Νίκος Μπίστης: Αποκλεισμός
Ο συμπαθής πάντα Νίκος Μπίστης, έκανε τη μεγαλύτερη γκάφα της πολιτικής διαδρομής του: υπέγραψε τον αποκλεισμό του από το… επόμενο κόμμα του.
«Επιτέλους βρέθηκε ένας σαν τον Νίκο Μπίστη να επαναλάβει ορισμένες αλήθειες για όσα συμβαίνουν στην εξωτερική πολιτική μας και κρατούν τη χώρα μας δέσμια ανώφελων λεονταρισμών χωρίς ουσία, που όμως το αποτέλεσμά τους είναι η αύξηση των εξοπλισμών σε βάρος του κράτους πρόνοιας».
Δεν χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ να ρωτάει τον Αλέξη Τσίπρα για όσα ανάρτησε ο Νίκος Μπίστης, αφού, όπως είπε ο ίδιος: «δεν ανήκει στα όργανα και τους τομεάρχες της ΕΛΑΣ που εκφράζουν τις επίσημες θέσεις της».
Ανήκει όμως ο Γιώργος Σιακαντάρης και με τα προαναφερόμενα συμφωνεί, εγκρίνει και επαυξάνει.
Αν ο Μπίστης δεν είναι Ελασίτης, οπότε δεν κολλάει ο Τσίπρας σε ό,τι λέει, δεν μπορεί να μην ευθύνεται για τον κορυφαίο «θεωρητικό» του, στον οποίο ανέθεσε να συντάξει το «Μανιφέστο» της ΕΛΑΣ.
Συνεπώς ισχύει η αξίωση του ΠΑΣΟΚ να μιλήσει -έστω με τους Τομεάρχες Εξωτερικών και Άμυνας του κόμματος- για τα κρίσιμα σημεία της ανάρτησης Μπίστη, όπως του ζητούν οι Πασόκοι – είναι και ανάρτηση στενού συνεργάτη του.
– Είναι «μονομερής ενέργεια» η υλοποίηση ενός έργου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, που βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και το ευρωπαϊκό κεκτημένο;
– Είναι «επίσημη θέση της ΕΛΑΣ ότι δεν πρέπει να προχωρήσει η πόντιση του καλωδίου Κύπρου – Ελλάδας ή ότι το έργο αυτό τελεί υπό την έγκριση ή την άδεια μιας τρίτης χώρας, και δη της Τουρκίας»;
– Ποιες είναι «οι win-win λύσεις στις οποίες αναφέρεται το στέλεχος της ΕΛΑΣ» και «αυτός είναι ο νέος πατριωτισμός»;
Αν κακώς η Χαριλάου Τρικούπη θεώρησε his master’s voice τον -προερχόμενο από το «σημιτικό» ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά-, συγκεκριμένο πολιτικό που «εμφανίζεται επίσημα στα κανάλια ως στέλεχος της ΕΛΑΣ», η προσυπογραφή Σιακαντάρη, μεταφέρει με εγκυρότητα όσα λέει, στον Τσίπρα ως επικεφαλής του νέου σχηματισμού. Προσθέτοντας μάλιστα ότι τα κανόνια στερούν το βούτυρο.
Υιοθετεί ότι «μόνη νηφάλια και εποικοδομητική προσέγγιση του σκληρού πυρήνα των εκκρεμών διαφορών με τη γείτονα» είναι η «λογική» που θα «συμπεριλαμβάνει τα συμφέροντα και της άλλης πλευράς, με δεδομένο ότι αμφότερες έχουν ερείσματα στο Διεθνές Δίκαιο»;
Αν όχι, η αντίδραση του Μπίστη «υποστηρίζω τον Αλέξη Τσίπρα, θα στηρίξω την ΕΛΑΣ στην προσπάθεια να αλλάξει ρότα η χώρα, και ταυτοχρόνως θα υποστηρίζω τις απόψεις μου με τις οποίες πορεύτηκα χρόνια τώρα», περιέχει μια κρίσιμη αντίφαση.
Δεν μπορεί ο πρώην Πρωθυπουργός και να δεχθεί ως στέλεχος στο κόμμα του κάποιον του οποίου τις απόψεις γνωρίζει -γιατί πράγματι είναι διαχρονικές- και ταυτόχρονα να λέει στην πρέσβειρα των ΗΠΑ ότι η χώρα της πρέπει να στείλει «σαφές μήνυμα στην Τουρκία», για «σεβασμό του διεθνούς δικαίου και τερματισμό των προκλήσεων». Και να -της- υπογραμμίζει «τη μεγάλη σημασία της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία».
Η ανάρτηση Μπίστη -που χαρακτηρίζει «ανέξοδο παλληκαρισμό» ότι ο Ανδρουλάκης ζήτησε να «λάβει τέλος η εκκρεμότητα της πόντισης του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου – Ελλάδας»- μεταφερόμενη στην αυλή του Τσίπρα από τον Σιακαντάρη – δεν αφήνει περιθώρια: ή την ενσωματώνει, ή δείχνει την πόρτα στον έναν και την κλείνει στον άλλον.
Από αυτή την άποψη, ο συμπαθής πάντα Νίκος Μπίστης, έκανε τη μεγαλύτερη γκάφα της πολιτικής διαδρομής του: υπέγραψε τον αποκλεισμό του από το… επόμενο κόμμα του.
Δεν υπάρχουν σχόλια