13ος και 14ος μισθός: Η μπάλα ξανά στο γήπεδο των εργαζομένων

13ος και 14ος μισθός: Η μπάλα ξανά στο γήπεδο των εργαζομένων

Η απόφαση του ΣτΕ για τον 13ο και τον 14ο μισθό επαναφέρει τη μπάλα εκεί που πραγματικά πρέπει να βρίσκεται: στο γήπεδο των εργαζομένων, στο γήπεδο των κοινωνικών και συνδικαλιστικών αγώνων.

Αξίζει να δούμε όμως τα παράλογα της απόφασης.

Το άρθρο 22 παρ. 1 (εδαφ. β') του Συντάγματος, ορίζει ότι: «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»

Το ΣτΕ εισάγει μια αντισυνταγματική και αδικαιολόγητη διάκριση μεταξύ των εργαζομενων, συντηρώντας παράλληλα  τον κοινωνικό αυτοματισμό, αφού η Ολομέλεια του ΣτΕ απέρριψε την προσφυγή για την επαναφορά των δώρων στους εργαζόμενους του Δημοσίου, κρίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η διαφορετική υπηρεσιακή και μισθολογική κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων δικαιολογεί τη διαφορετική μεταχείρισή τους σε σχέση με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα:

Ένας νοσηλευτής ή ενας γιατρος σε ένα δημόσιο νοσοκομείο εργάζεται σε διαφορετικές συνθήκες από έναν νοσηλευτή σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο;

Ένας εκπαιδευτικός του δημόσιου σχολείου έχει διαφορετική αξία και διαφορετικές ανάγκες από έναν εκπαιδευτικό του ιδιωτικού σχολείου;

Ένας διοικητικός υπάλληλος του Δημοσίου ή, ακόμη περισσότερο, ένας εργαζόμενος στην αποκομιδή των απορριμμάτων, είναι «προνομιούχος» σε σχέση με τον εργαζόμενο που κάνει την ίδια δουλειά στον ιδιωτικό τομέα;

Οι εργαζόμενοι δεν παύουν να είναι εργαζόμενοι επειδή ο εργοδότης τους είναι το Δημόσιο. 

Η απόφαση του ΣτΕ Υπόκειται φυσικά  στην κρίση και στην κριτική όλων μας, όπως κάθε δικαστική απόφαση που αφορά ένα τόσο κρίσιμο κοινωνικό και εργασιακό ζήτημα.

Και ίσως υπάρχει και μια θετική πλευρά σε αυτή την εξέλιξη.

Η απόφαση επαναφέρει το ζήτημα στο πραγματικό του πεδίο: όχι μόνο στις δικαστικές αίθουσες, αλλά στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα, στις διεκδικήσεις και στους κοινωνικούς αγώνες.

Ο 13ος και ο 14ος είναι  μέρος του εισοδήματος των εργαζομένων. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας, πραγματικών αποδοχών και δίκαιης αμοιβής για την εργασία.

Η διεκδίκηση για την επαναφορά τους δεν τελειώνει με μια δικαστική απόφαση.

Τώρα η μπάλα είναι στο γήπεδο των εργαζομένων.

Με συλλογικούς αγώνες, με ενότητα και αποφασιστικότητα, μπορούμε να διεκδικήσουμε ξανά ισότητα, αξιοπρέπεια και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.

Γιατί ό,τι κερδήθηκε στην ιστορία του εργατικού κινήματος, κερδήθηκε με αγώνες.

Μακράκης Γεώργιος, μέλος της Ε.Ε της ΑΔΕΔΥ,  πρόεδρος Ομοσπονδίας Υπαλλήλων ΟΑΕΔ 

Για την αντιγραφή Παναγιώτης Παντέλης