Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος
Δεκέμβριος 1925 - Αύγουστος 2026.
101 Χρόνια Ιστορίας δεν διαγράφονται με μία απόφαση του ΣτΕ!
Άμεση επαναφορά του 13ου -14ου μισθού! Συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον νόμο 4093/2012, έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την απόφαση 1201/2026 και με προεδρεύων τον Μ. Πικραμένο και εισηγητή τον Ι. Μιχαλακόπουλο. Ο 13ος και 14ος μισθός αποτελούν επί δεκαετίες αναπόσπαστο μέρος της μισθολογικής σχέσης των εργαζομένων στην Ελλάδα. Δεν αποτέλεσαν μια περιστασιακή παροχή ή ένα πρόσθετο «μπόνους», αλλά προϊόν μιας μακράς ιστορικής και κοινωνικής εξέλιξης στηριζόμενη στην απόλυτη αναγνώριση της προσφοράς των εργαζομένων εκ μέρους των εργοδοτών τους. Ένας θεσμός που είχε διαμορφωθεί μέσα από δεκαετίες συνδικαλιστικών αγώνων καθώς και εργασιακής και κοινωνικής εξέλιξης και που καταργήθηκε στο πλαίσιο των έκτακτων δημοσιονομικών μέτρων λόγω μνημονίων Η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού δεν αφορά τη δημιουργία ενός νέου επιδόματος. Αφορά την επαναφορά ενός ιστορικά θεσμοθετημένου τμήματος της μισθολογικής σχέσης μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου και η οποία επ ουδενί δεν αντικαθίσταται ουσιαστικά και ηθικά από συσσώρευση αθροιστικών μισθολογικών αυξήσεων! Για τον Έλληνα πυροσβέστη η απώλεια δεν είναι θεωρητική.Από τις 14 μισθολογικές καταβολές περάσαμε στις 12.Αυτό σημαίνει ότι κάθε χρόνο ο πυροσβεστικός υπάλληλος στερείται εισοδήματος που αντιστοιχεί συνολικά σε δύο μηνιαίους μισθούς, σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Και για ένα επάγγελμα που χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερες συνθήκες εργασίας, επικινδυνότητα, νυχτερινή απασχόληση, υπερεργασία και υπερωριακή απασχόληση, συνεχή επιχειρησιακή ετοιμότητα και έκθεση σε σοβαρούς επαγγελματικούς κινδύνους.Δεν ζητούμε ένα νέο επίδομα.
Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση.
Δεν ζητούμε μια έκτακτη παροχή.
Ζητούμε την αποκατάσταση ενός τμήματος του μισθολογικού εισοδήματος που υπήρχε επί δεκαετίες και καταργήθηκε στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης δημοσιονομικής συγκυρίας.
Ο πυροσβεστικός υπάλληλος δεν μπορεί να θεωρείται «δαπάνη» όταν απαιτείται να εργάζεται αδιάκοπα για την προστασία της ζωής, της περιουσίας, του φυσικού περιβάλλοντος και της κοινωνίας και, όταν έρχεται η ώρα της μισθολογικής του αποκατάστασης, να αντιμετωπίζεται ως δημοσιονομικό βάρος. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος μαζί με την ΑΔΕΔΥ στηρίζει την προσπάθεια για σταδιακή και οριστική αποκατάσταση του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο.Η αποκατάσταση πρέπει να ενταχθεί σε έναν συνολικό σχεδιασμό για:
- ουσιαστικές αυξήσεις των βασικών μισθών,
- αναγνώριση της ιδιαίτερης φύσης και επικινδυνότητας του πυροσβεστικού επαγγέλματος,
- δίκαιη αμοιβή της υπερωριακής και νυχτερινής εργασίας,
- ενίσχυση των οικογενειακών αποδοχών,
- προστασία της αγοραστικής δύναμης των πυροσβεστικών υπαλλήλων.
Ο πυροσβέστης δεν ζητά περισσότερα από όσα δικαιούται. Ζητά δίκαιη αμοιβή για μια εργασία που απαιτεί πολύ περισσότερα από έναν συνηθισμένο εργασιακό βίο. Γιατί ο μισθός δεν είναι απλώς ένας αριθμός στη μισθοδοσία. Είναι η αναγνώριση της εργασίας. Είναι η αξιοπρέπεια του εργαζομένου. Και για τον Έλληνα πυροσβέστη είναι και η έμπρακτη αναγνώριση μιας προσφοράς που κάθε μέρα βρίσκεται μαχόμενος στην πρώτη γραμμή.
Η απόφαση αυτή λοιπόν του ΣτΕ δεν σημαίνει αυτόματα ότι η Πολιτεία στερείται της δυνατότητας να επαναφέρει νομοθετικά τις συγκεκριμένες μισθολογικές παροχές. Η επαναφορά αποτελεί πλέον ζήτημα πολιτικής και νομοθετικής επιλογής. Αναμένουμε την ξεκάθαρη τοποθέτηση όλων των κομμάτων και των βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια