Το φιάσκο που ζητά εξηγήσεις: Ασθενοφόρο, Διαύγεια και δημόσιο χρήμα
Μεγάλες υποσχέσεις και υψηλές προσδοκίες
Έντονο πολιτικό και επικοινωνιακό ενδιαφέρον, το οποίο προκαλεί εύλογες συζητήσεις και αντιδράσεις ανάμεσα στους δημότες, παρουσιάζει η διαχείριση του ζητήματος της υγειονομικής κάλυψης στον Δήμο Ασπροπύργου. Εδώ και αρκετό καιρό, η δημοτική αρχή είχε καλλιεργήσει προσδοκίες για την έλευση ενός σύγχρονου νοσοκομειακού οχήματος σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας για την κάλυψη των αναγκών των δημοτών, θέτοντας ως ορίζοντα τις αρχές του έτους. Η επικοινωνιακή φιέστα επί του γεγονότος ήταν μεγάλη.
Το επικοινωνιακό αφήγημα και η σκληρή πραγματικότητα
Το επικοινωνιακό «πανηγύρι» που στήθηκε κατά την επίσημη τελετή παραλαβής ήταν πράγματι εντυπωσιακό, με πλήθος φωτογραφικών στιγμιότυπων, παρουσία κυβερνητικών βουλευτών και στελεχών του Υπουργείου Υγείας, εκπέμποντας ένα μήνυμα απόλυτης επιτυχίας και ριζικής αναβάθμισης των τοπικών δομών.
Η εικόνα του οχήματος που προκάλεσε αντιδράσεις
Ωστόσο, η εικόνα του οχήματος που τελικά παραλήφθηκε, η οποία σύμφωνα με δημόσιες καταγγελίες εμφανίζει σημάδια έντονης παλαιότητας και φθοράς, απέχει σημαντικά από τις αρχικές προσδοκίες για ένα σύγχρονο, τελευταίας τεχνολογίας νοσοκομειακό όχημα. Μάλιστα, δεν λείπουν οι φήμες και οι ισχυρισμοί ότι πρόκειται για όχημα της περιόδου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.
Η παρέμβαση της αντιπολίτευσης και η απάντηση του Δήμου
Το ζήτημα έλαβε νέες διαστάσεις όταν η Λαϊκή Συσπείρωση Ασπροπύργου ανέδειξε δημόσια το θέμα, ασκώντας έντονη κριτική για την κατάσταση του οχήματος και τις ελλείψεις που υποστήριξε ότι εντόπισε. Μετά τις αντιδράσεις, ο Δήμος εξέδωσε Δελτίο Τύπου για να αποσαφηνίσει την κατάσταση.
Η σύμβαση των 35.000 ευρώ στο επίκεντρο
Στο συγκεκριμένο Δελτίο Τύπου αναφέρεται επί λέξει: «Για την άμεση έναρξη της υπηρεσίας, ο Δήμος προχώρησε στη σύναψη σύμβασης ύψους 35.000 ευρώ με εξειδικευμένη εταιρεία για την επάνδρωση του ασθενοφόρου με το απαιτούμενο εξειδικευμένο προσωπικό».
Η θεσμική εκτροπή και η αναντιστοιχία των στοιχείων
Εδώ, όμως, προκύπτουν σοβαρά διοικητικά και οικονομικά ερωτήματα που χρήζουν δημόσιας λογοδοσίας:
Τι γράφει η Διαύγεια και τι υποστηρίζει το Δελτίο Τύπου
Μια δημόσια αρχή δεσμεύεται αποκλειστικά και μόνο από το κείμενο της απόφασης που αναρτάται στο σύστημα «Διαύγεια». Το γεγονός ότι το επίσημο Δελτίο Τύπου εφευρίσκει ετεροχρονισμένα τον όρο «επάνδρωση» - ο οποίος απουσιάζει προκλητικά από την επίσημη περιγραφή της δαπάνης στη Διαύγεια - συνιστά σαφή και αδιαμφισβήτητη αναντιστοιχία που δημιουργεί εσφαλμένες εντυπώσεις στην κοινή γνώμη. Η δημοτική αρχή παρουσιάζει επικοινωνιακά τη συγκεκριμένη δαπάνη με εντελώς διαφορετικό αντικείμενο από αυτό που εγκρίθηκε στην ΑΔΑ: ΨΡΧ7ΩΨΝ-ΕΜ6, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι το πραγματικό έγγραφο της Διαύγειας αδυνατεί να υποστηρίξει το αφήγημα που πλασάρεται στους δημότες. Αυτή η κραυγαλέα αντίφαση ανάμεσα στην ανάρτηση και την επικοινωνιακή σκοπιμότητα του Δελτίου Τύπου εκθέτει ανεπανόρθωτα τη διοίκηση: οι αποφάσεις που αναρτώνται στη Διαύγεια αποτελούν αυτοτελείς διοικητικές πράξεις και δεν συμπληρώνονται ούτε τροποποιούνται με μεταγενέστερα δελτία Τύπου, παρά μόνο με νέα διοικητική πράξη, εφόσον αυτό προβλέπεται από τον νόμο, και όχι βάσει των αυθαίρετων «βαφτίσεων» της τελευταίας στιγμής.
35.000 ευρώ για τρεις μήνες: Μια δαπάνη που ζητά εξηγήσεις
Τίθεται, επομένως, ένα καίριο οικονομικό και τεχνικό ζήτημα: Με ποια συγκεκριμένα κριτήρια κρίθηκε ως συμφέρουσα και ορθολογική μια δαπάνη ύψους 35.000 ευρώ για διάστημα μόλις τριών μηνών, ειδικά για ένα όχημα που ήδη δέχεται σφοδρή κριτική για την κατάσταση και την παλαιότητά του; Η αναλογία του κόστους με τον χρόνο χρήσης προκαλεί έντονο προβληματισμό, αν αναλογιστεί κανείς ότι η αγορά ενός ολοκαίνουργιου, σύγχρονου ασθενοφόρου κυμαίνεται περίπου στα 60.000 με 70.000 ευρώ. Η διάθεση του μισού σχεδόν ποσού μιας πλήρους αγοράς για μια προσωρινή παροχή υπηρεσιών ελάχιστων μηνών, δημιουργεί μια προφανή δυσαναλογία που εκθέτει τη διαχειριστική λογική της δημοτικής αρχής και χρήζει σοβαρής, τεκμηριωμένης απάντησης προς τους δημότες.
Μήπως κανουμε κάποιο λάθος ; Τρίμηνο δεν είναι το διάστημα που αναγράφει μεταγενέστερα στο Δελτίο Τύπου ; Αν κάνουμε λάθος , να μας το πουν , για να το διορθώσουμε, γιατί πραγματικά έχουμε μπερδευτεί ..
Από τη λογοδοσία στην επικοινωνιακή επίθεση
Αντί όμως η ανάγκη για διαφάνεια και ορθή ενημέρωση των πολιτών να αντιμετωπιστεί ως αυτονόητη υποχρέωση λογοδοσίας, οι «ταγοί» επιλέγουν να οχυρωθούν πίσω από επιθετική ρητορική. Αντί για πειστικές απαντήσεις επί της εξώφθαλμης αυτής οικονομικής δυσαναλογίας, επιστρατεύονται βολικοί αφορισμοί περί «συμμορίας της μιζέριας», μετατρέποντας τον βάσιμο έλεγχο των πεπραγμένων σε πεδίο προσωπικών επιθέσεων και λασπολογίας προκειμένου να φιμωθεί κάθε ενοχλητική φωνή.
«Εμ φταιχτάρης, εμ απανωτάρης», που λέγανε οι παππούδες μας στον Ασπρόπυργο..
Περί «μιζέριας» και του δικαιώματος στην κριτική
Πιο συγκεκριμένα, αντί να δοθούν σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις επί των ανωτέρω ερωτημάτων, ο σύμβουλος του Υπουργού Υγείας, κ. Σταμάτης Πουλής, επέλεξε δημόσια να χαρακτηρίσει όσους ασκούν κριτική ή εκφράζουν αντιρρήσεις ως «συμμορία της μιζέριας». Ο Δήμαρχος δε, παρότι απέφυγε αυτούς τους οξύτατους χαρακτηρισμούς, επέλεξε τη διπλωματική οδό της υποβάθμισης του ζητήματος, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «για ορισμένους γίνεται μια παρανόηση».
Η πολιτική απαξίωση αντί των απαντήσεων
Αυτή η συντονισμένη προσπάθεια παρουσίασης της τεκμηριωμένης κριτικής είτε ως προϊόντος εμπαθούς «συμμορίας» είτε ως απλής «παρανόησης» των πολιτών, αποτελεί μια σαφή επικοινωνιακή άμυνα, η οποία όμως αδυνατεί να απαντήσει στην ουσία των επίσημων εγγράφων και της δεδομένης οικονομικής δυσαναλογίας.
Το δικαίωμα του πολίτη να ζητά λογοδοσία
Έτσι λοιπόν, η συλλογική αυτή στάση γεννά δικαιολογημένα ερωτηματικά:
Είναι «συμμορία της μιζέριας» η άσκηση θεσμικού ελέγχου και η ανάδειξη προβλημάτων από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης;
Από πότε το δικαίωμα στην κριτική, στην αγανάκτηση και στην αναζήτηση εξηγήσεων για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος αποτελεί «προνόμιο» μίας μόνο πολιτικής παράταξης;
Ένας δημότης που δεν ανήκει στον χώρο της Λαϊκής Συσπείρωσης ή του ΚΚΕ, αλλά τυγχάνει να είναι δεξιός, κεντρώος ή ανένταχτος, δεν έχει το δικαίωμα να εξοργίζεται και να ζητά εξηγήσεις όταν διαπιστώνει αστοχίες; Ή μήπως όποιος διαμαρτύρεται τσουβαλιάζεται πολιτικά με σκοπό την επικοινωνιακή του εξόντωση;
Οι αφορισμοί δεν απαντούν στα ερωτήματα
Όταν μια δημόσια αρχή ή ένας κρατικός αξιωματούχος αδυνατεί να πείσει με έργα, η καταφυγή σε αφορισμούς και προσωπικές επιθέσεις εις βάρος των επικριτών του αποτελεί δείγμα αδυναμίας. Αυτή η μεθοδολογία θυμίζει δυστυχώς πρακτικές που βλέπουμε και σε άλλα επίπεδα της δημόσιας ζωής, όπου αντί για απαντήσεις σε υπαρκτά προβλήματα και ελέγχους - όπως για παράδειγμα οι έλεγχοι της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, Λάουρα Κοβέσι, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ - επιστρατεύεται η προσωπική αποδόμηση, οι ειρωνείες και οι ύβρεις κατά των ελεγκτικών μηχανισμών («κόρη του Δράκουλα», «παιδί του Τσαουσέσκου» κτλ).
Το πολιτικό κόστος της επικοινωνιακής διαχείρισης
Η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων αντί για την ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων φαίνεται ότι έχει ήδη ορατό πολιτικό αντίκτυπο.
Η δημοσκοπική φθορά και τα πολιτικά μηνύματα
Δεν είναι τυχαίο ότι σε πρόσφατη δημοσκόπηση της έγκυρης και εξειδικευμένης στην τοπική αυτοδιοίκηση ιστοσελίδας «Αυτοδιοίκηση News», η δημοτική παράταξη εμφανίζει σημαντική κάμψη, καταγράφοντας ποσοστό 27,2%. Στο πολιτικό παρασκήνιο της περιοχής, μάλιστα, κυκλοφορούν ήδη εκτιμήσεις που θέλουν τη σημερινή αυτή καταγραφή να υπολείπεται ακόμη και του καθαρού ποσοστού των ψηφοφόρων που εξέλεξαν προσωπικά τον Δήμαρχο. Παρότι μια τρέχουσα σφυγμομέτρηση δεν μπορεί να ταυτιστεί αυστηρά με μια παρελθούσα εκλογική αναμέτρηση - καθώς η μία αποτελεί αποτύπωση της στιγμής και η άλλη επίσημη θεσμική καταμέτρηση - η πολιτική ουσία παραμένει αμείλικτη.
Η κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών
Η συγκεκριμένη δημοσκοπική υποχώρηση συνιστά ένα σαφές, μετρήσιμο σήμα δυσαρέσκειας, το οποίο αποδεικνύει ότι οι πολίτες αρχίζουν να αποστρέφονται τις επικοινωνιακές ωραιοποιήσεις και απαιτούν πλέον απτή αποτελεσματικότητα στην καθημερινότητα τους καθώς και χρηστή διοίκηση. Όταν η απόσταση ανάμεσα στις εξαγγελίες και την πραγματικότητα διευρύνεται, η κοινή γνώμη αποσύρει την εμπιστοσύνη της, καταδεικνύοντας ότι η διαφάνεια και ο ορθολογισμός στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος δεν είναι διαπραγματεύσιμα μεγέθη.
Όταν η επικοινωνία δεν αρκεί..
Η συστηματική επένδυση σε επικοινωνιακά τεχνάσματα και η προσπάθεια υποτίμησης της νοημοσύνης των πολιτών μέσω υπεκφυγών αποτελεί το πιο σύντομο μονοπάτι για την απώλεια της λαοφιλίας μιας διοίκησης. Όταν οι διοικούντες αρνούνται να απαντήσουν στην ουσία των προβλημάτων και αντιμετωπίζουν τις εύλογες ανησυχίες της κοινωνίας ως «παρανοήσεις» ή υποκινούμενες αντιδράσεις, το μόνο που καταφέρνουν είναι να διευρύνουν το χάσμα εμπιστοσύνης με τους δημότες. Η πολιτική ιστορία έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι η αλαζονεία και η άρνηση ειλικρινούς λογοδοσίας μετατρέπουν τη μέχρι πρότινος αποδοχή σε έντονη αποδοκιμασία, καθώς οι πολίτες τιμωρούν την έπαρση και απαιτούν, αν μη τι άλλο, σεβασμό.
Ανάλογη τάση αποσυσπείρωσης και φθοράς καταγράφεται και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο για την κυβερνητική παράταξη, σε όλη την επικράτεια, με ανεπίσημες μετρήσεις να προσδιορίζουν τα ποσοστά της μεταξύ 20% – 25% (ή και χαμηλότερα σε ορισμένες περιπτώσεις), παρά την προσπάθεια ωραιοποίησης της κατάστασης από συγκεκριμένα κέντρα.
Η ευθύνη των κυβερνητικών στελεχών
Τέλος, σοβαρά ερωτήματα προκύπτουν και για τη στάση των κυβερνητικών βουλευτών και στελεχών που έσπευσαν να δώσουν το «παρών» και να φωτογραφηθούν κατά την τελετή παραλαβής του οχήματος.
Γνώριζαν ή δεν γνώριζαν;
Ήταν ενήμεροι για τις ακριβείς προδιαγραφές του οχήματος και για το γεγονός ότι αυτό υπολειπόταν των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί;
Γνώριζαν το περιεχόμενο και τους όρους της τρίμηνης σύμβασης των 35.000 ευρώ που συνόδευε την έναρξη της υπηρεσίας;
Αν γνώριζαν, η επιλογή τους να στηρίξουν μια τέτοια επικοινωνιακή φιέστα εκθέτει τον θεσμικό τους ρόλο. Αν δεν γνώριζαν, όφειλαν να έχουν προστατεύσει τους εαυτούς τους και τους θεσμούς που εκπροσωπούν, αποφεύγοντας να γίνουν μέρος μιας διαδικασίας που σήμερα προκαλεί την έντονη και δικαιολογημένη αντίδραση της τοπικής κοινωνίας.
Οι πολίτες ζητούν έργα, διαφάνεια και λογοδοσία
Οι πολίτες του Ασπροπύργου, της Ελλάδας ολόκληρης, απαιτούν σεβασμό, έργα ουσίας και καθαρές απαντήσεις. Η πολιτική κριτική είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας και καμία προσπάθεια εκφοβισμού ή πολιτικής ταμπέλας δεν μπορεί να τη σιωπήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια