Οι καταγγελίες του Σταύρου Μπένου για την πορεία του σχεδίου ανασυγκρότησης του Έβρου, φέρνουν ξανά στην επιφάνεια το χάσμα μεταξύ κυβερνητικών εξαγγελιών και πραγματικότητας μετά από όλες τις φυσικές καταστροφές στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Από τη βόρεια Χίο έως τον Έβρο και τη Θεσσαλία, η εικόνα παραμένει αποκαρδιωτική, με τις υποσχέσεις για αποκατάσταση, αποζημιώσεις και ανάπτυξη να παραμένουν «κενό γράμμα»

Στη βόρεια Χίο, σχεδόν έναν χρόνο μετά την πυρκαγιά της 12ης Αυγούστου 2025, η οποία κατέκαψε 70.000 στρέμματα, οι κάτοικοι αναμένουν ακόμη τις αποζημιώσεις τους. Η ρητορική περί συστράττευσης της κυβέρνησης στο πλευρό των κατοίκων της ακριτικής αυτής περιοχής αποδείχθηκε χωρίς αντίκρισμα, με τα έργα να παραμένουν στον αέρα.

Ανάλογη είναι η κατάσταση στον Έβρο, όπου τρία χρόνια μετά τις πυρκαγιές που κατέστρεψαν πάνω από 935.000 στρέμματα, οι πυρόπληκτοι δέχονται και επίθεση: η κυβέρνηση ζητά πίσω τα ψίχουλα που έχει δώσει, λόγω αλλαγής στον τρόπο υπολογισμού τους.

Στη βόρεια Εύβοια, πέντε χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2021 που κατέστρεψε 500.000 στρέμματα δάσους, ο Γιάννης Κωνσταντινίδης, βιοκαλλιεργητής και πρώην δήμαρχος Αρτεμισίου, επισημαίνει στην Εφημερίδα των Συντακτών τη δυστοπική πραγματικότητα: εξαγγελίες για φοροελαφρύνσεις, απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ σε κατεστραμμένα αγροτεμάχια και ειδικά προγράμματα στήριξης έμειναν στα χαρτιά  Οι πληγέντες αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι, βλέποντας τα μέτρα ανακούφισης να μην υλοποιούνται ποτέ.

Η αποτυχία του κρατικού μηχανισμού εκτείνεται και στο πεδίο της πρόληψης και προστασίας από πλημμυρικά φαινόμενα. Στη Θεσσαλία, τρία χρόνια μετά την καταιγίδα «Ντάνιελ», η περιοχή παραμένει ανοχύρωτη, με τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα να χωλαίνουν, γεγονός που αναδεικνύει την απάθεια και την έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδιασμού.

Στις πλάτες των κατοίκων και της περιοχής, η κυβέρνηση παίζει και πολιτικά παιχνίδια, επιδιώκοντας να φορτώσει τις καθυστερήσεις στον περιφερειάρχη, επειδή δεν ανήκει στην κυβερνώσα παράταξη.

Στο Αρκαλοχώρι της Κρήτης, η κατάσταση παραμένει δραματική για τους σεισμόπληκτους, με 400 άτομα να διαβιούν ακόμη «προσωρινά» σε κοντέινερ, χωρίς μόνιμη λύση στέγασης.

Η πλήρης έλλειψη συνέπειας στις δεσμεύσεις, σε συνδυασμό με τη γραφειοκρατική ασυνέπεια και την απουσία έργων υποδομής, αφήνει τις πληγείσες περιοχές σε ένα διαρκές τέλμα, όπου οι πολίτες καλούνται να επωμιστούν το βάρος της κρατικής αδράνειας.

Για τους χιλιάδες πληγέντες και τους τόπους τους, δεν υπάρχει «επόμενη μέρα»: η παράσταση τελειώνει μόλις αποσυρθούν οι τηλεοπτικές κάμερες.

 tvxs.gr