας κλικ ΕΔΩ – Μάθε τι κερδίζεις

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Πάνω λοιπόν σε αυτήν τη συγκυρία (είπαν) εμφανίζεται ο Τσίπρας.

Αν ο Μητσοτάκης διαθέτει το ΕΛΙΑΜΕΠ, τον μηχανισμό του κατευνασμού και τις ντιρεκτίβας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, ο Τσίπρας διαθέτει την τεχνογνωσία των Πρεσπών καθώς και αστέρια σαν τον Μπίστη, τον Μαραντζίδη, τον Σιακαντάρη, τον Τζήμητρα και πολλούς άλλους.

Όλοι αυτοί δεν λένε ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» — δεν είναι τόσο ηλίθιοι — αλλά προτείνουν να χαράξουμε νέα σύνορα με την Τουρκία στη βάση της «Γαλάζιας Πατρίδας» και του δόγματος Νταβούτογλου «κανένα πρόβλημα με κανέναν γείτονα» (αφού πρώτα τον φάμε).

Αν ο Μητσοτάκης δυσκολεύεται, ο Τσίπρας έχει αποδείξει πόσο ξετσίπωτος είναι. Ένα δίδυμο Γεραπετρίτη – Μπίστη, λόγου χάριν, θα μπορούσε να αποδείξει ότι τη Λέσβο την λένε Κάσο και, «αν θέλεις, Μπαρμπα-Λάμπρο ξαναπέρνα από την Άνδρο».

Αν οι αντιθέσεις Μητσοτάκη – Τσίπρα στην οικονομική και κοινωνική πολιτική είναι μηδαμινές, στην εξωτερική πολιτική απλώς δεν υπάρχουν. Ό,τι πει η Κάλας, η Ούρσουλα, ο Ρούτε, ο Τραμπ, η Γκιλφόϊλ, ακόμη και ο Ζελένσκι.

Ο Μητσοτάκης μόνος του δεν μπορεί να ακρωτηριάσει τη χώρα (ίσως), με τον Τσίπρα μαζί, και οι δύο μπορούν (σίγουρα)…

 

militaire.gr