Κλίμα σήψης δημιουργείται στη χώρα με τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης ότι στον ΟΠΕΚΕΠΕ «έφαγε» μόνο τέσσερα γκολ και όχι έντεκα, όπως περίμενε, σχολίασε ο Στέλιος Κούλογλου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ONE Channel με την Ηλιάνα Κουλαρμάνη.

Παράλληλα, όλα όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι  απογοητευτικά, εξευτελιστικά και αξιοθρήνητα.

Ακολουθούν τα βασικότερα σημεία:

Πώς σχολιάζετε τις αποχωρήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, τις ανεξαρτητοποιήσεις, αλλά και την απόσυρση της υποψηφιότητας του κ. Πολάκη;

Στέλιος Κούλογλου: Καταρχάς αναρωτιέμαι σε ποιον ακριβώς νομίζουν όλοι αυτοί οι βουλευτές ότι δίνουν λογαριασμό. Αν έδιναν λογαριασμό στους ψηφοφόρους που τους εξέλεξαν, θα έμεναν να κάνουν τη δουλειά τους, δηλαδή αντιπολίτευση.

Αντί γι’ αυτό, αφήνουν την κυβέρνηση με ακόμη πιο αδύναμη αντιπολίτευση. Για ποιο λόγο; Αυτό, στην πραγματικότητα, ισοδυναμεί με πολιτική προδοσία. Άλλο να διαφωνήσεις πολιτικά και να αποχωρήσεις από ένα κόμμα και άλλο αυτό που συμβαίνει σήμερα με συλλογικές αποχωρήσεις.

Ακατανόητες, δακρύβρεχτες και μη πολιτικές δηλώσεις αποχώρησης, οι οποίες δεν εξηγούν τίποτα. Πίσω τους, όλοι αντιλαμβάνονται ότι κρύβεται είτε η επιθυμία είτε ένα σχέδιο ένταξης στο νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.

Όλα αυτά υποβαθμίζουν τον κοινοβουλευτισμό και κινούνται σε μια γκρίζα ζώνη από συνταγματική άποψη. Το μήνυμα που παίρνουν οι νέοι άνθρωποι είναι ότι όλα αποτελούν αντικείμενο συναλλαγής και γίνονται για την καρέκλα.

Ακόμη και αν το έκανε ένα δεξιό κόμμα, θα ήταν προβληματικό. Όταν όμως το κάνουν κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερά, το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο. Η Αριστερά είχε πάντοτε ένα ηθικό πλεονέκτημα. Όχι μόνο επειδή δεν έκλεβε, αλλά επειδή διέθετε αξιοπρέπεια και θάρρος. Σήμερα, δυστυχώς, έχουν υποχωρήσει και τα δύο.

Δημοσιογράφος: Είναι αναστρέψιμη αυτή η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ;

Στέλιος Κούλογλου: Όχι, δεν είναι καθόλου αναστρέψιμη. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τελειώσει από τη στιγμή που εξέλεξε έναν περαστικό, τον κ. Κασσελάκη, στην προεδρία.

Από εκεί και πέρα, η σημερινή διαμάχη είναι ανάμεσα σε δύο κατηγορίες στελεχών. Στη μία βρίσκονται όσοι γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να τους πάρει μαζί του ο Τσίπρας και γι’ αυτό παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ, παρότι ήταν εκείνοι που πρωταγωνίστησαν στην εκλογή του κ. Κασσελάκη. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στους  Πολάκη-Παππά.

Στην άλλη κατηγορία βρίσκονται όσοι ελπίζουν ότι θα τους συμπεριλάβει στο νέο του εγχείρημα και γι’ αυτό αποχωρούν τώρα. Γιατί φεύγουν σήμερα και δεν έφυγαν πριν από δύο χρόνια ή πριν από έξι μήνες; Η απάντηση είναι προφανής: επειδή πλησιάζουν οι εκλογές.

Τι θα πουν στους ψηφοφόρους όταν τους ζητήσουν ξανά την ψήφο τους; «Ψηφίστε με», για ποιον λόγο; Αφού την προηγούμενη φορά σας εγκατέλειψα για να είμαι υποψήφιος αλλού.

Δημοσιογράφος: Ο κ. Τσίπρας, πάντως, άφησε αιχμές και για τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς, λέγοντας ότι έχουν την ευκολία να το παίζουν «τζάμπα μάγκες» διαμαρτυρόμενες.

Στέλιος Κούλογλου: Αυτά είναι στοιχεία της γνωστής ενδοαριστερής πολεμικής. Το ουσιαστικό είναι άλλο. Αν ο κ. Τσίπρας δεχθεί όλους αυτούς που αποχωρούν σήμερα, θα σημαίνει ότι συμμετέχει σε ένα συγκεκριμένο σχέδιο.

Αν, αντίθετα, δεν τους δεχθεί, θα είναι συνεπής με όσα έχει πει, ότι δηλαδή θέλει να κάνει ένα νέο ξεκίνημα, ότι δεν υπάρχουν ρεζερβέ θέσεις. Μπορεί να επιλέξει έναν ή δύο ανθρώπους, αλλά συνολικά έχει δηλώσει ότι θέλει να κινηθεί με νέα πρόσωπα.

Αν όμως όσοι αποχωρούν σήμερα εμφανιστούν τελικά στα ψηφοδέλτιά του, τότε θα είναι σαφές ότι υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια διάλυσης ό,τι είχε απομείνει από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν χρειαζόταν ο εξευτελισμός,  ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυόταν έτσι κι αλλιώς.

Δημοσιογράφος: Πάμε τώρα στην κυβέρνηση. Ακούσαμε τον πρωθυπουργό να υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία φάνηκε να εμπλέκεται στον εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό. Πώς σχολιάζετε αυτή τη δήλωση;

Στέλιος Κούλογλου: Αυτά είναι αστεία πράγματα. Δηλαδή τι; Η κυρία Κοβέσι έγινε μέλος της κομματικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στις Βρυξέλλες;

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία πραγματοποιεί εφόδους σε μια σειρά υπηρεσιών: στον ΟΠΕΚΕΠΕ, σε υπηρεσίες του υπουργείου Μετανάστευσης, στην υπόθεση με τα «σπιτάκια» ανακύκλωσης. Το ερώτημα δεν είναι γιατί κάνει εφόδους, αλλά πού δεν έχει κάνει ακόμη.

Αυτό συμβαίνει επειδή αντιμετωπίζει υποθέσεις ανοιχτής, μεγάλης διαφθοράς. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν έργα που τιμολογούνται στο 200% ή στο 300% της πραγματικής τους αξίας και η διαφορά καταλήγει στις μίζες.

Την ίδια ώρα, στο Περιστέρι μια γυναίκα χάνει το σπίτι της για χρέος 7.000 ευρώ. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Από τη μία κυκλοφορούν δισεκατομμύρια ευρώ και από την άλλη άνθρωποι χάνουν την πρώτη κατοικία τους για ελάχιστα ποσά.

Ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να αντιληφθεί ότι όταν τέσσερις πρώην υπουργοί του και τώρα βουλευτές καλούνται να δώσουν εξηγήσεις, σε οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση αυτό θα αποτελούσε πολιτικό σεισμό. Θα υπήρχε ακόμη και κίνδυνος πτώσης της κυβέρνησης. Αντί γι’ αυτό, παρουσιάζεται περίπου ως επιτυχία το γεγονός ότι είναι μόνο τέσσερις.

Δημοσιογράφος: Γιατί εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση επέλεξε να περάσει στην αντεπίθεση στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ;

Στέλιος Κούλογλου: Γιατί η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Αντί να απολογηθεί, επιχείρησε να μεταφέρει τη συζήτηση, λέγοντας ότι φταίει η κυρία Κοβέσι και ότι η κυβέρνηση… νίκησε.

Ποια νίκη; Η κυβέρνηση έχει υποστεί πολιτικό διασυρμό. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι τέσσερις πρώην υπουργοί. Είναι η συνολική εικόνα.

Δημοσιογράφος: Πιστεύετε ότι η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ θα έχει επιπλέον δημοσκοπικό κόστος για τη Νέα Δημοκρατία ή ό,τι ήταν να χάσει το έχει ήδη χάσει;

Στέλιος Κούλογλου: Τα σκάνδαλα προστίθενται το ένα πάνω στο άλλο. Ίσως η συγκεκριμένη υπόθεση να έχει αποκαλυφθεί σχεδόν πλήρως, με όλα όσα ακούσαμε για «Χασάπηδες», «Φραπέδες» και τα υπόλοιπα. Όμως όλα αυτά συσσωρεύονται σε ένα γενικότερο κλίμα δυσαρέσκειας.

Οι πολίτες αντιμετωπίζουν καθημερινά τεράστια προβλήματα επιβίωσης και βλέπουν τους πολιτικούς να συγκρούονται χωρίς να προκύπτει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Βλέπουν επίσης ένα πολιτικό σύστημα που φαίνεται να κολυμπά στο χρήμα και στη διαφθορά, ενώ οι ίδιοι δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα.

Αυτό αποτελεί πραγματική βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατίας. Η πολιτική τάξη πυροβολεί τα πόδια της.